Η Polly Jean Harvey ένιωσε μάλλον άβολα έναντι του «ασυμβίβαστου» παρελθόντος της μετά την επιτυχία του «Stories From The City, Stories From The Sea«. Διαφορετικά δεν εξηγείται η επιστροφή στα ηχητικά δεδομένα των «Dry» και «Rid Of Me» με το έβδομο άλμπουμ της. Από τη στιγμή που η 35χρονη ντίβα από το αγροτικό Γιόβιλ κατόρθωσε […]
Η Polly Jean Harvey ένιωσε μάλλον άβολα έναντι του «ασυμβίβαστου» παρελθόντος της μετά την επιτυχία του «Stories From The City, Stories From The Sea«. Διαφορετικά δεν εξηγείται η επιστροφή στα ηχητικά δεδομένα των «Dry» και «Rid Of Me» με το έβδομο άλμπουμ της. Από τη στιγμή που η 35χρονη ντίβα από το αγροτικό Γιόβιλ κατόρθωσε να τιθασεύσει την απύθμενη ενέργειά της, εξαναγκάζοντάς τη σε εγκεφαλικά αρμονική συνύπαρξη με μελωδικότερους τρόπους έκφρασης, η επάνοδος στο ύφος των πρώτων δισκογραφικών βημάτων δεν μπορεί παρά να θεωρείται κατώτερη των σημερινών δυνατοτήτων της και -κυρίως- των προσδοκιών που είχαμε μετά το «To Bring You My Love». Όχι, ο δίσκος δεν είναι καθόλου κακός. Περιλαμβάνει συγκλονιστικά τραγούδια, όπως τα «Shame», «The Letter», «Cat On The Wall» και «You Come Through», αλλά και στιγμές που είναι «λίγες» για την αυτού εξοχότητά της. Έτσι είναι: Όταν μάθει κανείς στα άριστα, τα πολύ καλά μοιάζουν μέτρια.