A Love Supreme [Deluxe Edition] – Κριτική

Στο πλαίσιο της σειράς επανεκδόσεων κλασικών άλμπουμ “Deluxe Edition” επανακυκλοφορεί το “A Love Supreme” (1965) του John Coltrane (1926-1967), μια σουίτα τεσσάρων συνδεδεμένων μερών (“Acknowledgement”, “Resolution”, “Pursuance” και “Psalm”) που περιγράφουν με μουσικούς όρους μια κλιμακούμενη διαδρομή θρησκευτικής αφύπνισης και καλλιτεχνικής κοσμογονίας. Κατά γενική ομολογία θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά και επιδραστικά άλμπουμ στην ιστορία της jazz και, ευρύτερα, της μουσικής του 20ού αιώνα. Η επαυξημένη έκδοση περιλαμβάνει δύο CD.
Το πρώτο φιλοξενεί τη βερσιόν του “A Love Supreme”, που ηχογραφήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1964 στο στούντιο του Rudy van Gelder στο Νιου Τζέρσι, ερμηνεύτηκε από το κουαρτέτο των John Coltrane (τενόρο σαξόφωνο), McCoy Tyner (πιάνο), Jimmy Garrison (μπάσο) και Elvin Jones (ντραμς) και κυκλοφόρησε σε άλμπουμ βινυλίου την επόμενη χρονιά. Στην ηχογράφηση έχει γίνει νέο mastering με πηγή καλά διατηρημένες ταινίες master δεύτερης γενιάς από το αρχείο της EMI στο Λονδίνο, οι οποίες ανακαλύφθηκαν μόλις πρόσφατα.
Το δεύτερο CD περιέχει τη μοναδική λάιβ ερμηνεία της σουίτας από το κουαρτέτο του Coltrane, ηχογραφημένη στο jazz φεστιβάλ της Αντίμπ στις 26 Ιουλίου του 1965, καθώς και την απόδοση του πρώτου μέρους από σεξτέτο, στο οποίο επιπλέον των μελών του κουαρτέτου συμμετέχουν ο τενόρο σαξοφωνίστας Archie Shepp και ο μπασίστας Art Davies (ηχογράφηση 10 Δεκεμβρίου 1964 στο στούντιο του Van Gelder). Και οι δύο αυτές ηχογραφήσεις κυκλοφορούν επισήμως για πρώτη φορά στο “A Love Supreme (Deluxe Edition)” συνιστώντας ένα μεγάλης αξίας δώρο για κάθε φίλο του Coltrane και της jazz.
Η “Deluxe Edition” περιλαμβάνει επίσης ένθετο βιβλιαράκι 32 σελίδων με τεχνικά στοιχεία, φωτογραφικό υλικό, δοκίμιο του Ashley Kahn -συγγραφέα του βιβλίου “A Love Supreme: The Story Of John Coltrane’s Signature Album” (Viking, 2002)- και σημείωμα του γιου του Coltrane (επίσης ταλαντούχου σαξοφωνίστα), Ravi.
Ο John Coltrane ήταν ο κορυφαίος σαξοφωνίστας της δεκαετίας του ’60 και ένας από τους πιο διακεκριμένους καλλιτέχνες του 20ού αιώνα. Η μουσική του επηρέασε βαθιά όχι μόνο τους τζαζίστες αλλά και πολλούς μουσικούς από χώρους διαφορετικούς μεταξύ τους όσο η ψυχεδέλεια και το punk. Το σημαντικότερο σώμα του έργου του ηχογραφήθηκε μέσα σε διάστημα λίγο μεγαλύτερο της δεκαετίας -από το ξεκίνημα της συνεργασίας του με τον Miles Davis (1955) μέχρι τον πρόωρο θάνατό του από καρκίνο το 1967. Αν και στη διάρκεια της περιόδου εκείνης άλλαζε διαρκώς στιλιστικές κατευθύνσεις, η τεχνική του κατάρτιση, η ξεχωριστή χροιά του ήχου του και η αδιάκοπη παραγωγικότητά του τον έκαναν άμεσα αναγνωρίσιμο.
Έπειτα από αρκετά χρόνια συνεργασίας με ονόματα όπως οι Dizzy Gillespie, Thelonious Mink και Miles Davis, ο Coltrane στις αρχές της δεκαετίας του ’60 σχημάτισε το δικό του κουαρτέτο, που σύντομα απέσπασε τη φήμη του κορυφαίου συνόλου σύγχρονης jazz της εποχής του. Κορωνίδα της παραγωγής του κουαρτέτου υπήρξε το “A Love Supreme”, φιλοξενώντας μια επιτομή των μέχρι τότε καλλιτεχνικών κεκτημένων (πυκνές από αρμονική άποψη συνθέσεις, πολυρρυθμίες, κλιμακούμενες εντάσεις) μαζί με αυτοσχεδιασμούς του σαξόφωνου μεγαλύτερους σε διάρκεια και πιο περίπλοκους από ποτέ. Το υλικό εκείνο προβλημάτισε ορισμένους καθαρολόγους, αλλά σαγήνευσε ακροατές πιο “ανοιχτούς” σε περιπετειώδεις ήχους, με αποτέλεσμα το άλμπουμ να αναδειχθεί σε “ιερό δισκοπότηρο” της jazz, μαζί με το “Kind Of Blue” (1959) του Miles Davis (στην ηχογράφηση του οποίου αξίζει να σημειωθεί ότι είχε επίσης συμμετάσχει ο Coltrane).
Πατώντας με το ένα πόδι στο μοντερνισμό και με το άλλο στη θρησκευτική κατάνυξη, προσωπικό και επικό ταυτόχρονα, όπως και υλικό και πνευματικό, το “A Love Supreme” αποτέλεσε μια πρότυπη καταγραφή του ηχητικού “τότε” για πάντα.
Άλμπουμ εμβληματικό, ουσιώδες, άχρονο.