Πρεμιέρα του «Θα χυθεί αίμα» στην Αθήνα, παρουσία των Ντέι Λούις και Π.Τ.Αντερσον

91

Παρουσία των Πολ Τόμας Αντερσον και Ντάνιελ Ντέι Λούις έγινε στο θέατρο Παλλάς η πρεμιέρα της ταινίας «Θα χυθεί αίμα». Σκηνοθέτης και ηθοποιός μίλησαν σε συνέντευξη Τύπου για το φιλμ, το πετρέλαιο, τα Όσκαρ και τη χώρα μας. Τα έσοδα από την πρεμιέρα διατίθενται για φιλανθρωπικό σκοπό.

«Ήρθα στην Ελλάδα πριν από 36 χρόνια» δήλωσε ο Ντάνιελ Ντέι Λούις φορώντας το καπέλο του -που δεν το έβγαλε στιγμή. «Τότε τη χώρα κυβερνούσαν άνθρωποι με στολές. Πολλά έχουν αλλάξει» είπε, προσθέτοντας ότι ήρθε για πρώτη φορά με το σχολείο του και βλέποντας τα τανκς και τους στρατιώτες νόμισε ότι έπεσε πάνω σε παρέλαση.

Δυόμισι χρόνια μετά την φιλανθρωπική προβολή της ταινίας Τζακ & Ρόουζ: Μπαλάντα για δύο, ο Ντέι Λούις επέστρεψε στη χώρα μας μαζί με τον σκηνοθέτη Πολ Τόμας Αντερσον για την επίσημη πρεμιέρα της ταινίας Θα χυθεί αίμα στο θέατρο Παλλάς. Τα έσοδα της προβολής θα διατεθούν για τους σκοπούς της Εταιρείας Προστασίας Σπαστικών.

«Κρατώ πάντα το φυλαχτό που μου χάρισαν τα παιδιά στην Αργυρούπολη κι αν δεν έχετε επισκεφτεί την έδρα της Εταιρείας, θα πρέπει οπωσδήποτε να το κάνετε» δήλωσε ο 51χρονος ηθοποιός.

Η μέθοδος της υποκριτικής που χρησιμοποιεί ο Ντάνιελ Ντέι Λούις περιβάλλεται από μυστήριο. Πολλοί λένε ότι χάνεται τελείως στους ρόλους του, ότι αυτοί τον «στοιχειώνουν» και στην καθημερινότητά του. Αλλοι πιστεύουν ότι αυτό είναι μύθος και μιλούν για έναν απόλυτα φυσιολογικό άνθρωπο που αφήνει τους ρόλους του εκεί ακριβώς που ανήκουν: δηλαδή στο σετ. Του ίδιου δεν του αρέσει ιδιαίτερα να μιλάει γι αυτό.

«Δεν γίνομαι κάποιος άλλος» δηλώνει. «Αυτό που κάνω είναι να δημιουργώ την αίσθηση ότι γίνομαι (κάποιος άλλος). Εάν δεν πάρεις πράγματα από το ποιος είσαι δεν μπορείς να δημιουργήσεις» συνεχίζει.

«Έχω βρει έναν τρόπο να δουλεύω. Δεν το σκέφτομαι. Παίζουμε ένα παιχνίδι. Αυτό κάνουμε. Αυτό είναι παιχνίδι, είναι πείραμα. Ξεκινάμε από το τίποτα και φτιάχνουμε κάτι» δηλώνει. Και προσθέτει: «Εάν αυτό που βλέπει κανείς τον ευχαριστεί, τίποτα από όσα λέω δεν θα το κάνει πιο ενδιαφέρον».

Όταν οι ερωτήσεις επιστρέφουν στο ίδιο θέμα, λέει ότι αυτό που του αρέσει στην υποκριτική είναι «η αναζήτηση της απώλειας του εαυτού». Καθένας που κάνει μια δημιουργική δουλειά χάνει τον εαυτό του, όλοι το έχουμε ανάγκη αυτό πότε- πότε, υποστηρίζει.

Ένα άλλο στοιχείο που του αρέσει είναι «η αναστολή του χρόνου». Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων -και ειδικά σε μια τόσο γόνιμη συνεργασία, όπως ήταν εκείνη με τον σκηνοθέτη Πολ Τόμας Αντερσον- αισθάνεται ότι επιταχύνεται η διάρκεια της ζωής του, έστω και αν πρόκειται μόνο για μια αίσθηση.

Δηλώνει πάντως ότι τελικά πρέπει να απλοποιεί τα πράγματα: βασικό στη δουλειά του είναι να εργάζεται με ανθρώπους που έχουν την ίδια τρέλα με εκείνον.

Η ταινία αποτελεί μια επική ιστορία για την εξουσία, την πίστη, την οικογένεια και το… πετρέλαιο. Το φιλμ εκτυλίσσεται στο προβιομηχανικό Τέξας, στην ανατολή του 20ού αιώνα. Ο Ντάνιελ Πλέινβιου, μεγιστάνας πετρελαίου, έρχεται αντιμέτωπος με την οικογένειά του στην πορεία για δύναμη και εξουσία.

Όταν σκηνοθέτης και ηθοποιός δέχονται ερώτηση για τους παραλληλισμούς στην ταινία ανάμεσα στην Αμερική των αρχών του 20ου αιώνα με την Αμερική του σήμερα, και οι δύο υποστηρίζουν ότι οι συγκρίσεις δεν ήταν ο πρωταρχικός σκοπός τους.

Ο Πολ Τόμας Αντερσον λέει ότι αν και μπορεί κανείς να βρει παραλληλισμούς ανάμεσα στις δύο εποχές, δεν ήταν αυτή η πρωταρχική του σκέψη. «Ήθελα απλά να πω μια ιστορία για το πετρέλαιο» λέει. Βασικό θέμα της ταινίας είναι η πάλη δύο ανθρώπων: του Ντάνιελ Πλέινβιου (Ντάνιελ Ντέι Λούις) και του ιεροκήρυκα Έλι Σάντεϊ (Πολ Ντάνο).

Έμπνευσή του υπήρξε το βιβλίο «Oil» του Πολ Σινκλέρ, το οποίο επειδή δεν ήταν πολύ γνωστό του έδωσε την δυνατότητα να το μετατρέψει όσο ήθελε, καθώς επίσης και κλασικές ταινίες όπως Ο θησαυρός της Σιέρα Μάδρε και ο Γίγας που γυρίστηκε μάλιστα στην ίδια τοποθεσία.

Ο σκηνοθέτης θέλησε να παραμείνει πιστός στο πνεύμα της εποχής και ιστορικά ακριβής. «Ερχόντουσαν γυναίκες και μου έλεγαν: ευτυχώς που δεν βάλατε μια ιστορία αγάπης μέσα» αστειεύεται, ερωτώμενος για την έλλειψη του γυναικείου στοιχείου στην ταινία.

Απαντώντας σε ερώτηση για την γνώμη του σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί σε Ιράκ, Αφγανιστάν και Κόσοβο, ο Ντάνιελ Ντέι Λούις λέει ότι έχει συγκεκριμένες απόψεις (ειδικά για το Παλαιστινιακό), αλλά θεωρεί ότι το γεγονός ότι είναι ηθοποιός δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να τις εκφράζει δημόσια.

Για τον χαρακτήρα του Ντάνιελ Πλέινβιου και οι δύο (σκηνοθέτης και ηθοποιός) υποστηρίζουν ότι τον παρακολούθησαν χωρίς να τον κρίνουν.

«Στην πρώτη σκηνή που μου αρέσει πολύ, μαθαίνεις ό,τι χρειάζεσαι για αυτόν τον χαρακτήρα. Μετά χρησιμοποιεί τη γλώσσα για να πει κάτι άλλο από αυτό που βρίσκεται στο μυαλό του» λέει ο Ντέι Λούις για τον σκοτεινό χαρακτήρα που υποδύθηκε.

Δηλώνει ότι θα ήθελε να σκηνοθετήσει στο θέατρο και μάλιστα δεν αποκλείει το γεγονός να εμφανιστεί κάποτε και σε θεατρικό σανίδι στην Ελλάδα. «Δεν περιφρονώ το θέατρο όπως λένε. Το θέατρο είναι η πρώτη μου αγάπη. Είναι πολύ δύσκολο με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο από ότι το σινεμά».

Ο ηθοποιός είναι υποψήφιος για Όσκαρ, ενώ ο Πολ Τόμας Αντερσον συγκεντρώνει τρεις υποψηφιότητες (μία σκηνοθεσίας, μία σεναρίου και μία καλύτερης ταινίας).

«Θα σας πω τι ακριβώς σημαίνουν τα Όσκαρ για μένα» λέει ο σκηνοθέτης. «Σημαίνει ότι η ταινία θα παίζεται στο σινεμά τρεις μήνες περισσότερο, ότι θα παίζεται σε μέρη, όπου δεν θα προβαλλόταν αλλιώς» προσθέτει. «Φυσικά πρέπει να μου το δώσουν. Αν ξέρουν το καλό τους» συνεχίζει γελώντας.

Το βράδυ της Πέμπτης ο Ντ.Ντέι Λούις και ο Π.Τ.Αντερσον παρευρέθηκαν στην επίσημη πρεμιέρα της ταινίας στην Ελλάδα. Τα έσοδα από τα εισιτήρια θα διατεθούν για τους σκοπούς της Εταιρείας Προστασίας Σπαστικών, η οποία παρέδωσε μάλιστα τιμητική πλακέτα στον ηθοποιό για την προσφορά του.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ