Η πέμπτη μεγάλου μήκους ταινία του Ντάνις Τάνοβιτς, που βραβεύτηκε με Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα και βραβείο καλύτερου σεναρίου στις Κάννες, το 2001, για την πρώτη του ταινία, No Man’ s Land, μιλά για τις διακρίσεις απέναντι στις μειονότητες και συγκεκριμένα στις κοινότητες των Ρομά στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Μια οικογένεια ζει μακριά από τα αστικά κέντρα της […]
Η πέμπτη μεγάλου μήκους ταινία του Ντάνις Τάνοβιτς, που βραβεύτηκε με Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα και βραβείο καλύτερου σεναρίου στις Κάννες, το 2001, για την πρώτη του ταινία, No Man’ s Land, μιλά για τις διακρίσεις απέναντι στις μειονότητες και συγκεκριμένα στις κοινότητες των Ρομά στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη.
Μια οικογένεια ζει μακριά από τα αστικά κέντρα της Βοσνίας- Ερζεγοβίνης, στον καταυλισμό των Ρομά, στο Πόλτζιτς. Ο πατέρας Ναζίφ, μεταπουλά παλιοσίδερα από παλιά αυτοκίνητα. Η μητέρα Σενάντα, φροντίζει για το σπίτι και τις δυο μικρές τους κόρες. Μια μέρα νοιώθει ένα έντονο πόνο στην κοιλιά της. Στην κλινική της λένε ότι υπάρχει ένα πρόβλημα με το παιδί που κουβαλά- «λένε ότι είναι νεκρό». Κινδυνεύει απο σηψαιμία και πρέπει να χειρουργηθεί. Ο Σενάντα όμως, δεν έχει ασφάλιση. Ένας αγώνας δρόμου ξεκινά, καθώς η απελπισία του μεγαλώνει.
«Η ταινία είναι μια ανακατασκευή πραγματικών γεγονότων και σκοπός της να επιδείξει τη διάκριση που αντιμετωπίζουν οι μειονότητες, και συγκεκριμένα οι κοινότητες των Ρόμα στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Θεωρώ απαραίτητο να ακουστεί η ιστορία, όχι μόνο για να εγείρει ερωτήματα και συζητήσεις για τον κοινωνικό ρατσισμό, αλλά και για να αναρωτηθούμε όλοι μέσα μας: « Τί είδους άνθρωποι έχουμε γίνει;» Είναι δυνατόν δεκαπέντε χρόνια μετά τον πόλεμο –κατά τον οποίο ήμουν ο ίδιος μάρτυρας σε απίστευτες πράξεις καθημερινής γενναιότητας κι αφοσίωσης, στις οποίες οι άνθρωποι ρίσκαραν και τη ζωή τους για το συνάνθρωπο τους- να ζούμε σήμερα σε μία κοινωνία, που γυρνάει την πλάτη στους μη προνομιούχους και συμπεριφέρεται με αδιαφορία απέναντι στο φόβο που μας περιτριγυρίζει. Κανένα σύστημα δεν είναι απάνθρωπο όσο υπάρχουν καλοί άνθρωποι ανάμεσα μας..» . Ντάνις Τάνοβιτς
Η Δευτέρα 9 Μαρτίου είναι αφιερωμένη στον Αντώνη Καλογιάννη, καθώς το έργο του θα «ζωντανέψει» στη σκηνή του θεάτρου Παλλάς, μέσα από τη μουσική παράσταση «Η φωνή της ψυχής μας».