Η Σερτάμπ Ερενέρ που το 2003 κατέκτησε το τρόπαιο της Eurovision με το Everyway That I Can, ξεκαθάρισε πως δεν θα συμμετάσχει στις εορταστικές εκδηλώσεις για την 70ή επέτειο του θεσμού, επικαλούμενη τόσο ανειλημμένες επαγγελματικές υποχρεώσεις όσο και το βαρύ πολιτικό κλίμα που επικρατεί σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η στάση της Ερενέρ φέρει ισχυρό συμβολικό βάρος, καθώς έρχεται σε μια χρονική συγκυρία όπου ο διαγωνισμός βάλλεται από κύματα μποϊκοτάζ και έντονες διαμαρτυρίες για τη συμμετοχή του Ισραήλ με την άρνηση της να βρεθεί στη σκηνή της Βιέννης στις 16 Μαΐου αντανακλά τη γενικότερη δυσφορία που περιβάλλει τη Eurovision που δυσκολεύεται πλέον να διατηρήσει το αποπολιτικοποιημένο προφίλ της.

Η Ερενέρ διευκρίνησε την απόφαση της με βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης λίγο πριν από τη συναυλία της στην Κωνσταντινούπολη.

Η τραγουδίστρια αποκάλυψε πως έλαβε ειδική πρόσκληση να εμφανιστεί στη σκηνή του τελικού στη Βιέννη, όμως επέλεξε να μην την αποδεχθεί. Χρησιμοποιώντας την τουρκική έκφραση «icimden gelmedi», η οποία μεταφράζεται σε έλλειψη εσωτερικής παρόρμησης ή διάθεσης, η Ερενέρ εξήγησε πως η απόφασή της βασίστηκε σε δύο άξονες: στον προγραμματισμό μιας δικής της εμφάνισης την ίδια βραδιά, αλλά και στη βαθιά της ανησυχία για τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις στον πλανήτη.

Αν και δεν κατονόμασε συγκεκριμένα γεγονότα, η αναφορά της συμπίπτει με τη γενικότερη ένταση που επικρατεί γύρω από τη φετινή διοργάνωση.

«Λόγω της τρέχουσας πολιτικής κατάστασης στον κόσμο, δεν ήθελα να είμαι εκεί», ανέφερε χαρακτηριστικά, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τη γεωπολιτική σκακιέρα και τις πολιτικές που έχουν επισκιάσει τη φετινή διοργάνωση κάνοντας την εργαλείο προπαγάνδας.

Η Eurovision 2026 εξελίσσεται σε ένα από τα πιο πολιτικοποιημένα γεγονότα της δεκαετίας.

Sertab Erener - Everyway That I Can | Türkiye 🇹🇷 | Winner of Eurovision 2003

Το σλόγκαν United by Music φαίνεται να χάνει το νόημά του, καθώς πληθαίνουν οι φωνές καλλιτεχνών και ραδιοτηλεοπτικών φορέων που αντιδρούν στην παραμονή του Ισραήλ στον διαγωνισμό.

Η καμπάνια No Music for Genocide έχει ήδη συγκεντρώσει πάνω από 1.000 υπογραφές ανθρώπων του πολιτισμού, οι οποίοι καταγγέλλουν «δύο μέτρα και δύο σταθμά» από την πλευρά της EBU, συγκρίνοντας τη στάση της απέναντι στο Ισραήλ με τον άμεσο αποκλεισμό της Ρωσίας μετά την εισβολή στην Ουκρανία το 2022.

Οι χώρες που ρίχνουν μαύρο στη Eurovision

Η κρίση δεν περιορίζεται μόνο στις δηλώσεις καλλιτεχνών, αλλά επεκτείνεται και σε επίπεδο κρατικών συμμετοχών. Πέντε χώρες αποχώρησαν από την εκδήλωση (Ισπανία, Ιρλανδία, Ολλανδία, Σλοβενίας και Ισλανδία).

Η δημόσια ραδιοτηλεόραση της Σλοβενίας (RTV Slovenia) επιβεβαίωσε πως όχι μόνο αποσύρεται από τον διαγωνισμό, αλλά δεν θα μεταδώσει καν τον τελικό του 2026.

Στη θέση του προγράμματος, οι Σλοβένοι τηλεθεατές θα παρακολουθήσουν ένα αφιέρωμα με τίτλο Φωνές της Παλαιστίνης, που περιλαμβάνει ντοκιμαντέρ και ταινίες.

Παρόμοιες κινήσεις για «μαύρο» στη μετάδοση έχουν αναφερθεί στην Ισπανία και την Ιρλανδία, ενώ η λίστα των καλλιτεχνών που στηρίζουν το μποϊκοτάζ περιλαμβάνει ηχηρά ονόματα όπως οι Massive Attack, ο Brian Eno, οι Sigur Rós και ο Macklemore.

Δοκιμασία για την EBU

Παρά την προσπάθεια της EBU να εισαγάγει αυστηρότερους κανόνες για τον περιορισμό των πολιτικών παρεμβάσεων και της εξωτερικής προώθησης στην ψηφοφορία του κοινού, η αντιπαράθεση συνεχίζει να φουντώνει.

Η 70ή επέτειος της Eurovision, αντί για μια γιορτή της μουσικής ενότητας, έχει μετατραπεί σε ένα πεδίο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης.

Η άρνηση της Σερτάμπ Ερενέρ —της μόνης καλλιτέχνιδας που έχει φέρει το τρόπαιο στην Τουρκία— να συμμετάσχει σε αυτή τη γιορτή, υπογραμμίζει το γεγονός ότι ο διαγωνισμός δυσκολεύεται πλέον να σταθεί ως αμιγώς ψυχαγωγικό προϊόν όσο ο πόλεμος στη Γάζα παραμένει στο επίκεντρο της πολιτιστικής και πολιτικής συζήτησης στην Ευρώπη.