Κοίτα που γελάμε σ’ αυτή τη φωτογραφία!
Και δεν είν’, ξέρεις, πολύ παλιά.

Είναι δύσκολο να πιστέψω
πως μας τους έφερε η θάλασσα της Κερύνιας,
είναι δύσκολο να πιστέψω
πως μας τους έφερε η αγαπημένη θάλασσα της Κερύνιας.

Πικρή θάλασσα της Κερύνιας,
που πρέπει ν’ αποσύρουμε πια
τους στίχους που σου γράψαμε!

Τι γρήγορα που κατάλαβε αυτό το καλοκαίρι
πως ήταν περιττό
και τα μάζεψε κ’ έφυγε στις μύτες των ποδιών!

Τα μεσημέρια ακούγονται
κάτι παράξενες φωνές απ’ τον Πενταδάχτυλο,
τα μεσημέρια ακούγονται κάτι ξερά τριξίματα
σα να ξεκολλούν βράχοι
απ’ την κορφή του Κυπαρισσόβουνου.

Πρώτη φορά δε γύρισε κανένας μας
να κοιτάξει το καλοκαίρι,
πρώτη φορά πέρασε τόσο απαρατήρητο.

Σκέψου να μας γίνει βραχνάς η οροσειρά της Κερύνιας,
σκέψου να την κοιτάμε με τρόμο,
σκέψου να την υποψιαζόμαστε,
σκέψου να την μισούμε!

Ανασήκωσε την πλάτη
κι απόσεισέ τους, Πενταδάχτυλέ μου,
ανασήκωσε την πλάτη
κι απόσεισέ τους.

Κώστας Μόντης, «Της εισβολής» (Ανθολόγηση από τις «Στιγμές» 1958-1975, Κέδρος, 1978).


Το ανωτέρω ποίημα του σπουδαίου Κώστα Μόντη δημοσιεύεται εις μνήμην του ταγματάρχη Γεωργίου Κατσάνη, ο οποίος φονεύθηκε από τους τούρκους εισβολείς στον Πενταδάκτυλο της Κύπρου πριν από 51 χρόνια.



Ο Κατσάνης υπήρξε ένας από τους 97 ηρωικώς πεσόντες ελλαδίτες στρατιωτικούς στη μαρτυρική Μεγαλόνησο το καλοκαίρι του 1974. Ως διοικητής της 33ης Μοίρας Καταδρομών (33 ΜΚΔ), έχασε τη ζωή του πολεμώντας γενναία τους τούρκους κατακτητές στην περιοχή του κάστρου του Αγίου Ιλαρίωνα, στην οροσειρά του Πενταδάκτυλου, το πρωί της 21ης Ιουλίου 1974.



Περισσότερες πληροφορίες για τη ζωή, την πολεμική δράση και τον ένδοξο θάνατο του Κατσάνη θα βρείτε εδώ.


Ειδήσεις Σήμερα: