Με το “Years of Refusal” ο Morrissey καταθέτει το τρίτο άλμπουμ μιας άτυπης τριλογίας, που του εξασφάλισε καλλιτεχνική αναγέννηση, εμπορική επιτυχία και αποδοχή από τους κριτικούς, η οποία ξεκίνησε με το “You Are The Quarry” του 2004 (το πρώτο άλμπουμ της καριέρας του οι πωλήσεις του οποίου ξεπέρασαν το ένα εκατομμύριο αντίτυπα) και συνεχίστηκε με […]
Με το “Years of Refusal” ο Morrissey καταθέτει το τρίτο άλμπουμ μιας άτυπης τριλογίας, που του εξασφάλισε καλλιτεχνική αναγέννηση, εμπορική επιτυχία και αποδοχή από τους κριτικούς, η οποία ξεκίνησε με το “You Are The Quarry” του 2004 (το πρώτο άλμπουμ της καριέρας του οι πωλήσεις του οποίου ξεπέρασαν το ένα εκατομμύριο αντίτυπα) και συνεχίστηκε με το “Ringleader Of The Tormentors” του 2006 (έφτασε στο Νο.1 της Βρετανίας). Το “Years of Refusal” είναι το ένατο προσωπικό άλμπουμ του καλλιτέχνη από το Μάντσεστερ και κατά τη γνώμη μας αποτελεί το έργο του εκείνο που θα μείνει στην ιστορία ως το διαμάντι της δισκογραφικής του παραγωγής στη διάρκεια της δεκαετίας του 2000 –και, πιθανότατα, όλης της παραγωγής της «μέσης ηλικίας» του. Πρόκειται για ένα άλμπουμ ώριμο, κατασταλαγμένο, που τιμά τις μουσικές του καταβολές μένοντας σε μεγάλο βαθμό πιστό στον ήχο που αποτελεί σήμα κατατεθέν τόσο της σόλο καριέρας του Morrissey όσο και της θητείας του στους εμβληματικούς Smiths. Ως αποτέλεσμα της προσέγγισης αυτής η συλλογή των δώδεκα τραγουδιών απευθύνεται κυρίως στους παλιούς του οπαδούς• αυτούς κυρίως φαίνεται ότι έχει κατά νου όταν γράφει μουσική και όχι το νεότερο σε ηλικία κοινό, το οποίο ωστόσο είναι πολύ πιθανό ότι δεν θα μείνει ασυγκίνητο από τις αρετές εκείνες που έκαναν τον Morrissey ίνδαλμα στα 80s και έπειτα. Ό,τι έχει παρασύρει το πέρασμα του χρόνου (την εφηβική ορμή, το εύρος της φωνής που έχει περιοριστεί) αναπληρώνεται από την εμπειρία, τη σοφία, την οικονομία στη διαχείριση των διαθεσίμων πόρων, τη διάθεση για υπολογισμένα ρίσκα, την υποταγή σε καλλιεργημένα ένστικτα. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο Λος Άντζελες και την παραγωγή υπογράφει ο πρωτεργάτης του pop-punk Gerry Finn, ο οποίος ατυχώς ένα μήνα μετά την ολοκλήρωσή του πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία. Ο Morrissey είναι πλέον 50 ετών• στην είσοδο στη μέση ηλικία θα αποδώσουμε τον κεντρικό ρόλο που παίζουν στην τραγουδοποιία του “Years of Refusal” θέματα όπως η αναπόδραστη ροή του χρόνου, η προσωρινότητα των εγκοσμίων και η βεβαιότητα του θανάτου (“When Last I Spoke To Carol”, “One Day Goodbye Will Be Farewell”). Τις συνθέσεις υπογράφουν τρεις κιθαρίστες, οι Boz Boorer, Jesse Tobias και Alain Whyte. Πιο ικανός μεταξύ τους αναδεικνύεται ο Whyte παρά τα πολλά χρόνια που μεσολάβησαν από την προηγούμενη φορά που εμφανίστηκε σε άλμπουμ του Morrissey (στο “Your Arsenal” του 1992). Στις συνθέσεις κυριαρχούν η βροντώδης παρουσία του μπάσου, τα επιβλητικά ντραμς, οι κυματισμοί της κιθαριστικής παραμόρφωσης ενώ οι στίχοι συνδυάζουν ωδές στη μοναξιά και ξόρκια στη κατάθλιψη, σε ένα ακαταμάχητο χαρμάνι οξυδέρκειας και μελαγχολίας. Σε μικρότερους ρόλους συναντάμε το μελωδικό περιεχόμενο (“I’m Throwing My Arms Around Paris”), αποκλίσεις από τον ορθόδοξο rock κανόνα με ηρωικά mariachi και σπανιόλικες κιθάρες που κλείνουν με νόημα το μάτι στον Ennio Morricone (με τον οποίο ο Morrissey είχε μια πρόσφατη συνεργασία), καθώς επίσης διάθεση για ηχητικούς πειραματισμούς και εξερευνήσεις (όπως τα δυο λεπτά θορύβου στο “You Were Good In Your Time”).
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.