Στην τρίτη δουλειά των Will-o-the Wisp διακρίνει κανείς τους ψυχεδελικούς προσανατολισμούς και το παιχνίδι ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα που συναντήσαμε στο φερώνυμο ντεμπούτο τους, αλλά και τα σκοτεινότερα νοσταλγικά τοπία του «Second Sight». Τα στοιχεία όμως που την καθιστούν ελαφρώς υπέρτερη των προηγουμένων είναι αφενός η αδιαμφισβήτητη ωριμότητα του ήχου τους και αφετέρου […]
Στην τρίτη δουλειά των Will-o-the Wisp διακρίνει κανείς τους ψυχεδελικούς προσανατολισμούς και το παιχνίδι ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα που συναντήσαμε στο φερώνυμο ντεμπούτο τους, αλλά και τα σκοτεινότερα νοσταλγικά τοπία του «Second Sight». Τα στοιχεία όμως που την καθιστούν ελαφρώς υπέρτερη των προηγουμένων είναι αφενός η αδιαμφισβήτητη ωριμότητα του ήχου τους και αφετέρου η πεντακάθαρη παραγωγή, που φέρνει τις νότες όμορφα αυθύπαρκτες, αλλά ταυτόχρονα πλήρεις μόνο στη συνύπαρξή τους. Οι μουσικές των δεκαετιών του ’60 και του ’70 παντρεύονται αβίαστα με σύγχρονες επιρροές, αν και το progressive rock αποτελεί τον κεντρικό άξονα της δημιουργίας τους. Από τις οκτώ συνθέσεις του δίσκου δεν είναι δυνατό να ξεχωρίσει κανείς εύκολα κάποια, εξαιρουμένων ίσως του καταληκτικού ινστρουμένταλ «Fairies Waltz» και του «Hew A Dream In The Twilight», στα οποία η κιθάρα του Τάκη Μπαρμπαγάλα (Λευκή Συμφωνία) μας ταξιδεύει στα ονειρικά μέρη που αποτυπώνονται περίτεχνα στα εξώφυλλα των δίσκων τους. Τα «Smoke Suspended In The Still Air…» και «Shadows Of Daylight» έχουν κλασικές αναφορές στον ήχο του Canterbury, με κιθάρα που παραπέμπει στον Andrew Latimer (Camel), πανέμορφο γεμάτο μπάσο από τον Κώστα Παγώνα και καταπληκτικά πλήκτρα από την Ντίνα Νάσση. Τα «The Rabbit Under The Teardrop’s Shade (Of Alice)» και «The Reaper’s Paper Boat» απογειώνονται από την ονειρική διάσταση του φλάουτου του Νίκου Χαλικιά, αποτελώντας δύο πανέμορφα πολύχρωμα τραγούδια, που θυμίζουν τους πρώτους δίσκους των Caravan. Τέλος, στο «Haze Secrets» ξεδιπλώνεται μια σύνθεση δομημένη κατά τα πρότυπα του Louis Tillett, η οποία διακρίνεται για την κορύφωσή της, ενώ στο «A William Blake’s Song» τα φωνητικά της Σοφίας Ράπτη κλέβουν τις εντυπώσεις από τα επίσης αξιόλογα του κατά τεκμήριο στιχουργού Άγγελου Γερακίτη. Η Melanie Merges – Δημητρίου δείχνει για μια ακόμη φορά το ταλέντο της με ένα εντυπωσιακό artwork, που μοιάζει να αποτελεί την ιδανικότερη πρόγευση για ένα δίσκο που αποκαλύπτει την ευαισθησία του ακρόαση με την ακρόαση.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας