Η τέχνη του «Προμηθέα»: ο εξωγήινος πλανήτης

Η ομάδα παραγωγής επαναπροσδιόρισε την έννοια των γυρισμάτων σε φυσικό χώρο, επιλέγοντας μια τοποθεσία στην Ισλανδία όπου το cast και ο εξοπλισμός έπρεπε να μεταφερθούν αεροπορικώς. Η τοποθεσία στην Ισλανδία δεν ήταν η πρώτη επιλογή.

«Σχεδιάζαμε να κάνουμε το γύρισμα στο Μαρόκο», αποκαλύπτει ο Άρθουρ Μαξ, υπεύθυνος σχεδιασμού παραγωγής, αφήνοντας έναν ελαφρύ αναστεναγμό. «Με όλες αυτές τις αναταραχές στη Βόρεια Αφρική, αυτό όμως δεν ήταν δυνατόν. Ερευνήσαμε αρκετές φορές με όλους και δουλέψαμε όλους τους χώρους, αλλά τελικά έπρεπε να αναθεωρήσουμε». Η αλλαγή σημαίνει μια εντελώς διαφορετική αισθητική στην εμφάνιση του πλανήτη. Οι έρημοι του Μαρόκου αντικαταστάθηκαν από τις παγωμένες, βραχώδεις εκτάσεις του Ισλανδικού τοπίου.

«Όταν ξεκινήσαμε να κάνουμε τις πρώτες έρευνες μας στην Ισλανδία, ήταν χειμώνας με θερμοκρασία 20 βαθμών υπό το μηδέν και δεν μπορούσες να δεις τίποτα», θυμάται ο Α.Μαξ. «Ευτυχώς όμως είχαμε κάνει από πολύ πριν τις πρώτες έρευνες μας. Όταν επιστρέψαμε εντοπίσαμε τις τοποθεσίες, οδηγήσαμε επιτόπου το Ρίντλει και του άρεσαν».

Επιπλέον των γυρισμάτων σε φυσικούς χώρους στην Ισλανδία, η παραγωγή «κατέλαβε» και το Stage-007 στα Pinewood Studios που βρίσκονται λίγο πιο έξω από το Λονδίνο. Με μήκος 114 μέτρων, είναι o μεγαλύτερος ενιαίος χώρος studio στην Ευρώπη με συνολική έκταση 180.000 τ.μ, ωφέλιμου χώρου. Για τον Προμηθέα ωστόσο, αυτό ήταν μόνο κατά το ήμισυ αρκετό. Έτσι, η παραγωγή ξεκίνησε από το χώρο πίσω από την σκηνή, με την κατασκευή τoυ χώρου φόρτωσης του Προμηθέα και μιας μικρής ρέπλικας της επιφάνειας του πλανήτη.

Στη συνέχεια, έπρεπε να κατασκευαστεί μια άλλη προσθήκη η οποία θα φιλοξενούσε μια εξωγήινη πυραμίδα η οποία θα ενσωματωνόταν στο εσωτερικό του set, πριν τελικά, καταφέρουμε να διαμορφώσουμε τον κύριο χώρο του 007-Stage. «Δεν είναι ποτέ αρκετά μεγάλο», λέει ο Ρ.Σκoτ ξεφυσώντας. «Έχω ξαναδουλέψει εδώ πριν από κάποια χρόνια για την ταινία «Legend» και το κατέστρεψα. Ακόμα και τότε όμως σκεφτόμουν, ότι δεν είχε το απαιτούμενο μήκος». Τελικά, η παραγωγή πρόσθεσε περίπου 45 μέτρα στο μήκος του set.

«Όταν κοιτούσα τη σκηνή από άκρη σε άκρη, ήξερα ότι δεν θα έφτανε ποτέ για το συγκεκριμένο γύρισμα. Μισώ να δουλεύω μπροστά σε μπλε οθόνες. Μου αρέσει οι ηθοποιοί να έχουν γύρω τους το σκηνικό και να βλέπουν τι κάνουν. Βλέπετε το χώρο που βρίσκονται τώρα; Κάπως έτσι πρέπει να είναι. Το να κάνω κάτι αντίστοιχο μπροστά από μπλε οθόνες λέγοντας τους κάτι σαν «το τέρας έρχεται από το διάδρομο», μου είναι πολύ βαρετό», δηλώνει χαρακτηριστικά ο Σκοτ. «Οι δυνατότητες που μας δίνει η κλίμακα σημαίνει ότι θα μπορούσαμε να γυρίσουμε μια όμορφη σκηνή εξερεύνησης εκεί μέσα. Έχουμε ένα δίκτυο από τούνελ μήκους περίπου 75 μέτρων, θαλάμους έκτασης 45 τ.μ. και πόρτες που φτάνουν περίπου τα οχτώ μέτρα ύψος».

Ο Άρθουρ Μαξ επισημαίνει ότι μετά από τόσα χρόνια συνεργασίας με τον Ρίντλει Σκοτ σε ταινίες όπως το Gladiator, το Kingdom of Heaven και το Black Hawk Down, έχουν συνειδητοποιήσει ότι είναι πολύ καλύτερο να έχεις κάτι απτό να στηριχθείς παρά να χρησιμοποιείς συνέχεια μπλε οθόνες.«Θεωρώ ότι η ισορροπία είναι το κλειδί για το πόσα πρέπει να κατασκευάσεις. Πρέπει να έχεις μια πειστική αφετηρία πολύ απλά διότι όταν μιλήσεις με το τμήμα των ειδικών εφέ θα σου πουν ότι θέλουν ένα σεβαστό όγκο υλικού για να «πατήσει» η δουλειά τους. Είναι μάλιστα ιδιαιτέρως αυστηροί με αυτό καθώς σχεδόν σε κάθε λήψη προστίθεται ένα καινούριο στοιχείο, κατ΄επέκταση όλα πρέπει να κατασκευάζονται εξαρχής. Έτσι δεν μπορείς να πεις ότι θα χρησιμοποιήσεις ούτε τον εξωτερικό χώρο πίσω από την σκηνή ούτε ένα οποιοδήποτε χώρο», διευκρινίζει ο Α. Μαξ.

Το κεντρικό κομμάτι του εξωγήινου περιβάλλοντος-σκηνικού στο studio Pinewood είναι ένα μονολιθικό κεφάλι ύψους περίπου 10 μέτρων το οποίο μπορείτε να δείτε στις αφίσες της ταινίας. Αυτό κατασκευάστηκε από την ομάδα του Άρθουρ Μαξ. «Η ιδέα που βρίσκεται πίσω από αυτό είναι ότι αποτελεί μέρος του πολιτισμού των Engineers (Μηχανικών), της φυλής των εξωγήινων που πρωταγωνιστούν στην ιστορία. Πρόκειται για μια φυλή διαπλανητικών επισκεπτών που, με την πάροδο της χιλιετίας, έχουν αναβαθμίσει – πνευματικά και σωματικά- το ανθρώπινο γένος», εξηγεί ο Άρθουρ Μαξ.

Η κατασκευή του «λόφου πυραμίδα» – το σχήμα του περιγράφεται ως πυραμίδα στο σενάριο, ωστόσο το τελικό concept διαφέρει αρκετά από το αρχικό μοτίβο εξ ου και η αντιφατική περιγραφή, μας εξηγεί ο Α. Μαξ- διήρκεσε 16 εβδομάδες απαιτώντας την συνδρομή 200 και πλέον, τεχνικών. Σε μια προσπάθεια να γίνει αντιληπτή η σύνδεση του Προμηθέα με το Alien -για το οποίο ο H.R Giger είχε δημιουργήσει την φολιδωτή, αποστεωμένη εμβληματική μορφή του “Xenomorph Alien”- o M. Άρθουρ, λέει ότι ο σχεδιαστής είχε λάβει σαφείς οδηγίες από τον Ρ.Σκοτ.

«Ο Ρ. Σκοτ είχε πει ξεκάθαρα ότι δεν θέλει να «φωνάζει από μακριά» ότι προέρχεται από τον ίδιο σχεδιαστή, αλλά ούτε και να μην έχει καθόλου σύνδεση με το προηγούμενο». Το δημιουργικό συμβουλεύτηκε τα σχέδια του Giger για το πρώτο Alien μέσα από αρχειακό υλικό της Βιβλιοθήκης της Ακαδημίας Κινηματογράφου και από το προσωπικό αρχείο εκείνων που είχαν συμμετάσχει και στην πρώτη ταινία. Ο Ρίντλει Σκοτ εξέτασε επίσης και κάποιες από τις πιο αντιπροσωπευτικές ταινίες του είδους. «Πραγματοποίησε μια μεγάλη και ενδελεχή έρευνα στην αρχική ταινία αλλά και σε όλη την σειρά», θυμάται ο Α. Μαξ.

«Είδαμε όλες εκείνες τις ταινίες. Ο Ρίντλει μας έβαλε να προβάλλουμε και να ελέγξουμε το Alien, το Blade Runner αλλά και πολλές ταινίες με την λέξη «Star» στον τίτλο τους. Για την ακρίβεια τρεις συγκεκριμένες! Αφήνω στην φαντασία σας τον πλήρη τίτλο..», συνεχίζει Ο Α. Μαξ.

«Βλέποντας το υλικό, ήταν σαν να ανακαλύπταμε ποια πράγματα δεν έπρεπε να κάνουμε. Δεν θέλαμε η ταινία να θυμίζει καμία από τις παραπάνω. Θέλαμε να είναι καινούρια και φρέσκια, επειδή – και σιχαίνομαι που το παραδέχομαι αυτό- ειδάλλως, θα ήταν σαν να μνημονεύουμε τους εαυτούς μας. Κάπως έτσι αποφασίσαμε να υιοθετήσουμε μια διαφορετική αισθητική όσον αφορά τον εξωγήινο πλανήτη, λιγότερο οργανική και περισσότερο μηχανοκρατική», μας εξηγεί ο A. Μαξ.

Συνοψίζοντας, ο ίδιος μας ξεναγεί στις βασικές προκλήσεις για τη δημιουργία του εξωγήινου περιβάλλοντος: «Οι άνθρωποι που κατοικούν σε εκείνο τον πλανήτη, ονομάζονται Engineers και η τεχνολογία τους ξεπερνά οτιδήποτε μπορεί να γνωρίζουμε για την αυτήν ή ακόμα και να αντιληφθούμε, μόνο που αυτό έπρεπε να αποτυπωθεί και με έναν τρόπο που να είναι ενδιαφέρων, οπτικά. Θεωρώ ότι αυτό ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που είχαμε να αντιμετωπίσουμε καθώς, επιπλέον, έχουμε να παλέψουμε και με το εμβληματικότερο ον που έχει ξεπηδήσει ποτέ από την επιστημονική φαντασία. Το να προσπαθείς να δημιουργήσεις κάτι που θα το ξεπεράσει, είναι μια πραγματικά μαγική πρόκληση».

Μετάφραση Αναστασία Κοντογιάννη