Τι ξέρουμε για τον εκκεντρικό όσο και περίπλοκο στην ανάγνωση και ερμηνεία του έργου του, σκηνοθέτη; Ας τον πλησιάσουμε λίγο περισσότερο. Στοιχεία για τη ζωή του, τις συνεργασίες του, τη φιλμογραφία και τη μουσική στις ταινίες του. Την Πέμπτη 21/3 προβάλλεται στις ελληνικές αίθουσες η νέα ταινία του ισπανού σκηνοθέτη «Δεν Κρατιέμαι» (διαβάστε εδώ για […]
Τι ξέρουμε για τον εκκεντρικό όσο και περίπλοκο στην ανάγνωση και ερμηνεία του έργου του, σκηνοθέτη; Ας τον πλησιάσουμε λίγο περισσότερο. Στοιχεία για τη ζωή του, τις συνεργασίες του, τη φιλμογραφία και τη μουσική στις ταινίες του.
Την Πέμπτη 21/3 προβάλλεται στις ελληνικές αίθουσες η νέα ταινία του ισπανού σκηνοθέτη «Δεν Κρατιέμαι» (διαβάστε εδώ για την ταινία). Θα θέλατε να μάθετε περισσότεραγια τη ζωή και τη δουλειά του;
Ο πιο αναγνωρίσιμος διεθνώς Ισπανός σκηνοθέτης μετά τον Λουίς Μπουνιουέλ, Πέδρο Αλμοδόβαρ, ανήσυχος και πάντα δημιουργικός, γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1949 στο χωριό Calzada de Calatrava στην περιοχή του Almagro, όπου φοίτησε σε καθολικό σχολείο, γεγονός που τον σημάδεψε, μια και τον οδήγησε σε αντίθετο από το αναμενόμενο αποτέλεσμα, να μην πιστεύει δηλαδή στον Θεό. Αιτία, η σεξουαλική κακοποίηση κάποιων από τους συμμαθητές του. Ο ίδιος αρνείται ότι έχει κακοποιηθεί σεξουαλικά, ωστόσο τα δύσκολα παιδικά του χρόνια οδήγησαν στην επί δεκαετία συγγραφή του σεναρίου της ταινίας «Κακή Εκπαίδευση» και στην πραγματοποίησή της το 2004, όταν πια είχε αποστασιοποιηθεί από τα γεγονότα, όπως ο ίδιος ομολογεί. Στα 16 του μετακόμισε στη Μαδρίτη όπου ζούσε πουλώντας μεταχειρισμένα αντικείμενα στην αγορά El Rastro. Δεν σπούδασε σκηνοθεσία αφενός γιατί δεν είχε τα χρήματα και αφετέρου, λόγω του καθεστώτος του Φράνκο, μια και οι κινηματογραφικές σχολές παρέμειναν κλειστές μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’70 στην Ισπανία.
Σημαντικά στοιχεία για τον σκηνοθέτη
– Εργάστηκε επί 12 χρόνια στον ισπανικό οργανισμό τηλεπικοινωνιών και έτσι κατάφερε να αγοράσει την πρώτη του κάμερα, μια Super 8. – Από το 1972 έως το 19778 πειραματίστηκε με ταινίες μικρού μήκους. – Ίδρυσε το σατιρικό πανκ-ροκ συγκρότημα «Almodovar y McNamara». – Σταδιακά έγινε αστέρι του κινήματος La Movida, ενός ποπ underground πολιτισμικού κινήματος στα τέλη της δεκαετίας του ’70 στη Μαδρίτη. – Το 1987 μαζί με τον αδερφό του Αγκουστίν έφτιαξαν τη δική τους εταιρεία παραγωγής. Το όνομα αυτής «Εl Deseo» και τίποτε πια δεν ήταν ικανό να φρενάρει τον αχαλίνωτο ρυθμό παραγωγής του Πέδρο. – Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία ήταν «Η Πέπι, η Λούση, η Μπομ και τ’ άλλα Κορίτσια» που ολοκληρώθηκε με πολλές δυσκολίες το 1980. – Ο Αλμοδόβαρ κινείται βασικά στον χώρο του μελοδράματος, κεντρικό ρόλο στις ιστορίες του παίζουν δυναμικές, ξεχωριστές γυναίκες και τρανσέξουαλ. – Κομβική στην κινηματογράφισή του η αισθητική των έντονων χρωμάτων. – Συχνά σε κεντρικούς ρόλους στις ταινίες του συναντάμε τις ηθοποιούς: Κάρμεν Μάουρα, Σεσίλια Ροθ, Μαρίσα Παρέδες, Πενέλοπε Κρουζ, Τσους Λαμπρεάβε. Η μητρική φιγούρα είναι καθοριστική στις περισσότερες ταινίες του. – Η μητέρα του, Φρανσίσκα Καμπαλέρο και ο αδερφός του, πολλές φορές κάνουν περάσματα από τις ταινίες του. – Χρησιμοποιεί μόνο το επίθετό του στα credits των ταινιών του π.χ. «Un Film de Almodόvar». – Μια απο τις αγαπημένες του ταινίες είναι το «The Lady from Shanghai» (1947). – Αγαπημένη αμερικανίδα ηθοποιός η Μέριλ Στριπ. – Το 1992 ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής του Φεστιβάλ Καννών. – Παραδέχεται ότι όλες οι ταινίες του έχουν μια αυτοβιογραφική διάσταση παρόλο που αποφεύγει να τις διηγείται σε πρώτο πρόσωπο. – Έχει δηλώσει: «Ο κινηματογράφος είναι πια η ζωή μου. Και δεν εννοώ ότι είναι για μένα ένας παράλληλος κόσμος αλλά ότι είναι η ίδια μου η ζωή. Μερικές φορές, έχω την αίσθηση ότι, η καθημερινότητα υπάρχει μόνο και μόνο για να μου δίνει υλικό για την επόμεμενη ταινία μου».
– Για την Πενέλοπε Κρουζ είπε:
«Για μένα δεν είναι ακριβώς αυτό που θα έλεγε κανείς «μούσα», το πρόσωπο αυτό που σε εμπνέει. Δεν μου εμπνέει ιστορίες, εμπνέει όμως κάτι πολύ σημαντικό: σιγουριά! Φυσικά θα μπορούσαμε να την αποκαλέσουμε και «μούσα», γιατί, όταν τελειώνω το αρχικό σενάριο μιας ταινίας και ψάχνω τα πρόσωπα των χαρακτήρων, πάντα ψάνω ένα που να της ταιριάζει ή προσπαθώ να το προσαρμώσω σε αυτήν, γιατί αισθάνομαι ότι υπάρχει τεράστια χημεία μεταξύ μας. Νομίζω πως, όταν πια δουλεύω με την Πενέλοπε, γίνομαι καλύτερος σκηνοθέτης χάρη σε αυτήν αλλά και εκείνη καλύτερη ηθοποιός χάρη σε εμένα.» και συνεχίζει: «Η Πενέλοπε ήταν προορισμένη από τη φύση της να γίνει ηθοποιός. Είναι άτομο εξαιρετικά συναισθηματικό που σημαίνει πως, αν δεν ήταν ηθοποιός, μάλλον θα είχε πρόβλημα! Ειναι τυχερή που διάλεξε ένα επάγγελμα το οποίο της επιτρέπει να εκφράζει κάτι που σε άλλη περίπτωση θα ήταν υπερβολικό για να το αντέξει ένας νορμάλ άνθρωπος. Διαφορετικά θα υπέφερε πολύ. Ισως ακομη και τώρα να υποφέρει αρκετά…»
– Για την Κάρμεν Μάουρα:
«Αν χώριζε κανείς σε στάδια την καριέρα μου, σίγουρα θα υπήρχε μια περίοδος που θα ονομαζόταν «Η εποχή Κάρμεν Μάουρα» και θα ήταν τα φιλμ του τέλους της δεκαετίας του ΄80. Τότε θεωρούσα πως η Κάρμεν ήταν το καλύτερο «μέσον» για να διηγηθώ τις ιστορίες μου. Είχε ένστικτο και καταλάβαινε καλά τι ήθελα από εκείνη. Μπορούσε να είναι πολύ αστεία αλλά και πολύ δραματική ταυτόχρονα. Ήταν λοιπόν ο τέλειος συνδυασμός για μένα. Είχαμε εντελώς κοινή οπτική των πραγμάτων, όσμωση, και αυτός ο χυμώδης, εκρηκτικός δεσμός, συντέλεσε στην εξωτερίκευση και των προσωπικών μας προβλημάτων, γεγονός που μας ανάγκασε να σταματήσουμε να δουλεύουμε πια μαζί. Είμαστε μεν ένα καλλιτεχνικό δίδυμο-ζευγάρι, αλλά είχαμε και όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει συνήθως ένα ζευγαρι. Εκείνη την περίοδο καλλιτεχνικά με κάλυψαν οι Αντόνιο Μπαντέρας και Κάρμεν Μάουρα.»
«Pedro Almodovar«: Το βιβλίο εκδόθηκε με την ευκαιρία της αναδρομής στο έργο του Pedro Almodovar, η οποία οργανώθηκε από το 40ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (12 – 22 Νοεμβρίου 1999). Η μονογραφία περιλαμβάνει κείμενα και μελέτες για το έργο του σκηνοθέτη, φωτογραφίες, συνεντεύξεις και κείμενα του ιδίου και των συνεργατών του, βραβεία με τα οποία έχει τιμηθεί, φιλμογραφία με ζενερίκ, υποθέσεις, και κριτικά σχόλια. Επιμέλεια έκδοσης: Μπάμπης Ακτσόγλου Εκδόσεις: Καστανιώτη – Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Η μουσική στις ταινίες του Αλμοδόβαρ
Συλλογή «B.S.O. Almodovar«: Διπλό cd με τραγούδια από όλες τις ταινίες του (πλην του «Η Πέπι, η Λούσι, η Μπομ και τα άλλα κορίτσια), επιλεγμένα από τον ίδιο.
Ο Αλμοδόβαρ έχει δηλώσει: «Τα τραγούδια στις ταινίες μου είναι βασικό μέρος του σεναρίου, ένα είδος μουσικής φωνής off που εξηγεί, αποκαλύπτει μυστικά και εμπλουτίζει τη δράση εκεί που εμφανίζεται. Τα τραγούδια στον κινηματογράφο μου έχουν δραματική και αφηγηματική λειτουργία και είναι εξίσου περιγραφικά με τα χρώματα, τα φώτα, τη διακόσμηση ή τους διαλόγους. Eίναι στην πλειονότητά τους βερσιόν, όπου ο κάθε ερμηνευτής αναδημιουργεί το πρωτότυπο, σε σημείο που το μετατρέπει σε κάτι μοναδικό, ανέκδοτο, αποκαλυπτικό. Μια επανεφεύρεση.»
Πολύ χαρακτηριστικά κομμάτια από τις ταινίες του είναι τα: «Ne me quitte pas», «Quizas, quizas, quizas», «La bien paga», «La Cumparsita», «Where is my man» και πολά άλλα, όπως το βαθειά λυρικό, «Tajabone», το σπαρακτικό «Luz de Luna» και το «Volver» από την ομώνυμη ταινία.
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Τρίτη 20.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/danie-franco-wEuWV0Vz9uw-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442