Με θέμα τη νόσο του Αλτσχάιμερ, τη μοναξιά της τρίτης ηλικίας και τα άτομα που φροντίζουν ηλικιωμένους. Στο θέατρο της Άνοιξης από τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου. Η Χούλια (Νίτα Παγώνη) είναι μια γυναίκα που εργάζεται γηροκομώντας μια κατάκοιτη πολύ ηλικιωμένη γυναίκα. Στο έργο υπάρχει ένα ακόμα σχεδόν βουβό πρόσωπο η ηλικιωμένη, πάσχουσα από Αλτσχάιμερ γυναίκα, […]
Με θέμα τη νόσο του Αλτσχάιμερ, τη μοναξιά της τρίτης ηλικίας και τα άτομα που φροντίζουν ηλικιωμένους. Στο θέατρο της Άνοιξης από τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου.
Η Χούλια (Νίτα Παγώνη) είναι μια γυναίκα που εργάζεται γηροκομώντας μια κατάκοιτη πολύ ηλικιωμένη γυναίκα. Στο έργο υπάρχει ένα ακόμα σχεδόν βουβό πρόσωπο η ηλικιωμένη, πάσχουσα από Αλτσχάιμερ γυναίκα, (Τερέζα) που ερμηνεύει η Μαρία Παπαγιάννη.
Τερέζα: Μια ηλικιωμένη γυναίκα, που μοιάζει να μην έχει επαφή με το περιβάλλον και μια άλλη γυναίκα που την προσέχει. Ένας μονόλογος που σε κάποιες στιγμές είναι απλώς μισός διάλογος, ένας διάλογος από τον οποίο λείπει το δεύτερο πρόσωπο. Δεν απαντάει ποτέ. Μόνο ακούει, αν ακούει.
Χούλια: Μια γυναίκα γύρω στα 60, χήρα, πολύ ενδιαφέρουσα προσωπικότητα. Προσέχοντας την Τερέζα, κλείνεται όλο και περισσότερο στο δικό της κόσμο. Έναν κόσμο γεμάτο ευαισθησία, πόνο, χαμόγελο τρυφερότητα. Άλλα και έναν κόσμο ονειρικό, γεμάτο λάμψη, δράση και …σινεμά.
Ο γιος της έχει μεταναστεύσει στη Σουηδία για να δουλέψει. Η Χούλια εργάζεται ως γηροκόμος μιας κατάκοιτης πολύ ηλικιωμένης γυναίκας, της Τερέζας (πάσχει από άνοια σε προχωρημένο στάδιο), η οποία επίσης έχει έναν γιο διπλωμάτη που μένει και εργάζεται στην ίδια πόλη με τη μητέρα του, αλλά την επισκέπτεται σπανιότατα με τη δικαιολογία ότι εκείνη έτσι κι αλλιώς, λόγω της ασθένειάς της, δεν καταλαβαίνει τίποτα.
Στη Χούλια αρέσει να αφηγείται κινηματογραφικές ταινίες στην Τερέζα. Την αγαπάει και της εκμυστηρεύεται τα πάντα. Δεν έχει την ίδια γνώμη για την Τερέζα και θεωρεί πως τα καταλαβαίνει όλα. Οι ζωές των δύο γυναικών είναι παράλληλες. Και οι δυο οδηγούνται σταδιακά στην πλήρη εγκατάλειψη από τους γιους τους (ο γιος της Χούλια παντρεύεται μια Νοτιοαμερικάνα και δεν πηγαίνει καν να δει τη μητέρα του όταν σταματάει στο αεροδρόμιο της χώρας του για να πάει στην πατρίδα της γυναίκας του, ενώ ο γιος της Τερέζας παίρνει μετάθεση για το Μεξικό χωρίς καν να ειδοποιήσει την Χούλια που φροντίζει τη μητέρα του). Όταν τελικά η Τερέζα πεθαίνει, η Χούλια μένει στο σπίτι της νεκρής γιατί δεν έχει πού αλλού να πάει και συνεχίζει να εισπράττει τον μισθό που της στέλνει ο γιος της Τερέζας από το Μεξικό.
Το έργο είναι μια κραυγή για τη μοναξιά και την εγκατάλειψη των ηλικιωμένων από τα παιδιά τους, γραμμένο ωστόσο με δόσεις έξυπνου χιούμορ αλλά και με την τρυφερότητα και την ευαισθησία που απαιτείται για τον χειρισμό ενός τόσο σπαρακτικού θέματος.
Ο συγγραφέας Ιγνάθιο δελ Μοράλ είναι από τους κορυφαίους θεατρικούς συγγραφείς αλλά και σεναριογράφους της τηλεόρασης στην Ισπανία. Μόνο πέρσι στο Εθνικό Θέατρο της χώρας του παίχθηκαν με μεγάλη επιτυχία δύο έργα του, ενώ στην ισπανική τηλεόραση παίζονται αυτή τη στιγμή σε μεγάλα κανάλια, δύο σειρές στις οποίες συμμετέχει στη συγγραφή του σεναρίου.
Το έργο γνώρισε μεγάλη επιτυχία, όταν παρουσιάστηκε σε παγκόσμια πρώτη στις 8 Μαΐου για τρεις μόνο παραστάσεις στο θέατρο Προσκήνιο, από την επί σειρά ετών πρωταγωνίστρια του Εθνικού Θεάτρου Νίτα Παγώνη, η οποία σηματοδότησε με αυτή την παράσταση και την επιστροφή της στη θεατρική σκηνή, με έναν πολύ απαιτητικό μονόλογο. Με θέμα τη νόσο του Αλτσχάιμερ, τη μοναξιά της τρίτης ηλικίας, αλλά και τους ανθρώπους που φροντίζουν άτομα που βρίσκονται σ’ αυτό το στάδιο της ζωής τους.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.