Οι διεθνείς εντάσεις έχουν πάντα ένα «συνοδευτικό πιάτο»: τις αναλύσεις των ειδικών. Το ίδιο συμβαίνει και στα Ελληνοτουρκικά. Εγώ δεν ανήκω στους ειδικούς. Οι σκέψεις μου έχουν ως αφετηρία προσωπικές εμπειρίες και βιώματα.
Γεννήθηκα στην Κωνσταντινούπολη και έζησα τα νεανικά μου χρόνια σε μια Τουρκία, θεμέλιος λίθος της οποίας ήταν το «βαθύ κράτος».
Αυτό το βαθύ κράτος είχε κατακτήσει μιαν αυτονομία, που του επέτρεπε να παίρνει αποφάσεις και να τις υλοποιεί χωρίς να λογοδοτεί. Ακόμα και στην περίοδο των επανειλημμένων στρατιωτικών πραξικοπημάτων το βαθύ κράτος διατηρούσε την αυτονομία και την ασυλία του.
Καθώς βρισκόμαστε μια ανάσα από το Πάσχα, δεν προκαλεί καμία εντύπωση ότι μόνο δύο νέες ταινίες έκαναν την εμφάνισή τους στις σκοτεινές αίθουσες αυτή την εβδομάδα