Πέμπτος κατά σειρά δίσκος για το συγκρότημα από την Κω, το οποίο μας σύστησε ο Νίκος Παπάζογλου το 1991. Έξι χρόνια μετά τους “Κλέφτες του Χρόνου”, οι Μικρές Περιπλανήσεις (Νίκος Αρμπιλιάς, Μάνθος Αρμπελιάς, Γιάννης Παπαστεργίου, Χρήστος Γαμβρέλλης) εμφανίζονται με καινούργιο CD. Περιέχει τρία οργανικά κομμάτια και δεκατέσσερις μπαλάντες ποικίλου ύφους: λαϊκοί δρόμοι, νησιώτικοι σκοποί, άρωμα […]
Πέμπτος κατά σειρά δίσκος για το συγκρότημα από την Κω, το οποίο μας σύστησε ο Νίκος Παπάζογλου το 1991. Έξι χρόνια μετά τους “Κλέφτες του Χρόνου”, οι Μικρές Περιπλανήσεις (Νίκος Αρμπιλιάς, Μάνθος Αρμπελιάς, Γιάννης Παπαστεργίου, Χρήστος Γαμβρέλλης) εμφανίζονται με καινούργιο CD. Περιέχει τρία οργανικά κομμάτια και δεκατέσσερις μπαλάντες ποικίλου ύφους: λαϊκοί δρόμοι, νησιώτικοι σκοποί, άρωμα από τη χρυσή εποχή του λεγόμενου “σύγχρονου έντεχνου”. Το άλμπουμ έχει τις στιγμές του (“Γύρισε ο καιρός”, “Θα βρω ένα τραγούδι”). Ο λόγος χαρακτηρίζεται από ευαισθησία, ενώ ορισμένα όργανα, όπως το βιολί και το ακορντεόν, κάνουν τις μουσικές να ηχούν νοσταλγικές. Το ζήτημα είναι ότι, στις μέρες μας, δύσκολα κερδίζει τον ακροατή μια μουσική πρόταση με ακατέργαστες φωνές και με απλώς συμπαθητικές ιδέες σε επίπεδο συνθέσεων. Υπάρχει ένα ταξιδιάρικο κλίμα, αλλά από μόνο του δεν αντισταθμίζει το μονότονο του όλου εγχειρήματος.
Καθώς βρισκόμαστε μια ανάσα από το Πάσχα, δεν προκαλεί καμία εντύπωση ότι μόνο δύο νέες ταινίες έκαναν την εμφάνισή τους στις σκοτεινές αίθουσες αυτή την εβδομάδα