Κεντρώο και μεταρρυθμιστή χαρακτηρίζει τον εαυτό του ο Μ.Μπαρόζο
«Δεν είναι έγκλημα να είσαι φιλελεύθερος. Δεν είναι έγκλημα να είσαι συντηρητικός. Αλλά εγώ δεν είμαι ούτε το ένα ούτε το άλλο» δηλώνει ο Μ.Μπαρόζο, τοποθετώντας τον εαυτό του στο χώρο του Κέντρου. Μιλώντας στο Βήμα της Κυριακής, αναφέρεται στην οικονομική κρίση και στην ανάγκη «ευλυγισίας» του Συμφώνου Σταθερότητας.
«Δεν είναι έγκλημα να είσαι φιλελεύθερος. Δεν είναι έγκλημα να είσαι συντηρητικός. Αλλά εγώ δεν είμαι ούτε το ένα ούτε το άλλο» δηλώνει ο Μανουέλ Μπαρόζο, τοποθετώντας παράλληλα τον εαυτό του στο χώρο του κέντρου.
Μιλώντας στο Βήμα της Κυριακής, οΠορτογάλος πρόεδρος της Κομισιόν αναφέρεται στην οικονομική κρίση και κάνει απολογισμό της πενταετίας του στην Επιτροπή.
Aπαντώντας στην κριτική που του ασκείται ότι η Κομισιόν ήταν άτολμη μπροστά στην οικονομική κρίση, ο κ. Μπαρόζο τονίζει ότι όλες οι ιδέες που μπήκαν μπροστά προήλθαν από την Επιτροπή.
«Έδωσε μια πολύ συγκροτημένη απάντηση στην κρίση, αν λάβουμε υπ όψιν ότι είμαστε 27 κράτη-μέλη» υπογραμμίζει, ενώ σπεύδει να ξεκαθαρίσει ότι η κρίση δεν έχει τελειώσει, ιδιαίτερα στο θέμα της απασχόλησης.
Σε άλλο σημείο της συνέντευξής του ο Πορτογάλος πολιτικός τονίζει: «Λέω πάντα ότι υπάρχουν δύο θεοί στους οποίους δεν πιστεύω. Ο Θεός Κράτος και ο Θεός Αγορά. Σε αυτό το επίπεδο είναι αγνωστικιστής. Όσοι πιστεύουν ότι το Κράτος μπορεί να τα κάνουν όλα, σφάλλουν. Και όσοι νομίζουν ότι η Αγορά αρκεί, σφάλλουν επίσης. Σε κάθε συγκεκριμένη κατάσταση χρειάζεται η ενδεδειγμένη απάντηση. Πιστεύω ότι κάποιος μπορεί να είναι πραγματιστής και ταυτοχρόνως να έχει όραμα για την Ευρώπη.«
Για το Σύμφωνο Σταθερότητας εξηγεί ότι ο ίδιος τάσσεται υπέρ, αλλά αναγνωρίζει ότι λόγω της συγκυρίας πρέπει να εφαρμόζεται με ευλιγισία.
Κάνοντας έναν απολογισμό της θητείας του στην Επιτροπή την τελευταία 5ετία, ο κ. Μπαρόζο αναγνωρίζει ότι η βασική αδυναμία ήταν η δυσκολία να περάσει το μήνυμά του.
Ο ίδιος μάλιστα δεν αρνείται το παιχνίδι των κρατών-μελών: «όταν τα πράγματα είναι καλά, είναι δικό τους επίτευγμα. Όταν τα πράγματα πάνε άσχημα, φταίει η Επιτροπή ή η Ευρώπη.»