Φαμπιάν Γκοντέ – Η ταινία «Αυτόματος Τηλεφωνητής», η Ελλάδα και η καλοσύνη
«Σκέφτηκα ότι το ξηρό χιούμορ της ταινίας μου θα ταίριαζε ίσως με το είδος του χιούμορ που συνδέω με την ελληνική κουλτούρα» λέει στο in η Φαμπιάν Γκοντέ.
Η Φαμπιάν Γκοντέ (Fabienne Godet) βρέθηκε στην Αθήνα για να παρουσιάσει την ταινία της «Αυτόματος Τηλεφωνητής» στο διαγωνιστικό τμήμα το 26ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου Ελλάδος και η οποία βγαίνει στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 14 Μαΐου. Με αφορμή της επίσκεψή της είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε μια μίνι συνέντευξη για την έμπνευση, το μήνυμα, τη φιλία και το «φανταστικό αλλά δαιμόνιο» εργαλείο που έχουμε στα χέρια μας, το κινητό μας τηλέφωνο.
«Τι συμβαίνει όταν παίρνεις στα χέρια σου τη ζωή κάποιου άλλου μαζί με το τηλέφωνό του;» αναρωτιέται η ταινία.
Ο Μπατίστ, ένας χαρισματικός μίμος φωνών, παλεύει να κάνει καριέρα. Μέχρι που ο Πιερ Σοζέν, ένας διάσημος συγγραφέας, του προτείνει μια «ιδιαίτερη» δουλειά: να απαντά στα τηλεφωνήματά του παριστάνοντας τον ίδιο.
Κυνηγημένος από θαυμαστές, δημοσιογράφους και αδιάκριτους γνωστούς, ο Πιερ χρειάζεται ηρεμία για να ολοκληρώσει το πιο προσωπικό του μυθιστόρημα.
Ο Μπατίστ δέχεται και γίνεται η επίσημη «φωνή» του συγγραφέα, όμως σύντομα συνειδητοποιεί πως το να μπει στη θέση του Πιερ φέρνει πολλά προβλήματα.
Η Φαμπιάν Γκοντέ γεννήθηκε στις 20 Μαΐου 1964 στην Ανζέρ, στο διαμέρισμα Μέιν-ε-Λουάρ της Γαλλίας. Είναι σκηνοθέτις και σεναριογράφος, γνωστή για τις ταινίες «Μια Γεύση Φρέσκιας Χλόης» (1994), «Η Απόλυση» (2005), και «Ο Αυτόματος Τηλεφωνητής» (2025).
-Κυρία Φαμπιάν Γκοντέ, τι σημαίνει για εσάς η συμμετοχή σας στο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου της Ελλάδας και η επαφή σας με το ελληνικό κοινό;
Σκέφτηκα ότι το ξηρό χιούμορ της ταινίας μου θα ταίριαζε ίσως με το είδος του χιούμορ που συνδέω με την ελληνική κουλτούρα και ήλπιζα ότι η συμμετοχή μου στο φεστιβάλ θα το επιβεβαίωνε αυτό, πέρα από το να απολαύσω την όμορφη πόλη της Αθήνας και την καλή ατμόσφαιρα που πάντα ένιωθα εδώ. Οι Έλληνες είναι φοβεροί!
-Τι σας ενέπνευσε αρχικά να γυρίσετε την ταινία «Ο Αυτόματος Τηλεφωνητής»;
Είναι ένα βιβλίο που διάβασα –το «Le Répondeur» του Λουκ Μπλανβιλέν, από το οποίο είναι διασκευασμένη η ταινία– το οποίο για μένα ήταν αρχικά μια πολύ σύγχρονη ιστορία φιλίας μεταξύ δύο ανθρώπων που φαινομενικά είχαν ελάχιστα κοινά. Με τράβηξε το χιούμορ της υπόθεσης και ο εθισμός που έχουμε όλοι σε αυτό το φανταστικό αλλά δαιμονικό εργαλείο που διαθέτουμε πλέον: το κινητό μας τηλέφωνο.
«Όσον αφορά εμένα, μια ευτυχισμένη ζωή σημαίνει να είμαι στενά συνδεδεμένη με λίγα άτομα που πραγματικά αγαπώ κι όχι να έχω ακόλουθους στο Instagram»
-Ο τίτλος «Αυτόματος Τηλεφωνητής» υποδηλώνει αποστασιοποίηση. Πώς προσεγγίζετε το θέμα της ανθρώπινης επικοινωνίας στην ταινία;
Με τα σύγχρονα μέσα επικοινωνίας (κινητά, διαδίκτυο, οθόνες παντού…) είμαστε συνδεδεμένοι με τον κόσμο, αλλά όλο και λιγότερο με τον εαυτό μας και τους ανθρώπους που είναι σημαντικοί για εμάς. Τι σημαίνει να είσαι φίλος «online»; Οι πραγματικοί φίλοι είναι σημαντικοί, αλλά για μένα μπορούν να είναι μόνο άνθρωποι με τους οποίους αλληλεπιδράς φυσικά, με λόγια, συμπεριφορές, παρουσία…
-Οι χαρακτήρες σας φαίνονται συχνά να βρίσκονται στα πρόθυρα της απομόνωσης. Πρόκειται για μια συνειδητή επιλογή με σκοπό να σχολιάσετε τη σύγχρονη κοινωνία;
Και τα δύο. Όσον αφορά εμένα, μια ευτυχισμένη ζωή σημαίνει να είμαι στενά συνδεδεμένη με λίγα άτομα που πραγματικά αγαπώ κι όχι να έχω ακόλουθους στο Instagram. Μπορώ να νιώθω πολύ μόνη μέσα στο πλήθος, αλλά ποτέ όταν οι φίλοι μου είναι κοντά μου. Ο Σοζέν είναι ένας καταξιωμένος μυθιστοριογράφος, αλλά ζει μια μάλλον μοναχική ζωή, αποκομμένος από τον κόσμο, ενώ ο Μπατίστ είναι ένας νεαρός επίδοξος καλλιτέχνης που εργάζεται σε ένα ευάλωτο οικονομικό περιβάλλον, αλλά περιβάλλεται από πολλή αγάπη.
«Αν το κοινό νιώσει την καλή θέληση και την καλοσύνη που μεταδίδει ο Μπατίστ στην ταινία, αυτό ήδη σημαίνει πολλά για μένα»
-Πώς συνεργαστήκατε με τους ηθοποιούς για να μεταδώσετε αυτή τη λεπτή συναισθηματική κατάσταση;
Η σκηνοθεσία ηθοποιών συνίσταται κυρίως στο να βρεις τους κατάλληλους και να τους προσφέρεις ελευθερία στο πλατό, κάτι που επιτυγχάνω συζητώντας εκτενώς μαζί τους για τον χαρακτήρα και τις σκηνές κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας.
-Υπάρχουν στοιχεία ντοκιμαντέρ στην σκηνοθετική σας προσέγγιση. Πώς επηρεάζει αυτό τη μυθοπλασία σας;
Η σκηνοθεσία ενός ντοκιμαντέρ σημαίνει την πολύ ακριβή παρατήρηση της πραγματικότητας. Αυτό με βοήθησε να κάνω το ίδιο με τους ηθοποιούς και τις καταστάσεις στη μυθοπλασία μου, αλλά και να μάθω να προσαρμόζω τη σκηνοθεσία μου στα «ζωντανά» στοιχεία που πάντα αντιμετωπίζει ένα γύρισμα.
«Αφήστε για λίγο το κινητό και τις φιλοδοξίες σας, κοιτάξτε, μιλήστε και δεθείτε με τους ανθρώπους που βρίσκονται κοντά σας -δε θα είμαστε εδώ για πολύ!»
-Ποιος είναι ο ρόλος της σιωπής και του ήχου στην αφήγηση της ταινίας;
Η σιωπή είναι συχνά γεμάτη από τις λέξεις που οι χαρακτήρες έχουν στο μυαλό τους και δεν μπορούν να εκφράσουν. Μπορεί επίσης να είναι στιγμές κατά τις οποίες το κοινό αισθάνεται μια πραγματική πνευματική σύνδεση με τους χαρακτήρες. Μερικές φορές είναι πιο αποκαλυπτική και συναισθηματική από τους διαλόγους.
-Πώς θα θέλατε να νιώσει ή να σκεφτεί ο θεατής μετά την προβολή του «Αυτόματου Τηλεφωνητή»;
O «Αυτόματος Τηλεφωνητής» είναι μια κωμωδία, αλλά με έχει εκπλήξει και χαροποιήσει το γεγονός ότι το κοινό συχνά συγκινείται και συγκινείται από τη φιλία που χτίζουν αυτοί οι δύο διαφορετικοί χαρακτήρες καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας. Αν το κοινό νιώσει την καλή θέληση και την καλοσύνη που μεταδίδει ο Μπατίστ στην ταινία, αυτό ήδη σημαίνει πολλά για μένα.
-Πιστεύετε ότι η ταινία ερμηνεύεται διαφορετικά σε διαφορετικά πολιτισμικά πλαίσια, όπως εδώ στην Ελλάδα;
Όχι ιδιαίτερα. Έχω ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο με την ταινία και πιστεύω ότι αγγίζει κάτι πολύ καθολικό σχετικά με τις ανθρώπινες σχέσεις και την κοινή μας επιθυμία για αληθινές συνδέσεις μεταξύ μας.
-Αν έπρεπε να συνοψίσετε το κύριο μήνυμα της ταινίας σας σε μία πρόταση, ποια θα ήταν αυτή;
Αφήστε για λίγο το κινητό και τις φιλοδοξίες σας, κοιτάξτε, μιλήστε και δεθείτε με τους ανθρώπους που βρίσκονται κοντά σας -δε θα είμαστε εδώ για πολύ!
Η μουσική παράσταση «ASTORIA» μάς μεταφέρει στη Νέα Υόρκη του Μεσοπολέμου, εκεί όπου μια μικρή Ελλάδα γεννιέται μέσα σε ένα καφενείο στην καρδιά της Αστόριας και το τραγούδι γίνεται φωνή, παρηγοριά και αντίσταση.
![Εφιάλτης 10 χιλιομέτρων: Το χρονικό της πρόσκρουσης που αφάνισε τους δεινόσαυρους λεπτό προς λεπτό [βίντεο]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/05/Gemini_Generated_Image_f8w9cf8w9cf8w9cf-150x82.png)
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Πέμπτη 14.05.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/05/pexels-kostas-exarhos-144474017-10676751-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442
