Π. Πρωτάθλημα Ράλι (WRC): Ισπανογαλλικός θρίαμβος στο Ράλι Κορσικής

Η κατάταξη και οι εγκαταλείψεις του Ράλι Γαλλίας

Η βαθμολογία Οδηγών και Κατασκευαστών μετά το Ράλι Γαλλίας

Οι νικητές των Ειδικών Διαδρομών του Ράλι Γαλλίας

Δύο εβδομάδες μετά το Ράλι San Remo, η κυριαρχία των αγωνιστικών ομάδων του ομίλου PSA επαναλήφθηκε επί γαλλικού εδάφους, με την απόλυτη επικράτηση της Citroen και της Peugeot στο νησί της Κορσικής.

Τα Citroen Xsara και τα Peugeot 206 WRC, επανδρωμένα με “εξειδικευμένα”, επί ασφάλτου πληρώματα, απέκλεισαν από την αρχή του αγώνα τον ανταγωνισμό από την κορυφή της κατάταξης, ο οποίος απλώς παρακολουθούσε το “μονοπώλιό” τους στις πρώτες θέσεις.

Η διαφορά ανάμεσα στο γαλλικό “μέτωπο” και τις υπόλοιπες ομάδες στους ασφάλτινους αγώνες αυξάνει εμφανώς κάθε χρονιά, και αυτό τις ανησυχεί ιδιαίτερα, δεδομένου ότι την επόμενη αγωνιστική περίοδο οι χωμάτινες διαδρομές του Ράλι Πορτογαλίας αντικαθίστανται από τις ασφάλτινες του Ράλι Γερμανίας, ενώ δεν αποκλείονται στο μέλλον οι μεικτοί αγώνες που ευνοούν τα “ευπροσάρμοστα” γαλλικά αυτοκίνητα.

Αν προσθέσουμε την πλήρη εμπλοκή της Citroen το 2002, τη “διορατικότητα” της Peugeot στην επιλογή των οδηγών -η μεταγραφή του Richard Burns στη γαλλική ομάδα τη μεταβάλλει σε νικηφόρα δύναμη επί παντός εδάφους- και το νέο σύστημα των βαθμολογούμενων συμμετοχών σε κάθε αγώνα, είναι πιθανόν να προκύψει “νέα τάξη πραγμάτων” στον ανταγωνισμό του θεσμού. Ο “πανικός” των υπολοίπων αντικατοπτρίζεται στη δήλωση του Colin McRae, ο οποίος ανέφερε ότι, αν είχε τη δυνατότητα να θεσπίσει νέους κανονισμούς, θα απέκλειε του ασφάλτινους αγώνες από το πρόγραμμα του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.

Οι Jesus Puras, Gilles Panizzi και Didier Auriol επιβεβαίωσαν απλώς τον κανόνα στις ΕΔ του Γύρου της Κορσικής, και η μόνη χρονική διαφοροποίηση μεταξύ τους προέκυψε από τον ανταγωνισμό της στιγμής και τα ελαφρώς καλύτερα προσαρμοσμένα Xsara WRC στις διαδρομές, λόγω περισσότερων δοκιμών εξέλιξης. Ουσιαστικά, οι Γάλλοι οδηγοί των “νευρικών” Peugeot ήταν σε θέση να μειώσουν τη διαφορά τους από τον Ισπανό Jesus Puras. Οι βαθμολογικοί όμως στόχοι της ομάδας, η οποία κατάφερε σε δύο αγώνες να ανέβει δύο θέσεις στη βαθμολογία των Κατασκευαστών, δεν τους επέτρεψαν να διακινδυνεύσουν ένα λάθος, αντίθετα από τον Marcus Gronholm που κατέστρεψε έναν τροχό και εγκατέλειψε, χωρίς να “τραυματίσει” βαθμολογικά τη γαλλική ομάδα. Παράλληλα, ο Didier Auriol επαναλάμβανε με τρόπο κουραστικό τις αντιρρήσεις του για τη χρήση του κιβωτίου ταχυτήτων πέντε σχέσεων, που ουσιαστικά “έκρυβαν” την αδυναμία του να φτάσει την απόδοση του Gilles Panizzi.

Εν τω μεταξύ, ανεξήγητη παραμένει για τη Citroen η αιτία της εξόδου του Philippe Bugalski στο έβδομο χιλιόμετρο της πρώτης ΕΔ του αγώνα, σε μία δεξιά στροφή. Ο οδηγός είχε αναφέρει ότι στην κορυφή της στροφής, το Xsara WRC παρουσίασε ξαφνικά υποστροφή -καθώς οι εμπρός τροχοί γλίστρησαν- και χτύπησε σε έναν τοίχο, με αποτέλεσμα να καταστραφεί ο εμπρός αριστερός τροχός. O επικεφαλής μηχανικός της ομάδας, Jean-Claude Vaucard, πιθανολογεί ότι ένα κομμάτι αλουμινίου είχε σφηνωθεί στο πέλμα του ελαστικού. Την κρίσιμη στιγμή, ο τροχός γλίστρησε και χάθηκε ο έλεγχος του αυτοκινήτου. Ωστόσο, δεν είναι ακόμη σε θέση να επιβεβαιώσει την άποψή του αυτή.

Όπως περιγράφεται αναλυτικά στην εξέλιξη του αγώνα σε κάθε Σκέλος, η μόνη από τις υπόλοιπες ομάδες που “επιβίωσε” στις συνθήκες του αγώνα ήταν η Subaru, οι οδηγοί της οποίας συμπλήρωσαν την πρώτη εξάδα, χάρη στην αξιοπιστία των αυτοκινήτων και τις εύστοχες λύσεις των μηχανικών στην ανάρτηση των Impreza WRC 2001 και την επιλογή των ελαστικών στις υγρές ΕΔ. Παράλληλα, η ψύχραιμη τακτική της ομάδας οδήγησε τον Richard Burns από τη 14η θέση στην τέταρτη, και του έδωσε τη δυνατότητα να διεκδικήσει τον τίτλο των οδηγών, έστω με τη “θυσία” του Petter Solberg στην τελευταία ΕΔ, o oποίος σε μία ΕΔ του 2ου

auto.in.gr