Η Κύπρος συνεχίζει να τροφοδοτεί το ελληνικό πεντάγραμμο με φωνές που αφενός είναι πανέμορφες και αφετέρου έχουν την ικανότητα να περνούν άνετα από ένα είδος τραγουδιού σε άλλο. Έτσι, μετά τις… μουσικές αποστασίες της Αλέξια και της Κωνσταντίνας, η Δέσποινα Ολυμπίου αφήνει το χώρο στον οποίο θήτευσε οκτώ περίπου χρόνια -«έντεχνος» ήταν και ο πρώτος […]
Η Κύπρος συνεχίζει να τροφοδοτεί το ελληνικό πεντάγραμμο με φωνές που αφενός είναι πανέμορφες και αφετέρου έχουν την ικανότητα να περνούν άνετα από ένα είδος τραγουδιού σε άλλο. Έτσι, μετά τις… μουσικές αποστασίες της Αλέξια και της Κωνσταντίνας, η Δέσποινα Ολυμπίου αφήνει το χώρο στον οποίο θήτευσε οκτώ περίπου χρόνια -«έντεχνος» ήταν και ο πρώτος της δίσκος το 2000- και ανοίγει πανιά για πιο λάιτ καταστάσεις. Στο καινούργιο της άλμπουμ λέει δώδεκα τραγούδια. Όμως, το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του εγχειρήματος είναι η φωνή της. Οι φαν της ποπ και του easy listening δεν θα απογοητευτούν. Υπάρχουν καλαίσθητες συνθέσεις του Μ.Χατζηγιάννη, των αδελφών Παντελιά (Κίτρινα Ποδήλατα), του Τάκη Μπουρμά, του Μπάμπη Βαρθακούρη, του Κώστα Μπαλταζάνη και του Γρηγόρη Καγκελάρη. Υπάρχει ακόμα το χιτ «Να ΄σουν αλλιώς», που αποτελεί διασκευή ενός τραγουδιού του Ναπολιτάνου Enzo Gragnaniello. Κατά τα άλλα έχουμε έναν ακόμα trendy δίσκο που θα κάνει τον κύκλο του και θα ξεχαστεί.