H Ελλάδα, όπως και η Κύπρος, δεν είναι ανάμεσα στα 8 κράτη μέλη της ΕΕ που τιμωρήθηκαν από τις ΗΠΑ με δασμό 10%, για την αποστολή στρατευμάτων στη Γροιλανδία, σε μια προσπάθεια να ματαιώσουν την προσάρτησή της δήθεν από την Ουάσιγκτον. Έτσι, όπως κατάντησε η ΕΕ, η πλέον σοφή κίνηση της Αθήνας για κάποιους αναλυτές -αλλά και όλων των Ευρωπαίων- φαίνεται να μην είναι πλέον μια αντίδραση αντιποίνων. Γιατί όμως;

Ο Δανός υπουργός Εξωτερικών, Λαρς Λόκε Ράσμουσεν, ανέφερε πρόσφατα ότι η κόντρα που άνοιξε ο Τραμπ για την Γροιλανδία είναι ενωσιακό ζήτημα όχι μονάχα της Δανίας, λέγοντας ότι «εναπόκειται στην ΕΕ, όχι στη Δανία μόνο, να αποφασίσει την απάντηση της ΕΕ απέναντι στην απειλή του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ για επιβολή δασμών αναφορικά με τη Γροιλανδία».

Στη συνάντηση που είχαν οι υπουργοί Εξωτερικών Δανίας και Γροιλανδίας, με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, κάλεσαν τη Συμμαχία να ξεκινήσει μια αποστολή στο νησί της Αρκτικής για να ενισχύσει την άμυνά του. Ήδη η Δανία έστειλε περισσότερους στρατιώτες στο νησί.

Η Ελλάδα σε όλα αυτά έχει αντιδράσει, αλλά μέσα από το ευρωπαϊκό πλαίσιο και με πολύ προσεκτική διατύπωση, δίχως όμως να μπει στην κουβέντα περί αποστολής στρατευμάτων ή δασμολογικών αντιποίνων στις ΗΠΑ.

Παρ’ όλα αυτά, όλα δείχνουν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα κερδίσει τη μάχη όσον αφορά τη Γροιλανδία. Τον λόγο εξηγεί ο Βόλφγκανγκ Μινχάου, ένας από τους πλέον έγκριτους Γερμανούς δημοσιογράφους: Οι Ευρωπαίοι δεν θα τον σταματήσουν, γιατί είναι αδύναμοι και διχασμένοι.

«Θα συγκρουστεί η Μελόνι με τον Τραμπ για ένα κομμάτι γης που είναι μακριά και άσχετο με την ασφάλεια και την οικονομία της Ιταλίας; Θα το κάνει η Ισπανία; Ή η Ελλάδα; Ή η Μάλτα και η Κύπρος;» αναρωτιέται ο Μινχάου σε ανάλυσή του στο Unherd.

Επιπλέν, ο Γερμανός δημοσιογράφος αμφισβητεί ότι οι -οι λαϊκιστές πρωθυπουργοί της Ουγγαρίας, της Τσεχίας και της Σλοβακίας αντίστοιχα, ακόμα και η πιο φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση της Πολωνίας θα τρέξουν να σώσουν τους φιλελεύθερους φίλους τους στη Δανία, θυσιάζοντας τη στρατηγική τους συμμαχία με τις ΗΠΑ για λίγους βράχους πάγου κοντά στην Αρκτική.

«Η αλήθεια είναι ότι οι Ευρωπαίοι ποτέ δεν νοιάστηκαν πραγματικά για τη Γροιλανδία» λέει. «Ήταν η πρώτη χώρα που έφυγε από την ΕΕ -το 1985- πολύ πριν από το Brexit. Είναι μια χώρα της αλιείας· τα ψάρια αποτελούν πάνω από το 90% των εξαγωγών της. Και έφυγε επειδή οι πολιτικές της ΕΕ για την αλιεία θα της στερούσαν το δικαιωμα να διαχειρίζεται τα δικά της αποθέματα. Η Γροιλανδία θα μπορούσε να είναι της ΕΕ, αν η ΕΕ ήθελε πραγματικά να την κρατήσει».

Νεροπίστολο όχι μπαζούκα

Πολλά ελληνικά και ξένα ΜΜΕ προβάλλουν το εμπορικό «μπαζούκα» της ΕΕ, το Anti-Coercion Instrument (ACI) για να συνετιστεί ο Ντόναλντ Τραμπ. Πρόκειται για έναν κανονισμό που υποτίθεται προστατεύει την ΕΕ από οικονομικό εξαναγκασμό από τρίτες χώρες και εξετάζεται έντονα στις Βρυξέλλες. Αν διαπιστωθεί ότι υπάρχει εξαναγκασμός, τα κράτη μέλη αποφασίζουν με ειδική πλειοψηφία αν θα εφαρμόσουν αντίποινα πχ. δασμούς, περιορισμούς σε επενδύσεις κτλ.

Μα για τον Μινχάου δεν θα λειτουργήσει. «Η ενιαία αγορά της ΕΕ είναι γεμάτη ρυθμιστικά εμπόδια. Η εχθρική «πράσινη» και τεχνολογική ρύθμιση δεν άλλαξε τον κόσμο προς το καλύτερο· πέτυχε μόνο να πλήξει την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης. Ως αποτέλεσμα, σε αντίθεση με την Κίνα και την Αμερική, η Ευρώπη δεν θα συμμετάσχει στο άλμα της τεχνητής νοημοσύνης. Η ΕΕ, στη σημερινή της μορφή, βρίσκεται πιο μακριά από το να γίνει υπερδύναμη απ’ όσο ήταν πριν από 30 χρόνια» λέει.

Η Γερμανία είναι πιο αδύναμη οικονομικά παρά ποτέ, γι’ αυτό εξάλλου αποχώρησαν άρον-άρον οι Γερμανοί στρατιώτες από τη Γροιλανδία, μετά την απόφαση Τραμπ για δασμούς. «Με δεδομένη την κατάσταση της γερμανικής οικονομίας και την εξάρτησή της από τις ΗΠΑ, θα ήταν απόλυτη τρέλα για την ΕΕ να ανταποδώσει τους δασμούς του Τραμπ» λέεΙ ο Μινχάου.

Εξάλλου, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει με το μέρος του τη Wall Street, παρά την επιβολή δασμών, έβαλε στη θέση του τον Τζερόμ Πάουελ, πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Τράπεζας (Federal ενώ και η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου για να μπλοκάρει τους δασμούς δεν θα τον εμποδίσει. Εάν το Δικαστήριο αποφασίσει ότι ο Τραμπ δεν είχε δικαίωμα να επιβάλει δασμούς βάσει του νόμου International Emergency Economic Powers Act (IEEPA), ο ίδιος θα βρει εναλλακτικούς νόμους που θα του επέτρεπαν να πετύχει το ίδιο αποτέλεσμα. «Ο Τραμπ θα μπορούσε, για παράδειγμα, να επαναφέρει μια παραλυτική γραφειοκρατία δασμών, όπως έκανε με τον χάλυβα και το αλουμίνιο» λέει χαρακτηριστικά ο Μινχάου.

Επίσης, το πάγωμα της επικύρωσης της εμπορικής συμφωνίας ΕΕ–ΗΠΑ, από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν φαίνεται να πλήξει την Ουάσιγκτον, καθώς ο Γερμανός δημοσιογράφος αντιτείνει ότι ο Τραμπ έχει πολλούς τρόπους να βάλει τους Ευρωπαίους στη θέση τους. «Θα μπορούσε να επιβάλει τη δική του ειρηνευτική συμφωνία για την Ουκρανία, παρακάμπτοντας την ΕΕ. Θα μπορούσε επίσης να πάει παραπέρα και να «κόψει» την ανταλλαγή πληροφοριών των ΗΠΑ όχι μόνο για την Ουκρανία, αλλά και για τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ. Θα μπορούσε ακόμη να ανακοινώσει ότι δεν θα εγκρίνει τη χρήση αμερικανικών στρατευμάτων για την προστασία οποιωνδήποτε χωρών του ΝΑΤΟ που αντιτίθενται στα αμερικανικά συμφέροντα — δίνοντας ουσιαστικά στον Βλαντίμιρ Πούτιν ελεύθερη άδεια να κάνει πόλεμο στην Ευρώπη».

Η Ευρώπη έχασε το τρένο το 2015

Για να μπορούσε η ΕΕ να είναι πιο αποτελεσματική έπρεπε να είχε ενοποιηθεί το 2015 με την κρίση χρέους στην Ελλάδα. «Η κρίση της ευρωζώνης μεταξύ 2008 και 2015 ήταν η τελευταία, χαμένη, στιγμή που το μπλοκ θα μπορούσε να κάνει αυτό το βήμα. Από τότε, τα δεξιά κόμματα ανεβαίνουν στη Γαλλία και τη Γερμανία· το ίδιο και ο ευρωσκεπτικισμός. Το παράθυρο της πολιτικής ενοποίησης έχει κλείσει.

«Πριν από μια δεκαετία, η ευρωζώνη είχε την ευκαιρία να δημιουργήσει πολιτική, οικονομική και χρηματοπιστωτική ένωση ως απάντηση στην κρίση δημόσιου χρέους. Όμως επέλεξε να μην το κάνει, επειδή ήταν άβολη. Εν τω μεταξύ, το Ην. Βασίλειο επέλεξε να φύγει» λέει ο Μινχάου. «Η ειρωνεία είναι ότι η ΕΕ επέλεξε αυτή τη στρατιωτική και γεωστρατηγική αδυναμία. Επέλεξε να στερήσει από τους στρατούς μας τους αναγκαίους πόρους υπέρ των μεταβιβάσεων πρόνοιας και της στήριξης ΜΚΟ».

Ο Γερμανός αναλυτής υπογραμμίζει πως οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να συμφωνήσουν ούτε σε ένα κοινό γαλλο-γερμανο-ισπανικό πρόγραμμα μαχητικού αεροσκάφους, επειδή οι χώρες δεν μπορούν να συμφωνήσουν στην κατανομή του έργου. «Αντί γι’ αυτό, η καθεμία απλώς ενίσχυσε την εξάρτησή της από τις ΗΠΑ. Όλοι πιστεύουν ότι είναι καλύτερα με τη δική τους «ειδική σχέση»».

Γι’ αυτό μετά από όλα αυτά ο Βόλφγκανκ Μινχάου καταλήγει ότι η μόνη επιλογή της ΕΕ είναι να αφήσει τον Τραμπ να είναι ο Τραμπ. «Αυτοί οι δασμοί αποκαλύπτουν τη στρατηγική των ΗΠΑ. Δεν επιδιώκει στρατιωτική λύση. Δεν είναι από τη φύση του πολεμοχαρής. Ούτε εμείς είμαστε. Άρα, αφού δεν υπάρχει εναλλακτική, ας ανεβάσουμε το τίμημα».

Ειδήσεις Σήμερα: