Τάξη

Σε μια αποστροφή της προχθεσινής του ομιλίας στη Βουλή, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ειρωνεύτηκε τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης επειδή δήλωσε θαυμαστής του τρόπου δράσης των βελγικών υπηρεσιών. «Αλλά εκεί τηρήθηκε το απόρρητο το οποίο εδώ καταγγέλλετε», είπε. «Εκεί έγιναν παρακολουθήσεις πολιτικών προσώπων τις οποίες εδώ ξορκίζετε».

Από μια ελληνική κοινοβουλευτική συζήτηση δεν έλειπαν ποτέ ούτε οι υπερβολές ούτε οι αντιφάσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει και να επισημαίνονται.

Πρώτον, αναρωτιέται κανείς σε ποια πολιτικά πρόσωπα αναφέρεται ο Πρωθυπουργός, καθώς ένας από τους βέλγους δημοσιογράφους που ασχολήθηκαν με την υπόθεση, ο Ζοέλ Ματρίς, έχει δηλώσει ότι δεν θα μπορούσε να έχει γίνει επισύνδεση του τηλεφώνου της Εύας Καϊλή δεδομένου ότι προστατεύεται από τη βουλευτική ασυλία.

Δεύτερον, η ειρωνεία ενδεχομένως να έστεκε αν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός δεν είχε δηλώσει στην αρχή αυτής της περιπέτειας ότι η παρακολούθηση του Νίκου Ανδρουλάκη ήταν λάθος και «δεν θα έπρεπε να έχει συμβεί».

Τέτοιες κατηγορηματικές δηλώσεις δεν έγιναν για παρακολουθήσεις άλλων προσώπων που φέρεται να έχει κάνει η ΕΥΠ, όπως είναι ο Κωστής Χατζηδάκης, ο Γιώργος Κύρτσος ή ο Τάσος Τέλλογλου. Επειδή δεν έχουν αποδειχθεί; Επειδή εδώ συνέτρεχαν λόγοι εθνικής ασφαλείας, ενώ εκεί όχι; Απαντήσεις δεν θα δοθούν διότι υπάρχει το «απόρρητο». Και εδώ μπαίνει στην εξίσωση ο Χρήστος Ράμμος. Ο πρόεδρος της ΑΔΑΕ θεωρεί ότι ο νόμος 5002/2022 δεν του στερεί την εκ του Συντάγματος επιτασσόμενη ελεγκτική του αρμοδιότητα. Αν ένας πολίτης έχει επαρκείς ενδείξεις ότι παρακολουθείται, η ΑΔΑΕ μπορεί (πρέπει;) να αποταθεί στον πάροχο για να το εξακριβώσει.

Εδώ υπάρχουν δύο ακόμη αντιφάσεις. Πρώτον, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ισίδωρος Ντογιάκος φέρεται στην περίπτωση των Κύρτσου – Τέλλογλου να ενημέρωσε τον πάροχο ότι η διαδικασία που κίνησε η ΑΔΑΕ ήταν παράνομη, στη συνέχεια όμως να αρνήθηκε να δώσει αυτή τη γνωμοδότηση γραπτώς.

Δεύτερον, το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας φέρεται να είναι ότι πράγματι υπήρξαν διατάξεις άρσης απορρήτου στα κινητά των δύο συγκεκριμένων προσώπων, παρόλο που ο νεοψηφισθείς νόμος δεν επιτρέπει τη γνωστοποίηση της άρσης του απορρήτου στον ενδιαφερόμενο πριν παρέλθουν τρία έτη από την παύση της.

Θα προσέξατε μια κατάχρηση της λέξης «φέρεται» στο κείμενο που διαβάζετε. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο για την προστασία του συντάκτη του, ιδιαίτερα μετά τη δήλωση Ντογιάκου ότι ο νόμος περί Τύπου είναι «ουσιαστικά πλήρως αναποτελεσματικός». Συμβαίνει και επειδή όλα διατηρούνται σκοπίμως νεφελώδη. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ας πούμε, χαρακτηρίζει «λάσπη» το δημοσίευμα του Βήματος για την παρακολούθηση τριών υπουργών επί των ημερών του όχι επειδή δεν είναι ακριβές, αλλά επειδή του χαλάει το αφήγημα ότι μόνο η ΝΔ παρακολουθεί, ενώ είναι γενική η πεποίθηση ότι σε αυτή τη χώρα όποιος θέλει παρακολουθεί όποιον θέλει.

Το ότι σε αυτές τις συνθήκες ο Ράμμος ζητάει να μπει κάποια τάξη ίσως να είναι η μεγαλύτερη αντίφαση απ’όλες.