Υπό καθεστώς ομηρείας παραμένουν δεκάδες χιλιάδες συμβασιούχοι
«Όμηροι» παραμένουν δεκάδες χιλιάδες συμβασιούχοι που δεν μονιμοποιήθηκαν με το «διάταγμα Παυλόπουλου». Αρεοπαγίτης θα εισηγηθεί στην Ολομέλεια ΑΠ υπέρ αναιρέσεων που άσκησε ο εισαγγελέας Γ.Σανιδάς κατά δικαστικών αποφάσεων, που δικαίωσαν συμβασιούχους.
Σε ομηρεία παραμένουν δεκάδες χιλιάδες συμβασιούχοι, που δεν μονιμοποιήθηκαν με το «διάταγμα Παυλόπουλου». Ο αρεοπαγίτης Δ.Κανελλόπουλος θα εισηγηθεί στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου να γίνουν δεκτές οι αναιρέσεις που άσκησε ο εισαγγελέας του Ανώτατου Δικαστηρίου, Γ.Σανιδάς, κατά αποφάσεων του Πρωτοδικείου Αθηνών, με τις οποίες δικαιώθηκαν συμβασιούχοι.
Σύμφωνα με την εφημερίδα Το Βήμα, ο αρεοπαγίτης αποδέχεται όλους τους λόγους και τις θέσεις που υποστηρίζει στις αναιρέσεις του ο κ. Σανιδάς. Έτσι, το θέμα της μονιμοποίησης των συμβασιούχων θα κριθεί από την αρχή στις 15 Φεβρουαρίου.
Τόσο ο κ. Σανιδάς όσο και ο κ. Κανελλόπουλος υποστηρίζουν ότι, μετά την αναθεώρηση του Συντάγματος το 2001, απαγορεύεται η μετατροπή των συμβάσεων από ορισμένου σε αορίστου χρόνου, όπως και η μετατροπή των απασχολουμένων με σύμβαση έργου.
Τυχόν αντίθετη ερμηνεία του Συντάγματος, επισημαίνει ο αρεοπαγίτης, θα είχε ως «συνέπεια τη διαιώνιση ενός αποδοκιμασθέντος από τον αναθεωρητικό νομοθέτη φαινομένου», δηλαδή τη μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου σε αορίστου χρόνου.
Η απαγόρευση μετατροπής των συμβάσεων, σύμφωνα με το δικαστικό λειτουργό, ισχύει «και στην περίπτωση που εργαζόμενοι απασχολούνται στην πραγματικότητα για την κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών του δημόσιου τομέα».
Η Oδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρώπης, σύμφωνα και με τους κ. Σανιδά και Κανελλόπουλο, δεσμεύει μεν τα κράτη – μέλη της ΕΕ, αλλά ο τρόπος εφαρμογής της, σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες κάθε κράτους, επαφίεται στους εθνικούς νομοθέτες.
Η μονιμοποίηση των συμβασιούχων, επισημαίνει ο κ. Κανελλόπουλος, παραβιάζει και τις συνταγματικές επιταγές της ισότητας, της παροχής ίσων ευκαιριών εργασίας σε όλους τους πολίτες, καθώς εισάγονται εξαιρέσεις και διακρίσεις, χωρίς αυτές να επιβάλλονται από λόγους κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος.