The Velvet Underground & Nico [Deluxe Edition] – Κριτική
Στο πλαίσιο της σειράς επανεκδόσεων κλασικών άλμπουμ «Deluxe Edition» επανακυκλοφορεί το πρώτο άλμπουμ των Velvet Underground, στο οποίο συμμετείχε η Γερμανίδα τραγουδίστρια Christa Paffgen (Nico). Η επαυξημένη έκδοση περιλαμβάνει δύο CD. Το πρώτο φιλοξενεί τη στερεοφωνική βερσιόν του άλμπουμ, όπως κυκλοφόρησε σε άλμπουμ βινυλίου το Μάρτιο του 1967, μαζί με πέντε τραγούδια («Little Sister», «Winter […]
Στο πλαίσιο της σειράς επανεκδόσεων κλασικών άλμπουμ «Deluxe Edition» επανακυκλοφορεί το πρώτο άλμπουμ των Velvet Underground, στο οποίο συμμετείχε η Γερμανίδα τραγουδίστρια Christa Paffgen (Nico). Η επαυξημένη έκδοση περιλαμβάνει δύο CD. Το πρώτο φιλοξενεί τη στερεοφωνική βερσιόν του άλμπουμ, όπως κυκλοφόρησε σε άλμπουμ βινυλίου το Μάρτιο του 1967, μαζί με πέντε τραγούδια («Little Sister», «Winter Song», «It Was A Pleasure Then», «Chelsea Girls», «Wrap Your Troubles in Dreams») από το προσωπικό άλμπουμ της Nico «Chelsea Girl» (πρώτη κυκλοφορία: Οκτώβριος 1967). Το δεύτερο CD περιέχει τη δυσεύρετη μονοφωνική μείξη της «μπανάνας» (ένα «δώρο» για τους συλλέκτες και τους φανατικούς οπαδούς των Velvets) καθώς και τα σινγκλ «All Tomorrow’s Parties» (συντομευμένη βερσιόν με διάρκεια 2:49′ έναντι των 5:58′ του άλμπουμ), «I’ll Be Your Mirror» (μονοφωνική μείξη, όπως κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1966), «Sunday Morning» και «Femme Fatale» (μονοφωνική μείξη, Δεκέμβριος 1966). Η «Deluxe Edition» περιλαμβάνει επίσης ένθετο βιβλιαράκι 28 σελίδων με τους στίχους των τραγουδιών, φωτογραφικό υλικό και δοκίμιο του Dave Thompson, συγγραφέα του βιβλίου «Beyond The Velvet Underground» (Omnibus Press, 1989). Οι Velvet Underground σχηματίστηκαν στα μέσα της δεκαετίας του ’60 από τους Lou Reed (κιθάρα/φωνητικά), John Cale (βιόλα/μπάσο/όργανο), Sterling Morrison (κιθάρα) και Maureen «Mo» Tucker (τύμπανα). Αν και τα μέλη αυτής της κλασικής σύνθεσης έπαιξαν μαζί μόνο για τρία χρόνια, οι Velvet Underground δίκαια θεωρούνται ένα από τα πιο επιδραστικά rock σύνολα της δεκαετίας του ’60. Το πάντρεμα της avant-garde περσόνας και της κλασικής θεωρητικής παιδείας του Cale με τη «θεματολογία δρόμου» του Reed που μιλούσε για «απαγορευμένα» τότε θέματα, όπως το σεξ και τα ναρκωτικά, ήταν ένα διαβρωτικό αντίδοτο στο flower-power οπτιμισμό που διακατείχε τους περισσότερους από τους συγχρόνους τους. Το 1965 συναντήθηκαν με τον Andy Warhol, τον πάπα της pop art, που τους κάλεσε να συμμετάσχουν στην παράσταση πολυμέσων Exploding Plastic Inevitable (μια θεατρική συνεύρεση μουσικής, φιλμ, φωτιστικών σόου και χορού) και τους σύστησε να συμπεριλάβουν στη σύνθεσή τους τη Γερμανίδα ηθοποιό και τραγουδίστρια Nico. Το δυναμικό ντεμπούτο άλμπουμ του γκρουπ «The Velvet Underground & Nico» (1967) ήταν μια δουλειά εμπνευσμένου ηχητικού πειραματισμού με τραγούδια που μιλούσαν με ευθύτητα για θέματα όπως τα ναρκωτικά («Heroine», «Waiting For My Man») και οι σεξουαλικές παρεκκλίσεις («Venus In Furs», με εφευρετική ερμηνεία του Cale στη βιόλα). Μια άλλη κορυφαία στιγμή του άλμπουμ ήταν η παγωμένη, γοτθική ερμηνεία της Nico στο «Femme Fatal». Το διάσημο εξώφυλλό του απεικόνιζε μια μπανάνα φιλοτεχνημένη από τον Warhol.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Παρασκευή 23.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/chinh-le-duc-W5q8uoqss3Q-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442