Η τελευταία δουλειά του εξαιρετικού ντοκιμαντερίστα Έρολ Μόρις, που μεταξύ άλλων έχει γυρίσει τη «Λεπτή Μπλε Γραμμή» (1988): μια εύστοχη ταινία που συνέβαλε στην απελευθέρωση ενός άδικα φυλακισμένου για φόνο! Το θέμα τώρα είναι η πολυπλοκότητα του πολέμου (η «ομίχλη» του τίτλου), ο οποίος ξεπερνά τις δυνατότητες του ανθρώπινου μυαλού και στέρεα εδραιωμένος στην ανθρώπινη […]
Η τελευταία δουλειά του εξαιρετικού ντοκιμαντερίστα Έρολ Μόρις, που μεταξύ άλλων έχει γυρίσει τη «Λεπτή Μπλε Γραμμή» (1988): μια εύστοχη ταινία που συνέβαλε στην απελευθέρωση ενός άδικα φυλακισμένου για φόνο! Το θέμα τώρα είναι η πολυπλοκότητα του πολέμου (η «ομίχλη» του τίτλου), ο οποίος ξεπερνά τις δυνατότητες του ανθρώπινου μυαλού και στέρεα εδραιωμένος στην ανθρώπινη φύση κοροϊδεύει τις ταπεινές μας προσπάθειες να τον καταλάβουμε και να τον εξορκίσουμε. Η λύση του προβλήματος ανατίθεται στον πλέον κατάλληλο: τον διαβόητο υπουργό άμυνας του Κένεντι και του Τζόνσον. Για τους εχθρούς του ο Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα ήταν «IBM υπολογιστής με δύο πόδια» και «ξερόλας δικτάτορας». Για τους φίλους του ήταν ο «μοναδικός πολιτικός που μπόρεσε ποτέ να ελέγξει πραγματικά τους στρατιωτικούς». Ο συμπαθέστατος (τελικά) ΜακΝαμάρα εξιστορεί την επιστημονική του συνεισφορά στους βομβαρδισμούς του Β΄ Παγκοσμίου, τις δεκατρείς πιο επικίνδυνες μέρες που πέρασε η ανθρωπότητα (κρίση των πυραύλων στην Κούβα) και την πολύπαθη αλλά μοιραία προσπάθειά του για να απεμπλακεί ανώδυνα η Αμερική από το Βιετνάμ. Πιστεύει ακόμα στην θεωρία του «δίκαιου πολέμου» και στην (υπέρτατη άραγε;) αρετή της αποτελεσματικότητας. Συνιστά να μπαίνει κανείς στη θέση του εχθρού, να εξετάζει τα «γυμνά» δεδομένα και να μην επιχειρεί μάταια να αλλάξει την ανθρώπινη φύση. Εκεί όμως που αρνείται να απαντήσει και κυριολεκτικά χάνει τα λόγια του, είναι στο γιατί δεν συνόδευσε την παραίτησή του με μια καταγγελία για το Βιετνάμ. Είναι τότε που η πίστη προς τον κοινό αγώνα, η οργανωτικότητα και η θέληση για τη νίκη, μετατρέπονται από αρετές σε εμπόδια. Ο ΜακΝαμάρα κοιτάζει το κοινό στα μάτια και η ιδιαίτερη καθαρή και στακάτη αφήγηση συνοδεύεται από ντοκουμέντα, χάρτες, επίκαιρα, πρακτικά και την από εικόνα ενός σετ από ντόμινο που επαπειλεί την ισορροπία του πλανήτη. Ο ταιριαστός ρυθμός επικείμενου κακού αλλά και το αινιγματικό κλίμα, τονίζονται χάρη στη μινιμαλιστική μουσική του Φίλιπ Γκλας. Δίκαιο το Όσκαρ καλύτερου ντοκιμαντέρ, που κέρδισε πανηγυρικά το 2004.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας