Τα γεγονότα της ΑΣΟΕΕ «έδειξαν» περίτρανα ότι η νομοθετική κατάργηση του ασύλου δεν ήταν αρκετή! Και θα ήθελα να κάνω σύντομα ορισμένες παρατηρήσεις.

Καταρχήν τα πανεπιστήμια δεν είναι φυτώρια εκκόλαψης κομματικών στελεχών και τα κόμματα είναι απαραίτητο να σταματήσουν να απλώνουν… τα χέρια τους πάνω από αυτά! Υπό αυτήν την έννοια τα πανεπιστήμια δεν έχουν ανάγκη ούτε τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε τους βουλευτές των άλλων κομμάτων (οι οποίοι θέλουν απλώς να εξασφαλίσουν για τους εαυτούς τους μια θλιβερή στιγμή δημοσιότητας στα βραδινά δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης)!

Επιπλέον, τα πανεπιστήμια έχουν μια κυρίαρχη μορφωτική αποστολή, να μορφώνουν τους φοιτητές και τις φοιτήτριες, και η εποχή κατά την οποία ακουγόταν στη Γαλλία το σύνθημα «Plus de maîtres» («Τέρμα οι δάσκαλοι») έχει περάσει ανεπιστρεπτί.

Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι οι φοιτητές δεν πρέπει να διαμαρτύρονται ειρηνικά για τις «κάθε είδους αδικίες», όπως έλεγε και ο γάλλος φιλόσοφος Ντεριντά («Το πανεπιστήμιο άνευ όρων»).

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ορθά καταργήθηκε το περίφημο πανεπιστημιακό άσυλο από τη σημερινή υπουργό Παιδείας με τον Ν. 4623/2019, γιατί είχε μετατραπεί σε ένα «άσυλο» για χρήστες ναρκωτικών και εγκληματίες.

Και όσοι έχουν αμφιβολίες για αυτή την επιλογή, ας σκεφθούν μόνο τα άτομα εκείνα τα οποία ανυποψίαστα είχαν περάσει κατά καιρούς τις νυχτερινές ώρες από το campus του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου και είχαν καταλήξει με βαριές σωματικές βλάβες στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ!

Αφού, λοιπόν, οι ποινικοί νόμοι της ελληνικής πολιτείας εφαρμόζονται και στους πανεπιστημιακούς χώρους, ορθά η Ελληνική Αστυνομία – με την παρουσία μάλιστα εισαγγελικού λειτουργού – εισήλθε στο πλαίσιο της προληπτικής της αποστολής στον χώρο της ΑΣΟΕΕ, εφόσον υπήρχαν σοβαρές υπόνοιες για την τέλεση αξιόποινης πράξης (άρθρο 96 του ΠΔ 141/1991).

Και τα «ευρήματα» τα οποία βρέθηκαν μέσα στην ΑΣΟΕΕ δικαίωσαν την παραπάνω επιλογή: κοντάρια, κράνη, διαρρηκτικά εργαλεία, πυροσβεστήρες, μπουκάλια με υγρά (ενδεχόμενα για την παρασκευή βόμβας μολότοφ) κ.λπ.

Βεβαίως δεν έλλειψαν και στην περίπτωση τούτη οι απαράδεκτες δικονομικές καταχρήσεις (εάν επιβεβαιωθούν). Οπως η καταγγελία για παρατεταμένη κράτηση στη ΓΑΔΑ του φοιτητή Ιωάννη Παχάκη, με απαγόρευση πρόσβασης σε δικηγόρο, κάτι που προσκρούει πλήρως στο άρθρο 105 του καινούργιου ΚΠΔ.

Πάντως μακροπρόθεσμα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί μια ομαλή ακαδημαϊκή ζωή με την καθημερινή παρουσία της Αστυνομίας!

Επομένως, η λύση για την υπέρβαση όλων αυτών των θλιβερών καταστάσεων είναι μόνο μία: στις σχολές να εισέρχονται με ειδική ταυτότητα μόνο οι πανεπιστημιακοί (καθηγητές, φοιτητές, υπάλληλοι).

Ποιο είναι το συμπέρασμα από όλα αυτά; Το απεχθές μοντέλο ενός πανεπιστημίου «μπάχαλου», όπου οι πάντες είχαν πρόσβαση σε αυτό και έκαναν ό,τι ήθελαν, έχει τελειώσει!

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο