Ολυμπιακός – ΠΑΟ: ένας «περίεργος» τραυματισμός και η αλήθεια

Τα γεγονότα: Ο Χουάνκαρ δεν χτυπήθηκε από κανένα αντικείμενο και αυτό το ομολογούν όλοι. Δεν υπάρχει ούτε ένας, φυσικά δεν προκύπτει κάτι τέτοιο ούτε από το φύλλο αγώνα του ντέρμπι.

Επίσης, δεν υφίσταται διάσειση στον ποδοσφαιριστή του Παναθηναϊκού. Ουδείς μπορεί να βεβαιώσει το οτιδήποτε για την κατάσταση της ακοής του που πάντως βελτιώθηκε όπως επίσης παραδέχονται όλοι, μόνον ο ίδιος.

Φυσικά ούτε ο γιατρός γιατί θα έπρεπε να γίνουν εξειδικευμένες εξετάσεις, ίσως ένα ακουόγραμμα και προφανώς έχουν δίκιο όλοι όσοι υποστηρίζουν πως το κανονιστικό πλαίσιο για τέτοιες περιπτώσεις της Σούπερ Λίγκας πρέπει να εξεταστεί ξανά ή ακόμη ακόμη και να υπάρχουν μηχανήματα στα ενδότερα του γηπέδου για εξετάσεις.

Ο ιταλός ρέφερι είναι σαφής: από τις κροτίδες και όχι από κάποιον τραυματισμό γιατί πουθενά δεν αναφέρεται κάτι τέτοιο. Και είναι πολύ δύσκολο να «πέσει» το φύλλο αγώνα όταν τα περιστατικά παρουσιάζονται αναλυτικά

Ήταν μια κατεπείγουσα κατάσταση; Τα γεγονότα αποδεικνύουν πως όχι. Γιατί αν επρόκειτο για κάτι διαφορετικό, τότε ο Χουάνκαρ θα διακομιζόταν σε ένα κοντινό στο Γ. Καραϊσκάκης κρατικό νοσοκομείο, στη Νίκαια ή το Τζάνειο.

Και όχι στο Υγεία, ούτε θα αποχωρούσε ώρες μετά το συμβάν. Το «λέει» αυτό ξεκάθαρα η κοινή λογική.

Γιατί διακόπηκε ο αγώνας; Ο ιταλός ρέφερι είναι σαφής: από τις κροτίδες και όχι από κάποιον τραυματισμό γιατί πουθενά δεν αναφέρεται κάτι τέτοιο. Και είναι πολύ δύσκολο να «πέσει» το φύλλο αγώνα όταν τα περιστατικά παρουσιάζονται αναλυτικά.

Παράλληλα, ουδέποτε ο γιατρός είπε πως ο Χουάνκαρ δεν μπορούσε να αγωνιστεί, αν φυσικά του ζητούσε να το πράξει ο προπονητής του. Κοντολογίς, ο γιατρός δεν πήρε θέση γιατί δεν μπορούσε να το κάνει. Και είναι ο μόνος αρμόδιος για να αποφανθεί σε ανάλογη περίπτωση.

Τι θα ήθελε ο διαιτητής; Είναι σίγουρο πως αν είχε διάθεση να σφυρίξει τη λήξη ή να διακόψει το ντέρμπι, δεν θα περίμενε δύο ώρες. Θα το έκανε πολύ νωρίτερα. Εκτίμησε πως υπήρχαν οι προϋποθέσεις να συνεχιστεί μια αναμέτρηση με προσωπικές μονομαχίες μεν, αλλά πάντα στα αθλητικά όρια και χωρίς έκτροπα.

Εξάλλου, αν κάποιος έβλεπε και τους ποδοσφαιριστές του ΠΑΟ που δεν αγωνίζονταν την ώρα της διακοπής, σε ένα συμπέρασμα θα κατέληγε: κινούνταν άνετα στον χώρο δίχως να υπάρχει το οτιδήποτε που θα τους έκανε να αισθανθούν άβολα ή πολύ περισσότερο πως απειλούνται.

Ποιος δεν ήθελε να αγωνιστεί; Φαίνεται ακόμη και τώρα από τις αντιδράσεις όσων είναι αυτό που λέμε «κοντά στην ομάδα».

Ο Παναθηναϊκός. Λες και έψαχνε μια αφορμή για να ρίξει τίτλους τέλους στην αναμέτρηση. Χωρίς καν να αναμένει την απόφαση του διαιτητή ή πολύ περισσότερο, την απολύτως απαραίτητη γνωμάτευση του γιατρού.