Οταν ξεκινούσε η τελευταία εβδομάδα του Μαΐου, τρεις άνθρωποι γνώριζαν καλά ότι δεν πρόκειται να ζήσουν έως το τέλος της. Τα ονόματα των Τζέιμς Ρίτσαρντσον, Ρίτσαρντ Φόστερ και Τζέιμς Κλέιτον ήταν γραμμένα στον κατάλογο εκτελέσεων της Πολιτείας του Τέξας για την περασμένη Τρίτη και Τετάρτη και για σήμερα Πέμπτη. Δίπλα τους, φαρδιά-πλατιά η υπογραφή του κυβερνήτη της Πολιτείας και υποψήφιου για την προεδρία των ΗΠΑ Τζορτζ Ο. Μπους.
Οταν ξεκινούσε η τελευταία εβδομάδα του Μαΐου, τρεις άνθρωποι γνώριζαν καλά ότι δεν πρόκειται να ζήσουν έως το τέλος της. Τα ονόματα των Τζέιμς Ρίτσαρντσον, Ρίτσαρντ Φόστερ και Τζέιμς Κλέιτον ήταν γραμμένα στον κατάλογο εκτελέσεων της Πολιτείας του Τέξας για την περασμένη Τρίτη και Τετάρτη και για σήμερα Πέμπτη. Δίπλα τους, φαρδιά-πλατιά η υπογραφή του κυβερνήτη της Πολιτείας και υποψήφιου για την προεδρία των ΗΠΑ Τζορτζ Ο. Μπους.
Ο 32χρονος Τζέιμς Ρίτσαρντσον, θανατοποινίτης για τη δολοφονία του Τζέραλντ Αμπέι κατά τη διάρκεια ληστείας σε κάβα, ήταν ο τέταρτος κατάδικος που εκτελέστηκε το Μάιο στην πολιτεία του αμερικανικού νότου, ο 16ος από την αρχή του έτους και ο 215ος από το 1982, όταν επανήλθε νομοθετικά η θανατική ποινή στο Τέξας.
Η τελευταία επικοινωνία είναι με το Θεό
Ξαπλωμένος επάνω στο κρεβάτι του θανάτου και εν αναμονή της μοιραίας ένεσης, ο Ρίτσαρντσον ψέλλισε μόνο μία προσευχή: Αγιε πατέρα, μετανιώνω στ αλήθεια για τις αμαρτίες μου. Ζητώ από το Θεό να πάρει όλο το μίσος από την καρδιά και την ψυχή μου.
Ο Ρίτσαρντ Φόστερ, 47 ετών, ήταν προγραμματισμένο να θανατωθεί την Τετάρτη. Το 1984 είχε μπει στο κατάστημα του Γκάρι Κοξ και, φεύγοντας, είχε πάρει τη ζωή του και 300 περίπου δολάρια. Μπροστά στα μάτια πέντε φίλων και συγγενών του, και λίγο πριν τα θανατηφόρα υγρά αναμειχθούν με το αίμα στις φλέβες του, δήλωσε: Εχω σταυρωθεί μαζί με τον Ιησού. Δεν είμαι πια εγώ ζωντανός, αλλά ο Χριστός ζει μέσω εμού.
Βαδίζοντας στο δρόμο της εκτέλεσης
Την Πέμπτη, όταν οι ΗΠΑ θα ξυπνούν, ο Τζέιμς Κλέιτον θα ετοιμάζεται για το walk on the death row, όρο που οι τραγουδιστές της ραπ εφηύραν για τους θανατοποινίτες που βαδίζουν προς το θάλαμο της εκτέλεσης.
Είναι, ωστόσο, ο μόνος από τους τρεις που ακόμα φωνάζει την αθωότητά του. Υποστηρίζει ότι δεν ήταν αυτός που διέρρηξε το σπίτι της δασκάλας Λόρι Μισέλ Μπάρετ, στην Αμπιλεϊν του Τέξας, την απήγαγε δεμένη με το καλώδιο του τηλεφώνου και, τελικά, την πυροβόλησε θανάσιμα.
Οι δικηγόροι του ακολούθησαν την πεπατημένη: κατέθεταν τη μία αίτηση απονομής χάριτος μετά την άλλη, όλες όμως επέστρεφαν πίσω με την ένδειξη Απορρίπτεται. Ακόμη, πάντως, και την τελευταία ώρα περιμένουν το τηλεφώνημα που θα χαρίσει τη ζωή στον πελάτη τους.
Η θανάτωση είναι απονομή δικαιοσύνης;
Μάταια θα περιμένουν, υποστηρίζουν τα ΜΜΕ της Αμερικής και αναφέρονται στη φιλοσοφία του κυβερνήτη του Τέξας Τζορτζ Ουίλιαμ Μπους για τις εκτελέσεις θανατοποινιτών. Αναρωτιέμαι για δύο πράγματα: είναι οι καταδικασμένοι ένοχοι; Είχαν πλήρη εκπροσώπηση στα δικαστήρια;. Αν οι δύο απαντήσεις είναι καταφατικές, υποστηρίζουν, τότε ο άνθρωπος που φιλοδοξεί να γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ θα βάλει την υπογραφή του στο χαρτί της εκτέλεσης.
Η εφημερίδα Washington Post, ωστόσο, ανακαλεί την περίπτωση του Κάλβιν Τζερόντ Μπουρντίν. Καταδικάστηκε πριν από 16 χρόνια σε θάνατο, σε μία δίκη όπου ο δικηγόρος που του όρισε η Πολιτεία, ο Τζο Κάνον, κοιμόταν επάνω στο τραπέζι την ώρα της εξέλιξής της! Ο Μπουρντίν δεν έχει ακόμη εκτελεστεί, ελπίζοντας σε μία νέα ακροαματική διαδικασία που η Πολιτεία του αρνείται σθεναρά.
Πρεμιέρα με… υπογραφή εκτέλεσης!
Υποστηρίζω τη θανατική ποινή γιατί πιστεύω πως, όταν εφαρμόζεται με ακρίβεια, ταχύτητα και δικαιοσύνη, θα σώσει ζωές έλεγε ο Μπους στη διάρκεια του προεκλογικού του αγώνα.
Δεν έχω το μονόπλευρο δικαίωμα να σταματήσω μια εκτέλεση προσέθετε, αγνοώντας εκκλήσεις από το Βατικανό, τα κατώτερα διοικητικά στελέχη της Πολιτείας ή από Αρχές ξένων κρατών που οι πολίτες τους είχαν καταδικαστεί σε θάνατο στο Τέξας.
Και η αμερικανική κοινή γνώμη θυμάται την πρεμιέρα του Μπους στο αξίωμα του κυβερνήτη του Τέξας, το 1995, όταν το ίδιο βράδυ που εγκαταστάθηκε στο γραφείο του υπέγραψε την εντολή εκτέλεσης του θανατοποινίτη Μάριο Μαρκέζ.
Το πρόβλημα δεν είναι με τον κυβερνήτη Μπους υποστηρίζει ο Ντάντλεϊ Σαρπ, στέλεχος της Ενωσης Δικαιοσύνη Για Ολους που υπερασπίζεται τα δικαιώματα των θυμάτων και, προφανώς, υπερμάχεται της θανατικής ποινής. Πηγαίνετε να παραπονεθείτε στα δικαστήρια, γιατί αυτοί βλέπουν τους κατηγορούμενους ως κατάλληλους για εκτέλεση.
Τα νομικά εμπόδια, ωστόσο, για να επαναληφθεί μια δίκη είναι κολοσσιαία: τα νεώτερα -και, πιθανόν, αθωωτικά- στοιχεία πρέπει να προσκομιστούν στο δικαστήριο έως και 30 ημέρες από την τελεσίδικη καταδίκη. Ομως, το πιο δύσκολο εμπόδιο είναι η αντιμετώπιση της κοινής γνώμης: περίπου 70% των Τεξανών βλέπουν θετικά τη θανατική ποινή, ενώ 86% των Ρεπουμπλικανών την υποστηρίζουν.
Πρέπει η συμμόρφωση να ισούται με την αφαίρεση ζωής;
Ολοι τους θα παρακολουθούν το πρωί της Πέμπτης τον Κλέιτον να ετοιμάζεται για το walk on the death row. Η χάρη της τελευταίας στιγμής, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν πρόκειται να έλθει: Ο Μπους είναι στο μέσον μιας προεδρικής καμπάνιας και είναι πραγματικά λυπηρό ότι πιθανόν να βρίσκεται οπουδήποτε στις ΗΠΑ, αλλά όχι στο Τέξας.
Αν ο Τζορτζ Μπους βρισκόταν στη Ρώμη, θα έβλεπε σκοτεινό το Κολοσσαίο, το οποίο -με κρατική απόφαση- φωταγωγείται κάθε φορά που ένας θανατοποινίτης γλιτώνει την εκτέλεση. Αν βρισκόταν στο σπίτι του, ίσως θα έπρεπε να δει την ταινία Dead Man Walking (Θα Ζήσω), όπου ο Σον Πεν (ως καταδικασμένος σε θάνατο) ανακαλεί τις στιγμές του εγκλήματός του και βαδίζει προς το θάλαμο της εκτέλεσης μετανοημένος, έχοντας εγκαταλείψει την κυνικότητα με την οποία αντιμετώπιζε την παιδική απερισκεψία που τον έστειλε στην πτέρυγα των μελλοθάνατων.
Αυτό είναι, άλλωστε, το νόημα οποιασδήποτε καταδίκης: ο εγκληματίας να αντιληφθεί το λάθος του και να πληρώσει για αυτό -αλλά, οπωσδήποτε, όχι με το βαρύτερο τίμημα, την ίδια τη ζωή…
Ο Αργύρης Μπακιρτζής και οι Χειμερινοί Κολυμβητές επιστρέφουν στον λόφο του Φιλοπάππου, με τα τραγούδια τους αλλά και τις ιστορίες που κάνουν κάθε φορά αυτή τη συνάντηση μοναδική.