Roland Garros 2010-Συνέντευξη

Αγγελική Κανελλοπούλου:

«Οι Γάλλοι ζουν και αναπνέουν για το Ρολάν Γκαρός»

Τη δική της ιστορία στο ελληνικό τένις έχει γράψει η Αγγελική Κανελλοπούλου, η οποία το 1984 ήταν 5η Ολυμπιονίκης στο Λος Άντζελες, όταν ακόμα επρόκειτο για άθλημα επίδειξης και γενικότερα ήταν αυτή που άνοιξε δρόμους για τους νεότερους. Στην καριέρα της έφτασε ακόμα και στο Νο39 της παγκόσμιας κατάταξης και μπορεί να έχουν περάσει πολλά χρόνια, αλλά δυστυχώς στην πορεία δεν βρέθηκε κανείς για να ξεπεράσει την επιτυχία της. Αλλωστε ακόμα και σήμερα, η τρίτη θέση σε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, οι δύο πρωτιές σε Μεσογειακούς Αγώνες και στους Βαλκανικούς, είναι σημείο αναφοράς. Επειδή, όμως, μιλάμε για το Ρολάν Γκαρός, ήταν ένας ακόμη λόγος που ζητήσαμε την άποψή της.

Η ίδια τη δεκαετία του ’80 έφτασε μέχρι και τον τρίτο γύρο της διοργάνωσης, πράγμα όχι… συνηθισμένο για τα ελληνικά δεδομένα. Έχοντας αντιμετωπίσει τενίστριες «μύθους» στην ιστορία του αθλήματος, όπως η Μαρτίνα Ναβρατίλοβα και η Στέφι Γκραφ, αποτελεί την καθ’ ύλην αρμόδια να μας αναλύσει το Ρολάν Γκαρός…

«Όταν αναφερόμαστε στο Ρολάν Γκαρός, είναι σαν να μιλάμε για την παγκόσμια γιορτή του τένις και δεν είναι υπερβολή ότι οι Γάλλοι και κυρίως οι Παριζιάνοι ζουν και αναπνέουν στους ρυθμούς του, το θεωρούν μια μικρή ετήσια Ολυμπιάδα. Ως αθλήτρια, αλλά και αργότερα έχοντας ολοκληρώσει την καριέρα μου αισθανόμουν πάντα ιδιαίτερα σε αυτό το τουρνουά. Είναι μία από τις πιο σημαντικές στιγμές στην καριέρα κάθε τενίστα να αγωνίζεται στα χωμάτινα γήπεδα του «Σταντ Ρολάν Γκαρός». Όλοι οι αθλητές αισθάνονται VIP από την πρώτη μέχρι και την τελευταία στιγμή. Νομίζω ότι μαζί με το Γουίμπλεντον είναι μακράν το καλύτερο από όλα τα υπόλοιπα Γκραν Σλαμ. Κουβαλάει τη ‘μυρωδιά’ πολλών δεκαετιών του τένις σε αντίθεση με της Αυστραλίας ή της Αμερικής για παράδειγμα, που πλέον η όλη κατάσταση σε παραπέμπει σε κάτι πολύ πιο… χάι-τεκ».

– Πώς κρίνετε την εξέλιξη του τουρνουά σε οργανωτικό επίπεδο, αλλά και αγωνιστικό από τότε που αγωνιζόσασταν μέχρι και σήμερα;
«Η εξέλιξη είναι τεράστια. Αν και από τη δεκαετία του ’80 που έπαιζα, θυμάμαι ότι οι αθλητές είχαν στη διάθεσή τους τα πάντα, ό,τι ζητούσαν. Οι διοργανωτές δίνουν μεγάλη σημασία στην εξυπηρέτηση του ίδιου του αθλητή, του προπονητή του, αλλά και των συγγενών του, αφού πλέον μοιράζονται πολλές περισσότερες κάρτες φιλοξενίας. Ξέρεις από την αρχή που θα φτάσεις ότι όλα θα σε περιμένουν στην εντέλεια. Οι εγκαταστάσεις εξελίσσονται χρόνο με τον χρόνο και κάθε αθλητής έχει τους προσωπικούς χώρους του, τα γήπεδα της προπόνησής του, τις ανέσεις του, τους προσωπικούς οδηγούς για τις μεταφορές του κλπ. Όλα αυτά βέβαια, χάρη στο γεγονός ότι οι Γάλλοι είναι από τη φύση τους εξυπηρετικός λαός, έχουν παιδεία τένις και φυσικά χρήματα από χορηγούς, εισιτήρια, τηλεοπτικά δικαιώματα που λύνουν το οποιοδήποτε πρόβλημα μπορεί να… απειλήσει την ομαλή λειτουργία της διοργάνωσης. Όσον αφορά στο αγωνιστικό κομμάτι, δεν μπορεί να γίνει σύγκριση του τότε με το σήμερα. Το τένις έχει εξελιχθεί πάρα πολύ σε τεχνική, ταχύτητα και δύναμη».

– Στο Ρολάν Γκαρός του 2010, υπάρχουν φαβορί;

«Εντάξει ο Ναδάλ υποτίθεται ότι είναι ο άρχοντας στα χωμάτινα γήπεδα, αλλά πολλά θα εξαρτηθούν και από τις κληρώσεις. Παίζει μεγάλο ρόλο το να ξεκινάς καλά σε μία διοργάνωση, γιατί συνήθως σου φτιάχνει την αυτοπεποίθηση και συνεχίζεις καλά. Από εκεί και πέρα οι ισορροπίες είναι πολύ λεπτές, αφού κατά τη γνώμη μου έχουν ανέβει πολύ οι Ισπανοί τενίστες, όπως οι Βερντάσκο, Φερέρο και Φερέρ. Εντάξει, όμως, ποιος μπορεί να υποτιμήσει τον Φέντερερ, ακόμα και τώρα που δεν δείχνει να βρίσκεται σε φουλ φόρμα; Ακόμα πιο αβέβαια είναι τα πράγματα στις γυναίκες, όπου βλέπουμε πολύ συχνά να βγαίνουν στην επιφάνεια τενίστριες που δεν τις υπολογίζαμε. Το πιο πιθανό είναι δούμε μία από τις αδερφές Γουίλιαμς να φτάνουν στην κορυφή, αλλά είναι τόσα πολλά τα τουρνουά πια, που είναι πιθανό να αποκλείσεις το φαβορί είτε λόγο κούρασης, είτε λόγο τραυματισμού. Και επίσης, πρέπει να έχουμε υπόψη μας, ότι η πορεία ενός τενίστα ή μιας τενίστριας σε κάθε τουρνουά, εξαρτάται και από την ημέρα που μπορεί να βρεθεί. Το τένις είναι ατομικό άθλημα και αν δεν κοιμηθείς καλά, αν ξυπνήσεις στραβά, δυστυχώς δεν υπάρχει ο προπονητής για να σε κάνει αλλαγή ή να σου δώσει συμβουλές. Είσαι εσύ και τα νεύρα σου…».

– Αλήθεια, τι φταίει και ο Έλληνας φίλαθλος του τένις βλέπει μόνο ξένους τενίστες να παίζουν στο Ρολάν Γκαρός; Δηλαδή, μετά την Κανελλοπούλου και την Δανιηλίδου το… χάος;
«Γενικότερα, δεν μπορώ να πω ότι είμαι χαρούμενη βλέποντας τη συνέχεια της δικής μου εποχής. Πίστευα ότι κάποιες επιτυχίες θα τις εκμεταλλευόταν το άθλημα και ότι θα υπήρχε πρόοδος. Το περίεργο είναι ότι τα ελληνικά γήπεδα είναι γεμάτα από παιδιά που θέλουν να παίξουν τένις. Μέχρι τις ηλικίες των 16 όμως, γιατί μετά έρχονται οι σπουδές, τα παιδιά εγκαταλείπουν και ορισμένα συνεχίζουν ύστερα από διακοπή 2-3 χρόνων, όπου βέβαια δεν μπορούν να σταθούν σε διεθνές επίπεδο. Είπα και πριν, οι Γάλλοι έχουν παιδεία τένις, οι Έλληνες όμως δεν έχουν. Φταίει η Πολιτεία, φταίει η Ομοσπονδία, τα Media, το ότι δεν υπάρχουν πρότυπα στην Ελλάδα, πολλά φταίνε. Στην εποχή μου η Ομοσπονδία μου πλήρωνε τα έξοδα για να αγωνιστώ σε όλα τα τουρνουά που διεξάγονται. Τώρα όλα είναι περιορισμένα και πρέπει οι γονείς να έχουν χρήματα για να στηρίξουν οικονομικά το παιδί τους. Ακόμα και η Δέσποινα Παπαμιχαήλ που θα παίξει στο Ρολάν Γκαρός Τζούνιορς, είναι από τα παιδιά που είχαν τη στήριξη των γονιών τους και συνεχίζει τις σπουδές της σε σχολείο του εξωτερικού για να μπορεί να κάνει και σχολικό αθλητισμό αφιερώνοντας χρόνο στο τένις».

Σπύρος Κόλλιας

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ