Δεν ήταν απλά ένας περφόρμερ – ήταν ένας αληθινός σόουμαν. Ένας άνθρωπος που συνδύαζε την υποκριτική με την ερμηνεία, τις καυτές ατάκες και το ατελείωτο χιούμορ. Ένας άνθρωπος που στη ζωή του δεν κρύφτηκε και μίλησε χωρίς φίλτρα, ακόμα και σε μια εποχή που αυτές οι αλήθειες ήταν ταμπού. Ο Γιώργος Μαρίνος έζησε με αξιοπρέπεια έστω κι αν για πολλά χρόνια όλα τα φώτα ήταν στραμμένα πάνω του.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη in.gr (@in.gr_official)

Δεν άφησε τα δύσκολα παιδικά χρόνια να τον… καταστρέψουν. Ο Γιώργος Μαρίνος αποφάσισε να ακολουθήσει το δικό του μονοπάτι, έστω κι αν οι γονείς του ονειρεύονταν άλλη καριέρα για αυτόν. Μίλησε για τις ερωτικές του προτιμήσεις μια εποχή που κανείς δεν τολμούσε να ανοίξει τέτοιες συζητήσεις. Μπήκε στον χώρο του τραγουδιού κατά λάθος – και μεταμορφώθηκε σε έναν σόουμαν που όλοι ήθελαν δίπλα τους. Ερωτεύτηκε, αλλά και τον ερωτεύτηκαν «γυναίκες και άνδρες. Ήταν το ωραίο αγόρι, ταλαντούχος, χαρισματικός» όπως είπε η Βίκυ Παγιατάκη.

Αυτή είναι η ζωή του, όπως ο ίδιος ο Γιώργος Μαρίνος μίλησε για αυτή μέσα από διάφορες συνεντεύξεις του – από το ΒΗΜΑ μέχρι τη Lifo.

Για τους γονείς του

«Γεννήθηκα το 1939. Οι γονείς μου χώρισαν όταν ήμουν ενός έτους. Έμεινα με τη μάνα μου τη Βασιλική. Δεν την αποχωρίστηκα ποτέ.Τον πατέρα μου, Αλέξανδρο, τον ξανασυνάντησα στα δώδεκά μου».

«Με τους γονείς μου το συζήτησα το θέμα όταν ήμουν 16 ετών. Βέβαια, στεναχωρήθηκαν αλλά είχαμε μια ειλικρινή σχέση. Δεν αισθανόμουν διαφορετικός. Δεν είχα τύψεις και ενοχές».

«Η μητέρα μου για πολλά πράγματα δεν ήταν ιδιαίτερα περήφανη για μένα. Της ήρθαν λίγο αναπάντεχα, ήταν μια γυναίκα μικροαστή που δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει αυτό που ήμουν εγώ και πέρασε πολύ άσχημα τότε».

Το coming out και ο έρωτας με την Μπαλανίκα

«Εμφανιζόμουν κάθε βράδυ, άρα μπορούσαν να με αγγίξουν, να με ξεφωνίσουν. Δηλώνοντας ότι είμαι ομοφυλόφιλος, ήμουν υποχρεωμένος να είμαι πολύ αξιοπρεπής. Γιατί αντιπροσώπευα ή έτσι ήθελα να νομίζω, ένα μέρος της κοινωνίας που θα ήθελε να το αντιμετωπίζει ο κόσμος πιο σοβαρά. Με μεγαλύτερη λεπτότητα».

«Ο,τι έκανα το έκανα όμως για μένα, γιατί πίστευα ότι θα ήταν καλύτερη η ζωή μου. Εκ των υστέρων κατάλαβα ότι μιλώντας ανοιχτά για την ομοφυλοφιλία μου μπορεί να βοήθησα ορισμένους ανθρώπους να ελευθερωθούν. Η πρόθεση όμως ήταν ιδιοτελής».

«Αν μπορούσα να ξαναζήσω ως straight, δεν νομίζω ότι θα είχε διαφορά η ζωή μου. Θα ζούσα την ίδια ζωή. Ζούσα σε μία εποχή Brokeback Mountain, αλλά δεν είχα ποτέ κανένα πρόβλημα να πω την αλήθεια. Ό,τι έχω κάνει, το υπογράφω».

«Τον μεγαλύτερο έρωτα τον έζησα με γυναίκα, την Κατιάνα Μπαλανίκα. Είναι η μεγαλύτερη σχέση της ζωής μου, σαν δώρο Θεού. Είναι σπουδαία ηθοποιός. Σε δύσκολες στιγμές πάντα η Κατιάνα ήταν κοντά μου, αυτή με πρόσεχε σαν μητέρα. Η Κατιάνα με ξέρει καλύτερα απ΄ όλους».

Το επάγγελμα που εκείνος ανακάλυψε

«Ήθελα να γίνω σπουδαίος ηθοποιός. Δεν έγινα όμως. Ήθελα να παίξω Άμλετ. Τα έβλεπα όλα πολύ ρομαντικά. Τα έβλεπα όλα τέλεια».

«Μου άρεσε το τραγούδι, ο χορός, όλα αυτά μπερδεμένα και βρήκα μια διέξοδο να κάνω αυτό που κάνω. Το επάγγελμα που κάνω το ανακάλυψα. Δεν υπήρχε πριν. Είπα ότι είμαι διασκεδαστής, να τελειώνουμε».

«Οταν δεν δουλεύω, δεν περνάει ο καιρός. Είναι σαν να σταματάει ο χρόνος. Ο χρόνος σταματάει, εγώ όμως γερνάω. Έχω βέβαια κάποιους καλούς φίλους, μιλάμε και γελάμε, έχω χόμπι: κάνω παζλ, διαβάζω, συλλέγω γραμματόσημα – με τις ώρες. Είναι όλα μοναχικά χόμπι, άμα προσέξεις. Δεν με ενδιαφέρει να βγαίνω έξω όπως παλιά».

«Πλέον υπάρχει μια ισορροπία στη ζωή μου, που ταλαιπωρήθηκα πολύ για να την αποκτήσω.  Μέχρι τα 46 μου χρόνια δεν είχα ασχοληθεί ποτέ που πάω, τι κάνω, ποιος είμαι, επειδή δούλευα συνεχώς. Και όταν άρχισα να το ψάχνω αυτό, τον σιχάθηκα τον εαυτό μου».

Ο Γιώργος Μαρίνος για τον θάνατο

«Θέλω να φύγω με αξιοπρέπεια. Δε θέλω να γίνω σούργελο. Έχω αρχίσει να γράφω ένα βιβλίο για όλα όσα έχω ζήσει. Δε μου αρέσει ιδιαίτερα αυτό, αλλά το κάνω για τον εξής λόγο: Θέλω να γλιτώσω από το να γράψουν άλλοι για μένα. Η βιογραφία μου θα ακυρώνει όσους θα προσπαθήσουν να με συλήσουν μετά τον θάνατό μου».