Το δεύτερο ημίχρονο στον τελικό του Conference League Ολυμπιακός – Φιορεντίνα έχει ξεκινήσει. Ο Παναγιώτης Ρέτσος δέχεται ένα τρομακτικό χτύπημα στο κεφάλι. Πέφτει στο έδαφος. Ζαλίζεται. Οι γιατροί ζητούν αμέσως αλλαγή. Ο Ανδρέας Ντόη ξεντύνεται και ετοιμάζεται να μπει στον αγωνιστικό χώρο. Ο Ρέτσος αντιδρά. Ενώ ο 4ος ετοιμάζεται να σηκώσει την ταμπέλα για την αντικατάστασή του, μπαίνει στο γήπεδο. Και παίζει. Καλύτερα από πριν! Με τα αποτελέσματα, γνωστά.

Στη διάρκεια της περσινής χρονιάς υποφέρει από ενοχλήσεις στο πέλμα. Οι πόνοι στο συγκεκριμένο σημείο, αφόρητοι. Σε έναν… κανονικό άνθρωπο δυσκολεύουν ακόμη και την καθημερινότητα. Στις πιο απλές κινήσεις. Ο Ρέτσος παίζει ακόμη και έτσι. Μέχρι στο σημείο όπου απλά δεν γινόταν άλλο.

Στον τελικό του Super Cup κόντρα στον ΟΦΗ (03/01) στο Παγκρήτιο ο Ρέτσος χτυπάει το χέρι του. Πιο σωστά. Παθαίνει κάταγμα στον αντίχειρα. Του το δένουν. Και συνεχίζει. Πριν την έναρξη της παράτασης ο Χρήστος Θέος επιχειρεί να του βάλει νάρθηκα. Υποφέρει από τον πόνο. Και συνεχίζει έτσι. Ως το τέλος. Ο Ολυμπιακός κατακτά τον τίτλο και την επομένη ο Ρέτσος μπαίνει στο χειρουργείο. Στις 10 Ιανουαρίου, με το χέρι χειρουργημένο και δεμένο, παίζει κόντρα στον Ατρόμητο, στο Περιστέρι. Για την ακρίβεια, με το χέρι χειρουργημένο παίζει σε όλα τα παιχνίδια μέσα στο 2026, εκτός από το εντός έδρας με τον Βόλο. Δέκα στα 11 βασικός και αναντικατάστατος. Σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Στο πρώτο παιχνίδι με την Μπάγερ Λεβερκούζεν για τα play offs του Champions League, παίρνει την κεφαλιά. Η σύγκρουση με τον Λορέντσο Πιρόλα, τρομακτική. Το αίμα τρέχει ποτάμι και από τους δύο, με τον Πορτογάλο διαιτητή Πινέιρο να καλεί εσπευσμένα τους γιατρούς και των δύο ομάδων για τις πρώτες βοήθειες. Το… ταμείο είχε 7 ράμματα στο μέτωπο για τον Ιταλό. Και 15 για τον Ρέτσο στο πηγούνι, δεξιά. Το σκίσιμο ήταν τόσο βαθύ, που ο Χρήστος Θέος αναγκάστηκε να του κάνει και εσωτερικά ράμματα. Πάλι το σκηνικό δεν άλλαξε. Ο Μεντιλίμπαρ έδωσε εντολή στον Καλογερόπουλο να ετοιμαστεί. Αλλά ο αρχηγός του Ολυμπιακού συνέχισε. Ως το τέλος. Με 15 ράμματα στο πρόσωπο!

Την ημέρα του θα έβγαζε τον νάρθηκα από το χειρουργημένο του χέρι, είδε το πρόσωπό του να παραμορφώνεται από τη σφοδρότητα της σύγκρουσης. Γέμισε αίματα. Γάζες, τεράστια τσιρότα, έως και διχτάκι για να μείνει προστατευμένη η πληγή. Αλλά και πάλι, συνέχισε. Ως το τέλος. Και στο φινάλε του αγώνα, έμεινε να φωτογραφίζεται με τον Πιρόλα έξω από το γήπεδο. Με τις πληγές του ο καθένας.

Αλλά ο Παναγιώτης Ρέτσος… αυτός είναι. Για να μην παίξει, πρέπει να μην μπορεί. Και για να μην μπορεί, σημαίνει ότι ο πόνος ή το «στοπ» του γιατρού, είναι τόσο ισχυρά που δεν χωρούν αμφισβήτηση. Και αυτές οι περιπτώσεις ποδοσφαιριστών είναι εκείνες που «εξηγούν» γιατί πρέπει ο Ολυμπιακός να έχει «δικά του» παιδιά. Αίμα από το αίμα του. Παίκτες που έχουν γαλουχηθεί μέσα στον σύλλογο. Και νιώθουν, αγαπούν, νοιάζονται για το σήμα στο στήθος. Καταλαβαίνουν την αγωνία και τον «πόνο» του κόσμου.

Ο Ρέτσος είναι ένας παίκτης που κέρδισε μόνος του το δικαίωμα να φέρει το περιβραχιόνιο του αρχηγού της ομάδας στην οποία «γεννήθηκε» και ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά. Κάποτε, έγινε ο νεότερος αρχηγός στην ιστορία της ομάδας, μόλις στα 18 του. Σήμερα, είναι εκείνος που -περισσότερο από κάθε άλλον- αξίζει να φέρει αυτή τη σπουδαία τιμή στο μπράτσο του. Διότι ο αρχηγός του Ολυμπιακού, δεν είναι απλά κάποιος που είναι καλός παίκτης. Πρέπει να συγκεντρώνει χαρακτηριστικά που εμπνέουν. Κάνουν φίλους και αντιπάλους να σε σέβονται. Και ωθούν τον κόσμο, από την απόλυτη αμφισβήτηση, να σε έχει καταστήσει σημαία. Και «ψυχάρα, Ολυμπιακάρα».

Ο Ρέτσος ήταν και παραμένει ένας πιστός στρατιώτης του Ολυμπιακού. Μέσα από την ομάδα της καρδιάς του ξεπέρασε τη σκοτεινή περίοδο της καριέρας του. Αφησε πίσω του τρομακτικές ατυχίες, που άλλους θα τους είχαν λυγίσει. Και πλέον, με τα… επιφανειακά χτυπήματα, όσο ισχυρά και επίπονα κι αν είναι, γελάει. Εχει περάσει χειρότερα. Και δεν το έβαλε κάτω. Αυτό είναι το σωστό μήνυμα για όλους. Να μην τα παρατάς ποτέ. Και στη δύσκολη στιγμή να είσαι… Ρέτσος. Να σφίγγεις τα δόντια, να πατάς τα πόδια σου στο έδαφος και να συνεχίζεις.

Για την ιστορία, παρά τα 15 ράμματα. Παρά το σπασμένο χέρι, που τώρα επουλώνεται, ο Ρέτσος βρίσκεται κανονικά στην αποστολή του αγώνα με τον Παναιτωλικό. Παρότι την επομένη του χτυπήματος το πρόσωπό του πρήστηκε και δυσκολευόταν ακόμη και να μιλήσει. Και μπορεί να παίξει κιόλας. Δεν θα πει ποτέ «όχι». Και εάν χρειαστεί, θα κάνει και αυτό που πρέπει στα ενδότερα. Θα γίνει ο «κακός» και ο σκληρός. Θα πει αυτά που οι άλλοι φοβούνται να αγγίξουν. Όλα για το καλό του συνόλου. Ακόμη και με κόστος προσωπικό. Ο ορισμός του πώς πρέπει να είναι ένας αρχηγός.

Ειδήσεις Σήμερα: