Γνώριζα τους επίδοξους δολοφόνους μου, έγραψε η Μπούτο στο τελευταίο της βιβλίο

71

Υπό τον τίτλο Συμφιλίωση: Ισλάμ, Δημοκρατία και η Δύση κυκλοφορεί την Τρίτη σε όλο τον κόσμο το βιβλίο που πρόλαβε να ολοκληρώσει λίγο πριν τη δολοφονία της, τον περασμένο Δεκέμβριο, η Μπεναζίρ Μπούτο. Σε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα, η Πακιστανή πολιτικός γράφει ότι γνώριζε τους επίδοξους δολοφόνους της.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει στο βιβλίο, η Μπεναζίρ Μπούτο επέστρεψε στην πατρίδα της, γνωρίζοντας εκ των προτέρων τα ονόματα, αλλά ακόμη και τους αριθμούς των κινητών τηλεφώνων των επίδοξων δολοφόνων της.

Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, η συγγραφέας αναφέρει ότι Πακιστανοί αξιωματούχοι την είχαν προειδοποιήσει ότι τέσσερις ομάδες βομβιστών αυτοκτονίας είχαν σταλεί για να την δολοφονήσουν: από τον πολέμαρχο των Ταλιμπάν, Μπαϊτουλά Μεχσούντ, τον γιο του Οσάμα μπιν Λάντεν, Χαμζά, και άλλες δύο ένοπλες ομάδες.

«Είχα πράγματι λάβει από μια φίλα προσκείμενη μουσουλμανική, ξένη χώρα, τα ονόματα και τους αριθμούς των τηλεφώνων των επίδοξων δολοφόνων μου» γράφει η Μπούτο, η οποία είχε κατηγορήσει τον πρόεδρο του Πακιστάν Περβέζ Μουσάραφ ότι δεν είχε κάνει αρκετά για να την προστατεύσει ή έστω να ερευνήσει τις απειλές κατά της ζωής της.

Η Μπούτο, που είχε διατελέσει δύο φορές πρωθυπουργός του Πακιστάν, γράφει ότι είχε στείλει επιστολή στον Μουσάραφ, προτού επιστρέψει από τον Λονδίνο τον περασμένο Οκτώβριο. Σε αυτήν του ανέφερε ονόματα ανθρώπων μέσα από τις πακιστανικές μυστικές υπηρεσίες, οι οποίοι, όπως έλεγε, θα ήταν υπεύθυνοι για τη δολοφονία της.

Τον Οκτώβριο, όταν επέστρεψε από την εξορία μετά από οκτώ χρόνια, η Μπούτο επέζησε μιας βομβιστικής επίθεσης -από τις πλέον αιματηρές στην ιστορία του Πακιστάν- κατά την οποία σκοτώθηκαν τουλάχιστον 139 άνθρωποι. Τελικά όμως σκοτώθηκε στις 27 Δεκεμβρίου, σε άλλη επίθεση, που σημειώθηκε στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.

«Όταν επέστρεψα, δεν ήξερα αν θα ζήσω ή θα πεθάνω. Αποχαιρέτησα τα τρία παιδιά μου, το σύζυγο και τη μητέρα μου, τους φίλους, την οικογένειά μου, το προσωπικό μου, μην γνωρίζοντας αν θα ξαναδώ τα πρόσωπά τους. Ήθελα να τους καθησυχάσω, αλλά επίσης τους είπα: Να θυμάστε. Ο Θεός δίνει τη ζωή και ο Θεός την παίρνει. Θα είμαι ασφαλής, μέχρι να έρθει η ώρα μου» γράφει η Μπούτο στο 318 σελίδων βιβλίο της.

Μετά από την πρώτη απόπειρα κατά της ζωής της, η Μπούτο έγραψε ότι «από τα πρώτα κιόλας λεπτά της επίθεσης ήταν εμφανές ότι υπήρξε απόπειρα συγκάλυψης» και ότι αυτή «αποσκοπούσε στο να εμφανιστεί η επίθεση ως έργο της Αλ Κάιντα».

«Στο Πακιστάν τα πράγματα δεν είναι ποτέ όπως δείχνουν. Η επίθεση σχεδιάστηκε, έτσι ώστε να φαίνεται έργο της Αλ Κάιντα και των Ταλιμπάν και δεν αμφιβάλλω ότι εμπλέκονται. Όμως, ο τέλειος σχεδιασμός της επίθεσης δείχνει μια ευρύτερη συνωμοσία. Στοιχεία μέσα από τις πακιστανικές μυστικές υπηρεσίες δημιούργησαν, στην ουσία, τους Ταλιμπάν, στη δεκαετία του 80 και κάποια στοιχεία ήταν ευνοϊκά προσκείμενα στην Αλ Κάιντα από πλευράς ιδεολογίας».

Μετά τη δολοφονία της, ο σύζυγός της, Ασίφ Αλί Ζαρντάρι, έχει γίνει ο de facto ηγέτης του Πακιστανικού Λαικού Κόμματος της Μπούτο. Μαζί με το γιο και τις δύο κόρες τους, έγραψαν τον επίλογο στο βιβλίο της:

»Αυτό το βιβλίο αφορά όλα όσα εκείνοι που τη δολοφόνησαν δεν μπόρεσαν ποτέ να καταλάβουν: τη δημοκρατία, την ανοχή, την κατανόηση, την ελπίδα και πάνω απ όλα το αληθινό μήνυμα του Ισλάμ. Ή ίσως να τα καταλάβαιναν όλα αυτά και να τα φοβούνταν και επομένως να φοβούνταν και εκείνη. Ήταν ο χειρότερος εφιάλτης των φανατικών».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ