Τη σχέση μεταξύ γάτων και του βρετανικού υπουργείου Εσωτερικών αποκαλύπτουν έγγραφα
Την ιστορία της ζωής των... γάτων του βρετανικού υπουργείου Εσωτερικών αποκαλύπτουν έγγραφα που ήρθαν πρόσφατα στη δημνοσιότητα έπειτα από την εφαρμογή του νόμου για την ελεύθερη διακίνηση της πληροφορίας.
Η εφαρμογή στη Βρετανία του νόμου για την ελεύθερη διακίνηση της πληροφορίας -ετέθη σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου- αποκάλυψε τη λατρεία των Βρετανών στα τριχωτά ζώα, αλλά και στην αυστηρή τήρηση αρχείων και εγγράφων.
Κάποια από τα έγγραφα που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας αποτελούν ντοκουμέντα για τη ζωή των… γάτων που πέρασαν από το υπουργείο Εσωτερικών. Η πρώτη αναφορά σε τετράποδο του εν λόγω υπουργείου χρονολογείται από το 1929, όταν ένα υπάλληλος ζήτησε εγγράφως επίδομα μιας πένας την ημέρα, για να ταΐζει τη γάτα του γραφείου.
Όταν ο Πίτερ, δηλαδή ο γάτος, πέθανε το 1946 σε ηλικία 17 ετών, αντικαταστάθηκε από τον Πίτερ ΙΙ, ο οποίος έχασε τη ζωή του λίγο καιρό αργότερα και αντικαταστάθηκε από κάποιον άλλο Πίτερ, ο οποίος έγινε και διάσημος χάρη στο τηλεοπτικό πρόγραμμα του BBC Tonight το 1958.
Μάλιστα, κάποιος τηλεθεατής θέλησε να μάθει το μέγεθος του λαιμού του Πίτερ, για να του στείλει ένα περιλαίμιο. Όμως, το υπουργείο του απάντησε ότι ο γάτος ήταν «δημόσιος υπάλληλος μερικής απασχόλησης και δεν του επιτρεπόταν να λαμβάνει δώρα».
Διάδοχος του τελευταίου Πίτερ ήταν η γάτα Πέτα.
Όταν, όμως, το προσωπικό παραπονέθηκε ότι η Πέτα δεν ήταν εκπαιδευμένη να μην λερώνει και πρότεινε να συνεχίσει τη ζωή της στην ύπαιθρο, τότε εκδόθηκε έγγραφο το οποίο έδινε εντολή ότι το ζώο θα παρέμενε στο υπουργείο.
Νεώτερα από την Πέτα είχαμε το 1976, όταν έγινε γνωστό ότι η γάτα αποσύρθηκε στην εξοχή, στο σπίτι ενός συνταξιούχου υπαλλήλου του υπουργείου Εσωτερικών.
Ο Αργύρης Μπακιρτζής και οι Χειμερινοί Κολυμβητές επιστρέφουν στον λόφο του Φιλοπάππου, με τα τραγούδια τους αλλά και τις ιστορίες που κάνουν κάθε φορά αυτή τη συνάντηση μοναδική.