Η εποχή των συνθετών και των κύκλων τραγουδιών, η αναγωγή των ερμηνευτών σε απόλυτους κυρίαρχους της δισκογραφίας, η σταδιακή σιωπή των αληθινών δημιουργών. Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος άφησε το αποτύπωμά του σε όλες τις φάσεις της νεότερης ιστορίας του ελληνικού τραγουδιού. Μπολιάζοντας με ποίηση εικόνες της καθημερινότητας, έγραψε για τους ταπεινούς. Ανασύροντας προσωπικές μνήμες, ζωντάνεψε χώρους […]
Η εποχή των συνθετών και των κύκλων τραγουδιών, η αναγωγή των ερμηνευτών σε απόλυτους κυρίαρχους της δισκογραφίας, η σταδιακή σιωπή των αληθινών δημιουργών. Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος άφησε το αποτύπωμά του σε όλες τις φάσεις της νεότερης ιστορίας του ελληνικού τραγουδιού. Μπολιάζοντας με ποίηση εικόνες της καθημερινότητας, έγραψε για τους ταπεινούς. Ανασύροντας προσωπικές μνήμες, ζωντάνεψε χώρους που χάθηκαν στο χρόνο. Μίλησε για έρωτα είτε με λόγια της δικής του καρδιάς είτε μεταγράφοντας στα ελληνικά ποιήματα του Λόρκα. Τέλος, έδωσε πολιτική χροιά σε τραγούδια, χωρίς να καταφύγει στο σύνθημα ή στον «ξύλινο» πολιτικό λόγο. Η συγκεκριμένη κασετίνα πιάνει το νήμα από την «Aπονη ζωή» του 1963. Καλύπτει τις πρώτες συνεργασίες (Ξαρχάκος, Λοΐζος, Πλέσσας) και ακολουθεί τη γόνιμη δεκαετία του 1970, καθώς και την εποχή της Μεταπολίτευσης (Λοΐζος, Πλέσσας, Σπανός, Λεοντής, Καλδάρας, Ζαμπέτας, Νταλάρας, Αλεξίου). Κλείνει με συνεργασίες των 25 τελευταίων χρόνων (Νικολόπουλος, Θεοδωράκης, Λιβανελί, Φαραντούρη, Παπακωνσταντίνου). Απουσιάζουν τραγούδια που γράφτηκαν κυρίως από το 1990 και μετά και που ανήκουν σε άλλες ετικέτες, όπως, για παράδειγμα, το άλμπουμ «Έι» (Αντύπας/Αλεξίου, 1994) ή η «Ερημιά» (Θεοδωράκης/Ξαρχάκος/Φαραντούρη/Μητσιάς, 2006), ενώ δίσκοι, όπως «Τα Πικροσάββατα» (Θεοδωράκης/Μητροπάνος, 1984), έχουν ισχνή παρουσία. Του «Κόσμου οι Κυριακές» περιέχουν 87 χρυσά τραγούδια από το χώρο του λαϊκού, του «έντεχνου λαϊκού» και του λεγόμενου «σύγχρονου έντεχνου». Περιέχουν τον κύριο όγκο του έργου ενός στιχουργού -και παράλληλα αρθρογράφου και συγγραφέα-, που θεωρείται από τους πλέον σημαντικούς των τελευταίων σαράντα ετών. Καθένα από τα τραγούδια έχει διαγράψει τη δική του τροχιά στο χρόνο. Όλα όμως ακούμπησαν την ψυχή ενός λαού, και μάλιστα σε εποχές δύσκολες, χάρη στη μουσική λαμπρών συνθετών και στην πένα του Λευτέρη Παπαδόπουλου. Δύο πράγματα θα πρέπει να έχει υπόψη του ο υποψήφιος αγοραστής. Αφενός ότι μέρος του υλικού υπάρχει σε προγενέστερες συλλογές (Λοΐζος, Αλεξίου και βέβαια στο διπλό CD που κυκλοφόρησε το 2004 με τίτλο «Λ.Παπαδόπουλος-40 Μεγάλα Τραγούδια») και αφετέρου το γεγονός ότι ορισμένα τραγούδια δεν ακούγονται σε πρώτη εκτέλεση. Μολονότι άλλες εταιρείες παραχώρησαν… ψίχουλα από τους καταλόγους τους (μιλάμε για δύο τρία κομμάτια), υπάρχουν αρκετές μεταγενέστερες ηχογραφήσεις. Ανάμεσά τους, οι επανεκτελέσεις με τη Μ.Ασλανίδου και τον Γ.Κότσιρα και τρεις συνθέσεις του Μίμη Πλέσσα («Όλα δικά σου μάτια μου», «Ποια νύχτα σ΄ έκλεψε», «Το άγαλμα») που προέρχονται από ηχογράφηση του 1989. Η έκδοση συνοδεύεται από πολυσέλιδο ένθετο, το οποίο έχει επιμεληθεί ο Γιώργος Τσάμπρας. Περιέχει κείμενα, φωτογραφίες, πληροφορίες για τα τραγούδια και -το πιο σημαντικό- τους στίχους.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας