37 του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΒΕΪΜΟΥΤο 1968 ήταν και χρονιά Ολυμπιακών Αγώνων. Οπως και αυτοί του 1936, με τις λαμπαδηδρομίες του Χίτλερ και την παραγωγή προπαγανδιστικών ταινιών της Λένι Ρίφενσταλ, όπως αυτοί του 1972 με την αιματοχυσία στο Μόναχο, του 1980 με το μποϊκοτάζ των περισσότερων δυτικών χωρών που δεν έστειλαν αθλητές τους στη Μόσχα μετά τη […]
Το 1968 ήταν και χρονιά Ολυμπιακών Αγώνων. Οπως και αυτοί του 1936, με τις λαμπαδηδρομίες του Χίτλερ και την παραγωγή προπαγανδιστικών ταινιών της Λένι Ρίφενσταλ, όπως αυτοί του 1972 με την αιματοχυσία στο Μόναχο, του 1980 με το μποϊκοτάζ των περισσότερων δυτικών χωρών που δεν έστειλαν αθλητές τους στη Μόσχα μετά τη σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν, αλλά και τους επερχομένους του Πεκίνου οι οποίοι έχουν ήδη σημαδευτεί από τις διαμαρτυρίες για το Θιβέτ, έτσι και οι Ολυμπιακοί του 1968 ήταν έντονα πολιτικοποιημένοι.
Ο γαλλικός Μάης και ο πόλεμος του Βιετνάμ ευθύνονται μόνο μερικώς για την πολιτικοποίηση, οι αιτίες ήταν κυρίως ενδογενείς – το υπανάπτυκτο Μεξικό είχε αναλάβει τη πραγματοποίηση των Αγώνων εκείνη τη φορτισμένη πολιτικά περίοδο σε ένδειξη αναγνώρισης της «προόδου» που σημείωνε. Η αυταρχική κυβέρνησή του προσπαθούσε να «περάσει» την εικόνα της φιλειρηνικής, προοδευτικής χώρας. Οι επικριτές του καθεστώτος, ωστόσο, χρησιμοποίησαν την ευκαιρία για να διαδηλώσουν υπέρ της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η κυβέρνηση απάντησε με περιορισμούς και βία.
Στις 27 Αυγούστου λαοθάλασσα από 400.000 ανθρώπους πλημμύρισε το κέντρο της Πόλης του Μεξικού σε μια πρωτοφανή διαδήλωση κατά του προέδρου Γκουστάβο Ντίας Ορτάς. Η απάντησή του ήλθε με την αιματοχυσία που πήρε την ονομασία Σφαγή του Τλατελόλκο έγινε μόλις δέκα ημέρες πριν από την έναρξη των Αγώνων: στις 2 Οκτωβρίου πλήθη συγκεντρώθηκαν στην πλατεία των Τριών Πολιτισμών (Plaza de las Tres Culturas). «Θέλεις να γνωρίσεις το Μεξικό;Να επισκεφθείς τις φυλακές του!» ήταν το σύνθημα που κυριαρχούσε. Αυτή τη φορά οι δυνάμεις ασφαλείας τούς περίμεναν. Οι εκδοχές για το πώς άρχισαν τα επεισόδια είναι αντιφατικές, το βέβαιον είναι ότι κάποια στιγμή οι στρατιώτες άνοιξαν «πυρ ομαδόν» επάνω στο συγκεντρωμένο πλήθος. Η διαδήλωση πνίγηκε στο αίμα. Ακόμη και σήμερα δεν υπάρχει ακριβής απολογισμός. Οι νεκροί ήταν από 150 ως 325 – το καθεστώς παραδέχτηκε μόλις 20 θανάτους.
Ατάραχη η ΔΟΕ προχώρησε στη διεξαγωγή των Αγώνων με το επιχείρημα ότι ο αθλητισμός δεν ενδιαφέρεται για την πολιτική και οι διαδηλώσεις δεν στρέφονταν εναντίον τους. Στις 16 Οκτωβρίου 1968, 14 ημέρες αργότερα, δύο αφροαμερικανοί σπρίντερ, ο Τόμι Σμιθ και ο Τζον Κάρλος, κέρδιζαν το χρυσό και το χάλκινο μετάλλιο στα 200 μέτρα.
Μόλις υψώθηκε η αμερικανική σημαία και άρχισε να παιανίζει ο εθνικός ύμνος των ΗΠΑ, έγινε το ανήκουστο: οι δύο μαύροι αμερικανοί ολυμπιονίκες που είχαν σταθεί ξυπόλητοι στο βάθρο, αντί να σταθούν προσοχή, ατενίζοντας τη σημαία, χαμήλωσαν το κεφάλι και σήκωσαν τη γροθιά τους, καλυμμένη με μαύρο δερμάτινο γάντι (το σύμβολο των «Μαύρων Πανθήρων») για να καταγγείλουν τις φυλετικές διακρίσεις στη χώρα τους. «Είμαστε μαύροι και είμαστε περήφανοι που είμαστε μαύροι» εξήγησαν μετά σε συνέντευξη Τύπου.
Η εικόνα έκανε τον γύρο του κόσμου· μπορεί κάποιοι από το κοινό να τους αποδοκίμασαν εκείνη τη στιγμή και η ΔΟΕ να καταδίκασε την πράξη τους λίγες ώρες μετά, μπορεί να εξοστρακίστηκαν από τα στάδια, αλλά σήμερα είναι παγκόσμια σύμβολα του αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Ένα φρούτο με μεγάλη ιστορία, που όμως τα τελευταία χρόνια έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον των επιστημόνων χάρη στην υψηλή του περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Τετάρτη 28.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/trevor-mckinnon-FxNbwRDvWnY-unsplash-1-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442