Όχι ακριβώς η συνέχεια, αλλά μια ενδιάμεση ταινία. Το «Μπάμπι 2» αρχίζει από τη στιγμή που ο μικρός πρίγκιπας του δάσους χάνει τη μητέρα του. Στη συνέχεια αναφέρεται στη διαπαιδαγώγησή του, ώστε στο μέλλον να αναλάβει βασιλικά καθήκοντα, καλύπτοντας έτσι το πέρασμα του μικρού ελαφιού από την παιδική ηλικία στην εφηβεία. Όπως εύστοχα έχουν αναφέρει […]
Όχι ακριβώς η συνέχεια, αλλά μια ενδιάμεση ταινία. Το «Μπάμπι 2» αρχίζει από τη στιγμή που ο μικρός πρίγκιπας του δάσους χάνει τη μητέρα του. Στη συνέχεια αναφέρεται στη διαπαιδαγώγησή του, ώστε στο μέλλον να αναλάβει βασιλικά καθήκοντα, καλύπτοντας έτσι το πέρασμα του μικρού ελαφιού από την παιδική ηλικία στην εφηβεία. Όπως εύστοχα έχουν αναφέρει ξένοι κριτικοί, τα δύο έργα θα μπορούσαν κάλλιστα να γίνουν ένα. Σε καθαρά καλλιτεχνικό επίπεδο το δεύτερο μέρος με τις περιπέτειες του Μπάμπι δεν είναι τόσο αδιάφορο όσο θα περίμενε κανείς. Συναντάμε ξανά την τρυφερότητα και τις συγκινητικές στιγμές που χαρακτήριζαν την αυθεντική ταινία του 1942. Επιπλέον, το σκίτσο έχει κάτι από τη μαγεία του παραδοσιακού τρόπου σχεδιασμού. Οι υπολογιστές σίγουρα έχουν «βάλει το χεράκι τους» (παρατηρήστε το μέρος με το ξύπνημα της φύσης μετά το χειμώνα), αλλά τόσο το φόντο όσο και οι βασικοί χαρακτήρες μιμούνται επιτυχημένα το δισδιάστατο «χειροποίητο» σχέδιο. Το μεγάλο πρόβλημα του καινούργιου «Μπάμπι» είναι η στατικότητα. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου εξαντλείται στη σχέση πατέρα-γιου, ενώ τα ζώα του δάσους και τα γλυκερά τραγουδάκια κάνουν το έργο κατάλληλο περισσότερο για παιδιά προσχολικής ηλικίας παρά για όποιον ενήλικα πιθανόν να ήθελε να ξαναβρεί τη μαγεία της αυθεντικής παραγωγής. Η ευρωπαϊκή έκδοση που πωλείται στη χώρα μας διαθέτει ελληνικά μενού, μεταγλωττισμένη μπάντα, αλλά και υπότιτλους. Η αναμορφική εικόνα ξεχειλίζει από απαλά χρώματα, η ευκρίνεια βρίσκεται σε άριστο επίπεδο και η αίσθηση βάθους είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητική. Από την εξακάναλη μπάντα μην περιμένετε πολλά. Τα περιφερειακά κανάλια απλώνουν τη μουσική στο χώρο (κάπου χρησιμοποιούνται και για εφέ με φωνές που υποτίθεται ότι έρχονται από μακριά) και οι διάλογοι ακούγονται κεντραρισμένοι. Το συνοδευτικό υλικό είναι μάλλον λίγο. Εκτός από τα παιχνίδια και το ολιγόλεπτο Making of, υπάρχει η δυνατότητα να παρακολουθήσει κάποιος το έργο με πρόσθετες πληροφορίες που εμφανίζονται κάθε τόσο στην οθόνη.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας