Διχάζουν τη Ν.Αμερική τα σχέδια της Κολομβίας για στρατιωτική συνεργασία με τις ΗΠΑ
Χωρισμένη στα δύο είναι η Ν.Αμερική στο θέμα της στρατιωτικής συνεργασίας της Κολομβίας με τις ΗΠΑ. Η περιοδεία του Κολομβιανού προέδρου, προκειμένου να δοθούν διευκρινίσεις, είχε μεικτά αποτελέσματα, αφού αλλού βρήκε σιωπηρή κατανόηση, αλλού οργή και αλλού (διπλωματική) σιωπή.
Χωρισμένη στα δύο μοιάζει να είναι η Νότιος Αμερική στο θέμα της στενότερης συνεργασίας της Κολομβίας με τις ΗΠΑ, γεγονός που μεταφράζεται σε παρουσία Αμερικανών στρατιωτών σε βάσεις της Κολομβίας.
Ο ίδιος ο πρόεδρος της Κολομβίας,Αλβαρο Ουρίμπε, πραγματοποίησε περιοδεία-αστραπήστις περισσότερες χώρες για να εξηγήσει το σχέδιο.
Τα αποτελέσματα: Η Βενεζουέλα εξέφρασε οργή με τον Ούγκο Τσάβες να διακόπτει τις διπλωματικές σχέσεις της χώρας του με την Κολομβία.
Κατά του σχεδίου τάχθηκαν επίσης ο Ισημερινός, η Ουρουγουάη και η Βολιβία του Έβο Μοράλες. Στην Αργεντινή η συνάντηση του Ουρίμπε με την πρόεδρο Κριστίνα Φερνάντες δεν είχε θετικά (για τον Κολομβιανό πρόεδρο) αποτελέσματα.
Παρά το γεγονός ότι δεν έγιναν επίσημες δηλώσεις, πηγές του υπουργείου Εξωτερικών της Αργεντινής άφηναν να εννοηθεί ότι το Μπουένος Αϊρες ζήτησε από την Μπογκοτά «να ρίξει τους τόνους της αντιπαράθεσης» με τις χώρες της περιοχής.
Αντίθετα, η Βραζιλία, το Περού, η Παραγουάη και η Χιλή δείχνουν (διπλωματική) κατανόηση, σημειώνοντας ότι το θέμα πρωτίστως έχει να κάνει με την εδαφική ακεραιότητα της Κολομβίας.
Μάλιστα, ο πρόεδρος της Παραγουάης προσφέρθηκε να μεσολαβήσει, ώστε να αποκατασταθούν οι σχέσεις της Κολομβίας με τη Βενεζουέλα.
Σημειώνεται ότι δεν είναι η πρώτη φορά πουη Κολομβία προσβλέπει στιςΗΠΑ για να ξεριζώσει τη μάστιγα της κοκαΐνης. Τo 1998, ο τότε συντηρητικός πρόεδρος Αντρες Παστράνα έθεσε σε εφαρμογή το λεγόμενο Σχέδιο Κολομβία (Plan Colombia) με στόχο την ειρήνη και το τέλος των βαρώνων των ναρκωτικών.
Παρά την ισχυρότατη οικονομική βοήθεια από τις ΗΠΑ, το Σχέδιο δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο πλάισιο του Σχεδίου, ο πρόεδρος πρόσφερε στους αντάρτες των FARC μια έκταση ανάλογη της Ελβετίας με την υπόσχεση ότι εκεί κανείς δεν θα τους πειράξει.
Τελικά, οι συνομιλίες κατέρρευσαν οριστικά το 2002, οι αντάρτες έχασαν την «Ελβετία» τους και ο Παστράνα ολοκλήρωσε τη θητεία του.