Ένα ερωτικό τρίγωνο επί σκηνής. Ένα παιχνίδι χωρίς νικητή; Ένα παραμύθι για μεγάλους; Μια ιστορία χωρίς τέλος; Μια απόπειρα θεατρικής απόδειξης ότι ο π ανήκει στους άρρητους αριθμούς; Μια επιβεβαίωση ότι ο τετραγωνισμός του κύκλου είναι αδύνατος; Δύο Άντρες (Φίλιππος Φραγκούλης, Σωτήρης Χατζηνικολάου) και μία Γυναίκα (Στέλλα Μαρή) ερωτεύονται, επιλέγουν, αρνούνται να επιλέξουν, πονούν, προδίδουν, […]
Ένα ερωτικό τρίγωνο επί σκηνής. Ένα παιχνίδι χωρίς νικητή; Ένα παραμύθι για μεγάλους; Μια ιστορία χωρίς τέλος; Μια απόπειρα θεατρικής απόδειξης ότι ο π ανήκει στους άρρητους αριθμούς; Μια επιβεβαίωση ότι ο τετραγωνισμός του κύκλου είναι αδύνατος;
Δύο Άντρες (Φίλιππος Φραγκούλης, Σωτήρης Χατζηνικολάου) και μία Γυναίκα (Στέλλα Μαρή) ερωτεύονται, επιλέγουν, αρνούνται να επιλέξουν, πονούν, προδίδουν, συγχωρούν και δικαιώνονται -αυτοί και το πάθος τους. Το «βάρος» της έναρξης του παιχνιδιού σηκώνει στα «δυνατά μπράτσα» του ο Αλεχάντρο Γιάχια Μαχντάουι. Και όλα αυτά υπό το άγρυπνο βλέμμα της Συντονίστριας του παιχνιδιού (Άννα Μιχελή), στο οποίο μπήκαν επειδή ήθελαν, αλλά βγαίνουν επειδή πρέπει, γιατί, τελικά, ο κύκλος δεν κλείνει παρά για να ανοίξει ένας άλλος. Κι αυτό δε γίνεται να συνεχίζεται επ’ άπειρον -ή γίνεται;
Αξίζει να σημειώσουμε εδώ ότι αυτή είναι η τρίτη παραγωγή της ομάδας ‘MINUS[two]’, η δεύτερη παράσταση που σκηνοθετεί η Στέλλα Μαρή (πέρυσι σκηνοθέτησε το «Δύο για την Τραμπάλα» του William Gibson στο θέατρο «Ράγες») και η πρώτη της θεατρική συγγραφική εμφάνιση.
Η πρωτοτυπία του έργου έγκειται στο ότι δημιουργήθηκε από τη Στέλλα Μαρή εξ αρχής σε τρεις «γλώσσες» (λόγος, σώμα, πολυμέσα), οι οποίες αποτελούν τους βασικούς άξονες που χρησιμοποιεί και σκηνοθετικά η συγγραφέας για να αφηγηθεί την ιστορία της μαζί με τους συνεργάτες της. Οι τρεις πρωταγωνιστές, παρόντες καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης, περνούν από τον ρεαλισμό στην ποιητική γλώσσα και σε διαδρομές physical theatre, ενώ συνδιαλέγονται αδιάλειπτα και με ακρίβεια παρτιτούρας αφ’ ενός με το ηχητικό περιβάλλον και, αφ’ ετέρου, με μια οθόνη- πλαίσιο της παράστασης.
«Το «Forever yours ή π²» είναι 1. Ένα Έργο για δύο Άντρες και μια Γυναίκα 2. Ένα Παιχνίδι χωρίς νικητή 3. Ένα Παραμύθι για μεγάλους 4. Μια ιστορία χωρίς τέλος 5. Μία απόπειρα θεατρικής απόδειξης ότι το π ανήκει στους άρρητους αριθμούς 6. Ενα μεγάλο ψέμα 7. Ολα τα παραπάνω 8……; Εσείς; Τι θα λέγατε;»
Σε παγκόσμια πρώτη από τον καλλιτεχνικό οργανισμό Altera Pars το «Lost & Found» της Nalini Vidoolah Mootoosamy, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου, συνεχίζει την πορεία του και μετά το Πάσχα.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας