Ο Ginton αφηγείται τη δική του ιστορία – Από την κιθάρα στα global hits και το «Angola» ως γέφυρα πολιτισμών

Σε μια εποχή όπου τα μουσικά σύνορα γίνονται όλο και πιο ρευστά, ο Ginton έρχεται να επιβεβαιώσει τον ρόλο του ως ένας σύγχρονος «γεφυροποιός» ήχων, συνδυάζοντας το ηλεκτρονικό στοιχείο με την οργανική μουσική και μια έντονα ανθρώπινη προσέγγιση.

Με αφετηρία την κιθάρα —την πρώτη του αγάπη— και διαδρομή που τον οδήγησε από τις jazz σπουδές μέχρι τις διεθνείς συνεργασίες, έχει καταφέρει να διαμορφώσει ένα προσωπικό ηχητικό αποτύπωμα που κινείται με άνεση ανάμεσα σε διαφορετικές σκηνές και κουλτούρες.

Η πορεία του αποτυπώνεται τόσο σε καθοριστικές στιγμές, όπως η συμμετοχή του στο “Tie That Binds” του Drake, όσο και σε πιο πρόσφατες δουλειές, όπως το “Angola”, ένα κομμάτι-φόρος τιμής στην Cesária Évora που λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα σε γενιές και ηπείρους.

Με viral επιτυχίες, διεθνή απήχηση και μια σταθερή προσήλωση στην αυθεντικότητα, ο Ginton μιλά στο in για τη μουσική του ταυτότητα, τη σημασία των συνεργασιών και το πώς αντιλαμβάνεται σήμερα ένα παγκόσμιο hit, παραμένοντας προσηλωμένος στη δημιουργική διαδικασία και όχι στους αριθμούς.

Πώς θα περιέγραφες τον ήχο του Ginton σε κάποιον που σε ακούει για πρώτη φορά;

Ένα μείγμα new-age οργανικής μουσικής, όπου τα ηλεκτρονικά στοιχεία συναντούν τα ζωντανά όργανα και μια πιο ανθρώπινη αίσθηση.

Νιώθεις περισσότερο DJ, παραγωγός ή κιθαρίστας — ή έχουν όλα αυτά γίνει ένα;

Η κιθάρα θα είναι πάντα η πρώτη μου αγάπη! Από εκεί ξεκίνησαν όλα. Ακόμα και τώρα, καθορίζει τον τρόπο που προσεγγίζω την παραγωγή και το DJing.

Η συμβολή σου στο “Tie That Binds” του Drake ήταν σημείο καμπής. Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία;

Ο Gordo είναι καλός φίλος, με πήρε τηλέφωνο όταν ήταν στο Άμστερνταμ. Βρεθήκαμε, δουλέψαμε μαζί σε μερικές ιδέες και ένα από αυτά τα beats κατέληξε στο άλμπουμ του Drake. Όλα έγιναν πολύ φυσικά.

Έχεις συνεργαστεί με καλλιτέχνες από πολύ διαφορετικές σκηνές. Τι σε ελκύει σε μια συνεργασία;

Με ελκύουν καλλιτέχνες που είναι αυθεντικοί και ανεπιτήδευτοι. Εκτιμώ την ειλικρίνεια και την καθαρότητα στη μουσική, ανεξάρτητα από το είδος ή την καταγωγή κάποιου. Αυτή η ενέργεια είναι που κάνει μια συνεργασία να λειτουργεί για μένα.

Το “JEJEREJE” με τον Stonebwoy έγινε παγκόσμιο viral. Το περίμενες;

Πριν καν φτιάξουμε το “JEJEREJE”, το κιθαριστικό riff είχε ήδη γίνει viral στο TikTok και το Instagram. Οπότε είχα μια αίσθηση ότι θα συνδεθεί με τον κόσμο, αλλά το να το δω να γίνεται παγκόσμιο φαινόμενο ήταν και πάλι σουρεαλιστικό.

Πώς ορίζεις σήμερα ένα “παγκόσμιο hit”; Είναι θέμα τύχης, timing ή στρατηγικής;

Είναι ένας συνδυασμός και των τριών. Ένα πραγματικό hit είναι δύσκολο να οριστεί — μπορεί να έχεις την τέλεια στρατηγική και πάλι να μην πετύχει, ενώ κάποιες φορές η δυναμική και το timing παίρνουν τον έλεγχο. Το κλειδί είναι να ξέρεις πώς να κινηθείς όταν έρθει η στιγμή.

Το να φτάσεις στο #1 του Shazam παγκοσμίως αλλάζει τον τρόπο που δουλεύεις μετά;

Όχι ιδιαίτερα. Προσπαθώ να μένω συγκεντρωμένος στη μουσική και στη δημιουργική διαδικασία, χωρίς να παρασύρομαι από νούμερα ή προσδοκίες.

Το “Angola” μοιάζει με κάτι παραπάνω από ένα track — σχεδόν σαν φόρος τιμής. Πώς προσέγγισες την κληρονομιά της Cesária Évora;

Ακριβώς, είναι ένας φόρος τιμής. Είναι μια απίστευτη παγκόσμια καλλιτέχνιδα και ένιωσα πως ήταν σημαντικό να τη συστήσω σε μια νέα γενιά. Προσπάθησα να σεβαστώ το πρωτότυπο, φέρνοντας ταυτόχρονα τον δικό μου ήχο, κρατώντας το οργανικό με πραγματικά όργανα όπως πνευστά, κρουστά, παλαμάκια, μπάσο και κιθάρα.

Υπήρχε πίεση ή αίσθηση ευθύνης δουλεύοντας με ένα τόσο εμβληματικό όνομα;

Φυσικά υπάρχει κάποια πίεση όταν δουλεύεις με κάτι που συνδέεται με ένα τόσο θρυλικό όνομα. Αλλά μόλις μπήκα στη δημιουργική ροή, έγινε περισσότερο θέμα συναισθήματος και λιγότερο υπερανάλυσης.

Τα streams σου αυξάνονται ραγδαία. Νιώθεις ότι αλλάζει και το κοινό σου;

Νιώθω ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι ανακαλύπτουν τη μουσική μου από κάθε γωνιά του κόσμου. Λαμβάνω μηνύματα από μέρη που δεν έχω καν επισκεφτεί, κάτι που είναι απίστευτο. Δείχνει πόσο μακριά μπορεί να ταξιδέψει η μουσική.

Πόσο δύσκολο είναι σήμερα να διατηρήσεις την αυθεντικότητά σου σε μια παγκόσμια σκηνή;

Για μένα δεν είναι τόσο δύσκολο. Απλώς μένω κοντά σε αυτό που είμαι και εμπιστεύομαι το ένστικτό μου. Η πρόκληση είναι περισσότερο να μπλοκάρεις τον εξωτερικό θόρυβο και τις προσδοκίες.

Αν δεν ήσουν μουσικός, τι θα έκανες;

Πιθανότατα κάτι σε εξωτερικό χώρο — μου αρέσει πολύ η φύση. Ίσως μια δουλειά όπου θα μπορώ να δουλεύω με τα χέρια μου, να είμαι έξω ή ακόμα και κάτι σχετικό με το φαγητό, αφού λατρεύω και τη μαγειρική.

Ποιο είναι το πιο απρόσμενο πράγμα που έχει συμβεί σε ένα studio session;

Το στούντιο μοιάζει πάντα με ένα μαγικό μέρος. Υπάρχουν στιγμές που ένα τραγούδι ζωντανεύει από το πουθενά και δεν μπορείς να το εξηγήσεις. Αυτή η αίσθηση δεν παλιώνει ποτέ — είναι σαν να εξαφανίζονται όλα τα υπόλοιπα για λίγο.

Υπάρχει κάποια dream συνεργασία που δεν έχει γίνει ακόμα;

Μια συνεργασία με τον Carlos Santana θα ήταν όνειρο. Έχει υπάρξει τεράστια έμπνευση για μένα, ειδικά ως κιθαρίστας, οπότε είναι σίγουρα στη λίστα μου.

Τι να περιμένουμε από σένα το 2026;

Πολλή κινητικότητα, περισσότερα shows, περισσότερα ταξίδια και φυσικά νέα μουσική. Εστιάζω στο να εξελίξω ακόμα περισσότερο τον ήχο μου.