«Χαστούκι» στην Τουρκία από το ΕΔΑΔ για το θέμα των ελληνικών περιουσιών στην Πόλη
Το ΕΔΑΔ ζητά από το τουρκικό δημόσιο να επιστρέψει στη Μεγάλη του Γένους Σχολή ακίνητο που είχε δημευθεί το 1974 ή να καταβάλει αποζημίωση. Είναι η πρώτη φορά που το ΕΔΑΔ καταδικάζει την Αγκυρα για την πολιτική της στο συγκεκριμένο ζήτημα.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ζητά από το τουρκικό δημόσιο να επιστρέψει στη Μεγάλη του Γένους Σχολή ακίνητο που είχε δημευθεί το 1974 ή να καταβάλει αποζημίωση ύψους 900 χιλιάδων ευρώ. Είναι η πρώτη φορά που το ΕΔΑΔ καταδικάζει την Αγκυρα για την πολιτική της στο συγκεκριμένο ζήτημα.
Η Τουρκία καλείται να επιστρέψει το ακίνητο εντός τριών μηνών, σε διαφορετική περίπτωση θα αρχίσουν να προσμετρώνται τόκοι υπερημερίας.
Πρόκειται για την πρώτη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που καταδικάζει την Τουρκία σε θέμα που αφορά τα κοινωφελή ιδρύματα των μειονοτήτων.
Μέχρι σήμερα οι διοικήσεις των Ιδρυμάτων απέφευγαν να προσφύγουν στη δικαιοσύνη, εναποθέτοντας τις ελπίδες τους για δικαίωση στις πολιτικές πρωτοβουλίες των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων για πιέσεις προς την τουρκική κυβέρνηση.
Σημειώνεται ότι η τουρκική Εθνοσυνέλευση έχει ψηφίσει τρεις νόμους τα τελευταία τέσσερα χρόνια για τα λεγόμενα βακούφια. Στον τελευταίο νόμο είχε προστεθεί ο όρος «αμοιβαιότητα», γεγονός που δυσκόλεψε ακόμα περισσότερο τα πράγματα για την ελληνική μειονότητα.
Συγκεκριμένα, με τη διάταξη περί «επιφύλαξης των αρχών της διεθνούς αμοιβαιότητας στην εφαρμογή του παρόντος νόμου», οποιαδήποτε ενέργεια ή πράξη σχετικά με τα μειονοτικά βακούφια, θα μπορεί (θεωρητικά) να εξαρτάται από την αμοιβαιότητα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και να μην πραγματοποιείται.
Το βασικό πρόβλημα των μειονοτικών ιδρυμάτων ήταν ότι με αυθαίρετη απόφαση του ανώτατου ακυρωτικού δικαστηρίου το 1974, δημεύθηκε η ακίνητη περιουσία των βακουφίων που είχαν αποκτηθεί μετά το 1936. Και αυτό με τη δικαιολογία ότι τα μειονοτικά βακούφια δεν έχουν δικαίωμα να αποκτήσουν περιουσιακά στοιχεία, πέραν από αυτά που είχαν δηλώσει το 1936.
Από τα περιουσιακά στοιχεία που είχαν δημευθεί, ένα μέρος εξακολουθεί να ανήκει στο τουρκικό δημόσιο. Μετά τις δύο νομοθετικές ρυθμίσεις, αποκαταστάθηκε ένα μικρό τμήμα των ακινήτων. Πέρα όμως από το γεγονός ότι δεν αποκαταστάθηκε το μεγαλύτερο μέρος των ακινήτων, υπάρχει και μία άλλη κατηγορία, αυτή των ακινήτων που έχουν μεταπωληθεί σε τρίτους.
Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εκκρεμούν άλλες δύο προσφυγές που αφορούν στις ελληνικές περιουσίες στην Πόλη: α) η υπόθεση της καταπάτησης από το τουρκικό δημόσιο του Ορφανοτροφείου της Πριγκήπου και β) η προσφυγή των αδελφών Φωκά για το σφετερισμό από το τουρκικό κράτος των δύο ακινήτων που ανήκαν στην αδελφή τους, Πολυξένη Πιστικά, όταν αυτήήταν εν ζωή.