Πενθήμερη επίσκεψη στη Γερμανία αρχίζει τη Δευτέρα ο Κάρολος Παπούλιας

28

Αν οι λαοί των ευρωπαϊκών χωρών πειστούν πως οι πολιτικές τους ηγεσίες είναι πράγματι διατεθειμένες να επιμείνουν τόσο στην υπεράσπιση του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου όσο και στον πραγματικό σεβασμό των αρχών της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας, διαφοροποιούμενες αντίστοιχα στα δύο αυτά πεδία από την πολιτική και πρακτική των ΗΠΑ, τότε είναι δυνατόν να ξεπεραστούν βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση, τονίζει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung (FAS), εν όψει της πενθήμερης επίσκεψής του στη Γερμανία που αρχίζει τη Δευτέρα στο Βερολίνο.

Στη συνέντευξή του -η οποία αποτελεί εκ των πραγμάτων μία πρόγευση του πολιτικού στίγματος που θα δώσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στις συνομιλίες του με τον γερμανό ομόλογό του Χορστ Κέλερ και την καγκελάριο Αγγελα Μέρκελ- ο κ. Παπούλιας τονίζει την αναγκαιότητα η Ευρώπη «να μιλάει με μία φωνή» και εκφράζει την εμπιστοσύνη του στο ότι η Γερμανία, που αναλαμβάνει την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την 1η Ιανουαρίου του 2007, μπορεί να δώσει μία δυναμική στην αποτελματωμένη διαδικασία του λεγόμενου Ευρωπαϊκού Συντάγματος, ξεκαθαρίζοντας πως το θέμα αυτό αφορά πρώτιστα τους ίδιους τους ανθρώπους και όχι τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών και ότι η ουσία του βρίσκεται στην ενίσχυση τόσο της πολιτικής όσο και της οικονομικής Δημοκρατίας.

Διαφοροποίηση ΕΕ από ΗΠΑ

Το βασικό αίτιο της λεγόμενης «ευροκόπωσης» -τονίζει ο κ. Παπούλιας- βρίσκεται στο ότι οι πολιτικές ηγεσίες δεν αφουγκράζονται τους λαούς, και συνιστά περισσότερη ειλικρίνεια και μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση: «Οι κυβερνήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να πουν με ειλικρίνεια στους λαούς τους ότι επιθυμούν να κρατήσουν το κοινωνικό κράτος, ακόμα και αν αυτή τη στιγμή σε ορισμένες χώρες φαίνεται δύσκολο λόγω οικονομικής δυσπραγίας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει έτσι και με αυτοπεποίθηση να παρουσιάζεται διαφορετική από τις ΗΠΑ. Αλλά όχι μόνον ως προς αυτό το θέμα: Στην Ευρωπαϊκή Ένωση η Ελευθερία και η Δημοκρατία πρέπει να είναι πράγματι ανώτατες αξίες. Καμία χώρα της ΕΕ δεν επιτρέπεται να ανέχεται φυλακές της CIA και κανένα Γκουαντάναμο, όπως το πράττει ο φίλος μας Πρόεδρος Μπους».

Τουρκία και Κυπριακό

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναφέρεται επίσης στα «κλασσικά» θέματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, Τουρκία και Βαλκάνια. Αναφορικά με την Τουρκία και την προοπτική της ένταξής της στην ΕΕ ο κ. Παπούλιας υπογραμμίζει πως, αναφορικά με την εκπλήρωση των κριτηρίων, «δεν επιτρέπεται να υπάρξουν εξαιρέσεις λόγω γεωστρατηγικών ή οικονομικών συμφερόντων». Ειδικότερα δε για την Κύπρο ο κ. Παπούλιας τονίζει πως «η Τουρκία, ως μέλος της ΕΕ, δεν θα μπορέσει να διατηρήσει τον στρατό κατοχής¬ αποκλείοντας την εισδοχή στην ΕΕ μιας χώρας που «πολιορκεί» μία χώρα της ΕΕ.

«Η τουρκική κυβέρνηση πρέπει να εγκαταλείψει το πείσμα της στο Κυπριακό και να αποσύρει τα στρατεύματά της», λέει μεταξύ άλλων ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που δεν αποκλείει το ενδεχόμενο ενός αναπροσανατολισμού της τουρκικής πολιτικής ηγεσίας, λόγω «κόπωσης» και του πολιτικού κόστους στο εσωτερικό της χώρας που συνεπάγονται οι μεταρρυθμίσεις για την προσαρμογή της Τουρκίας στα ευρωπαϊκά «στάρνταρντς». «Η τουρκική κοινωνία είναι διχασμένη: Ένα μέρος της επιθυμεί να μπει στην ΕΕ, ένα άλλο μέρος της ωστόσο, στο οποίο ανήκει ο στρατός, δεν το θέλει».

Τα βαλκανικά κράτη στην ΕΕ

Αναφερόμενος στην βαλκανική παράμετρο της διεύρυνσης της ΕΕ, ο κ. Παπούλιας επιμένει στη θέση πως η ένταξη της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας το 2007 δεν μπορεί να είναι το τέλος αλλά η αρχή του επόμενου γύρου της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην περιοχή: «Αν θέλουμε πράγματι την εδραίωση της ειρήνης σε ολόκληρη την Ευρώπη, τότε πρέπει αργά ή γρήγορα να γίνουν μέλη της ΕΕ όλα τα κράτη των Βαλκανίων… Η Ευρώπη δεν πρόκειται να σταθεί ποτέ με σιγουριά στα πόδια της, αν αποκλειστούν από την ΕΕ χώρες όπως η Αλβανία ή η Σερβία…»

Ειδικότερα για τη Σερβία -και με αφορμή ερώτηση σχετικά με την ανεπιτυχή προσπάθεια που είχε αναλάβει το 1995, με την ιδιότητα τότε του υπουργού εξωτερικών, να διαπραγματευθεί με τον τότε Πρόεδρο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς για την ειρήνευση στο Κοσσυφοπέδιο- ο κ. Παπούλιας απορρίπτει την υπόνοια ενός «αντιευρωπαϊσμού» των Σέρβων («οι Σέρβοι ήταν και είναι ένας ευρωπαϊκά προσανατολισμένος λαός», τονίζει) επικρίνοντας σαφώς τους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς: «Ο βομβαρδισμός της Σερβίας δεν ανήκει στις φωτεινές στιγμές της ευρωπαϊκής ιστορίας…»

«Γκασταρμπάιτερ» και αριστερός

Πέραν ωστόσο της πολιτικής της διάστασης, η συνέντευξη του Προέδρου της Δημοκρατίας έχει και μία ιδιαίτερη προσωπική πτυχή που αναφέρεται τόσο στην ιδιαιτερότητα της πολιτικής του διαδρομής (από το 1943 ως δεκατετράχρονο αγόρι στον ΕΛΑΣ) όσο και στην ιδιαιτερότητα των δεσμών του με τη Γερμανία, όπου έζησε και σπούδασε δουλεύοντας από τις αρχές της δεκαετίας του 1960, όπου τον βρήκε η Δικτατορία της 21ης Απριλίου του 1967 και από όπου συμμετείχε τόσο στο φοιτητικό κίνημα της γερμανικής εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς όσο και στην αντίσταση κατά της χούντας των Συνταγματαρχών στην Ελλάδα, μέχρι την πτώση της το 1974.

Ο κ. Παπούλιας στέκεται ιδιαίτερα στην αλληλεγγύη που εκφράστηκε από τους γερμανούς προς τους Έλληνες αντιστασιακούς της εποχής εκείνης – κι αυτό ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, αλλά και στο «παράξενο» της προσωπικής του εμπειρίας: «Ενάντια στους Γερμανούς έγινα αντιφασίστας και αργότερα ήταν η Γερμανία που μου πρόσφερε προστασία και βοήθεια ενάντια στον ελληνικό φασισμό.»

Ο τίτλος «Ήμουν ένας γνήσιος Γκάσταρμπάιτερ», υπό τον οποίο παρουσιάζεται στη FAS η συνέντευξη του Προέδρου της Δημοκρατίας, προκύπτει από τη σχετική αναφορά του κ. Παπούλια στο γεγονός ότι για να χρηματοδοτήσει τις σπουδές του εργάζονταν σε ένα εργοστάσιο παραγωγής καλωδίων.

ΑΠΕ-ΜΠΕ