Ο David Bowie είχε το χάρισμα να εμπνέεται ριζοσπαστικές συνθετικές δομές οι οποίες -σε συνδυασμό με τις έξυπνες ενορχηστρώσεις, τις εύληπτες μελωδίες και την ιδιαίτερη φωνητική ερμηνεία του- απέδιδαν τραγούδια εντελώς διαφορετικά από τα δεδομένα της εποχής τους. Για το λόγο αυτό συχνά έμοιαζαν αφιλόξενα σε πρώτο άκουσμα· όμως, σε διαδοχικές επαναληπτικές ακροάσεις, άρχιζαν να […]
Ο David Bowie είχε το χάρισμα να εμπνέεται ριζοσπαστικές συνθετικές δομές οι οποίες -σε συνδυασμό με τις έξυπνες ενορχηστρώσεις, τις εύληπτες μελωδίες και την ιδιαίτερη φωνητική ερμηνεία του- απέδιδαν τραγούδια εντελώς διαφορετικά από τα δεδομένα της εποχής τους. Για το λόγο αυτό συχνά έμοιαζαν αφιλόξενα σε πρώτο άκουσμα· όμως, σε διαδοχικές επαναληπτικές ακροάσεις, άρχιζαν να αποκαλύπτουν ένα ένα τα θέλγητρά τους μέχρι να γίνουν ακαταμάχητα. Σήμερα πια αναγνωρίζουμε τα τραγούδια εκείνα ως κλασικά. Οι Pixies, αρκετά χρόνια μετά, άκουσαν τον Bowie προσεκτικά· έπειτα έλαβαν σοβαρά υπόψη τους το punk. Η εποχή της αρτίστικης εκζήτησης είχε παρέλθει και μαζί της είχε χαθεί ένα μεγάλο κομμάτι της αθωότητας του καλλιτέχνη. Τη θέση τους, στα 80s, είχε πάρει η οργή. Έπαιξαν λοιπόν τραγούδια γρήγορα, τραχιά, οργισμένα. Η ανάπτυξή τους ήταν μια διαδοχή από ασθμαίνουσες ανηφόρες και γρήγορες κατηφόρες – όπως η ζωή. Σήμερα οι Wolf Parade διαλέγουν τα καλύτερα στοιχεία από τον Bowie και τους Pixies, τα ρίχνουν με φόρα στο μπλέντερ του post-rock, προσθέτουν τη ζωηρή συνθετική τους φαντασία και το ερμηνευτικό τους ταλέντο, και γυρίζουν το διακόπτη στο max παίρνοντας όλα τα ρίσκα. Το κοκτέιλ που προκύπτει είναι ικανό να σε μεθύσει με την πρώτη γουλιά: τραγούδια με ελλειπτικές, αντισυμβατικές αναπτύξεις, ακαταπόνητα εκρηκτικές ερμηνείες, new wave φινέτσα και punk μαγκιά, αδιαφορία για τις επιταγές και τις συμβάσεις του κοινώς αποδεκτού, έντονη συναισθηματική φόρτιση, άγρια ελευθερία, απόλαυση της κάθε νότας και της κάθε στιγμής. Όλα τα παραπάνω και πολλά ακόμη εξίσου ενδιαφέροντα και προκλητικά συμβαίνουν στα δώδεκα κομμάτια του ντεμπούτο άλμπουμ των Wolf Parade, κουαρτέτου της εναλλακτικής pop και rock σκηνής του Καναδά, που σχηματίστηκε στο Μόντρεαλ το 2003. Μέλη του είναι οι Hadji Bakara (κίμπορντς), Dan Boeckner (κιθάρα, φωνητικά), Spencer Krug (κίμπορντς, πιάνο, φωνητικά) και Arlen Thompson (ντραμς). Το δρόμο προς αυτό το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ τους λείανε η κυκλοφορία δύο αυτοχρηματοδοτημένων EP το 2004 και ενός τρίτου το 2005, με το οποίο εγκαινιάστηκε το συμβόλαιο συνεργασίας τους με τη δισκογραφική Sub Pop. Ο άνθρωπος που «ανακάλυψε» τους Wolf Parade ήταν ο Isaak Brock, βοκαλίστας και κιθαρίστας του indie-rock τρίο της Ουάσινγκτον Modest Mouse. Όχι μόνο τους σύστησε στη Sub Pop, αλλά συνυπογράφει την παραγωγή των εννέα από τα δώδεκα κομμάτια του «Apologies To The Queen Mary», κάνοντας σε αρκετά σημεία φανερές τις προσωπικές αισθητικές του επιλογές. Αν είστε ήδη οπαδοί των Arcade Fire, προχωρήστε άφοβα στους Wolf Parade. Αν σας είναι άγνωστοι και οι δύο, είναι πολύ πιθανό να στερείστε αδικαιολόγητα μια σπάνια απόλαυση.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Παρασκευή 23.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/chinh-le-duc-W5q8uoqss3Q-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442