Ο ΠΑΟΚ κατάφερε το repeat στο Κύπελλο, η ΑΕΚ δεν πέτυχε το νταμπλ, που λαχταρά εδώ και σαράντα χρόνια, και εάν η ατμόσφαιρα του τελικού συνιστά την κανονικότητα που ευαγγελίσθηκαν οι οραματιστές της εξυγίανσης, τότε σπολλάτη μας!
Μες σε καπνούς και σε βρισιές, που λέει και ο Κώστας Βάρναλης στους «Μοιραίους». Απάνω δεν στρίγκλιζε η λατέρνα, δεν ακουγόταν καν η φωνή της Ελένης Φουρέιρα, που την ίδια στιγμή πυρπολούσε την πατρίδα του Βιεϊρίνια, και ενώ ο αρχηγός του ΠΑΟΚ ξέμενε με το σώβρακο, η βελόνα στο πικάπ έμεινε κολλημένη στο «κλεμμένο πρωτάθλημα»!
Κατά τ’ άλλα, δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα, αλλά αυτά τα έχει τερματίσει προ πολλού ο Ιησούς! Στο επόμενο κλικ του έργου, ο (μετακλητός διαιτητής) Μπορμπαλάν, οι επιτετραμμένοι των (διεθνών ποδοσφαιρικών) θεσμών και οι κάθε λογής αιθεροβάμονες θα έχουν εξατμιστεί μαζί με τις φρούδες ελπίδες αναβάθμισης του δόλιου του ελληνικού ποδοσφαίρου…
Η μουσική παράσταση «ASTORIA» μάς μεταφέρει στη Νέα Υόρκη του Μεσοπολέμου, εκεί όπου μια μικρή Ελλάδα γεννιέται μέσα σε ένα καφενείο στην καρδιά της Αστόριας και το τραγούδι γίνεται φωνή, παρηγοριά και αντίσταση.