Και ο χήρος πολύτεκνος πατέρας δικαιούται την ισόβια σύνταξη πολυτέκνου

38

Στο Α Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας ο πάρεδρος Δ.Εμμανουηλίδης εισηγήθηκε να κριθεί αντισυνταγματικός, ως αντίθετος σε πλέγμα συνταγματικών διατάξεων, ο Ν. 1892/1990 που δεν επιτρέπει τη χορήγηση ισόβιας σύνταξης πολυτέκνου στον πατέρα, μετά το θάνατο της συζύγου μητέρας.

Η σύνταξη αυτή είναι ίση προς το τετραπλάσιο του ημερομισθίου του ανειδίκευτου εργάτη και χορηγείται στις πολύτεκνες μητέρες που έχουν τρία παιδιά, αφού σταματήσει η χορήγηση του πολύτεκνου επιδόματος λόγω ενηλικίωσης των παιδιών. Η πολύτεκνη σύνταξη χορηγείται από τον ΟΓΑ, ανεξάρτητα που είναι ασφαλισμένος ο πατέρας ή η μητέρα πολύτεκνης οικογένειας.

Σε περίπτωση που γίνει δεκτή η εισήγηση του κ. Εμμανουηλίδη, η υπόθεση λόγω της αντισυνταγματικότητας θα οδηγηθεί για οριστική κρίση στην Ολομέλεια του ΣτΕ.

Πολύτεκνος πατέρας τριών παιδιών ζήτησε από τον ΟΓΑ να του χορηγηθεί ισόβια σύνταξη, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 1892/1990. Το αίτημα απορρίφθηκε με τον ισχυρισμό ότι η ισόβια σύνταξη χορηγείται μόνο στην πολύτεκνη μητέρα. Ο πατέρας στην συνέχεια υπέβαλλε ένσταση κατά της απόφασης της αρμόδιας επιτροπής του Οργανισμού, χωρίς όμως ποτέ να πάρει απάντηση. Έτσι, ο πατέρας προσέφυγε στη Δικαιοσύνη.

Ο εισηγητής υποστήριξε ότι η σχετική διάταξη του Ν. 1892/1990, που δεν επιτρέπει τη χορήγηση της ισόβιας σύνταξης στον πολύτεκνο πατέρα μετά το θάνατο της συζύγου του, είναι αντίθετος στις συνταγματικές διατάξεις που αφορούν την ισότητα των πολιτών, την προστασία της πολύτεκνης οικογένειας και της παιδικής ηλικίας και την υποχρέωση του κράτους να άρει την ανισότητα μεταξύ των δύο φύλων.

Τόνισε ακόμα ο εισηγητής ότι τυχόν διαφοροποίηση στις κοινωνικές παροχές προς τις πολύτεκνες οικογένειες, αναφορικά με το φύλο του ενός γονέα που ζει ή έχει την γονική μέριμνα, αντίκειται στις συνταγματικές επιταγές.

Σύμφωνα με τον κ. Εμμανουηλίδη, δεν είναι συνταγματικά ανεκτές νομοθετικές ρυθμίσεις, «με τις οποίες ορισμένες πολύτεκνες οικογένειες εξαιρούνται της ειδικής κρατικής φροντίδας, αφού έτσι αναιρείται ως προς αυτές η αδιακρίτως υπέρ των πολυτέκνων οικογενειών επιβαλλόμενη από το Σύνταγμα ειδική κρατική μέριμνα και αρωγή».

Η θέσπιση δε εξαιρέσεων -προσέθεσε ο εισηγητής- «από την συνταγματική επιταγή κοινωνικού χαρακτήρα, ερειδομένων επί της διαφοράς του φύλου, είναι μη ανεκτή συνταγματικώς κατά μείζονα λόγο, δοθέντος ότι αντίκειται στην αρχή της ισότητας των δύο φύλων ως προς την απόλαυση ενός κοινωνικού δικαιώματος, όπως αυτό της προστασίας των πολυτέκνων».

Η προστασία των πολύτεκνων οικογενειών, υπογράμμισε ο εισηγητής, «αποβλέπει όχι μόνο στην επίδειξη ηθικής συμπαράστασης εκ μέρους της Πολιτείας και ειδικής πρόσθετης οικονομικής ενίσχυσης ή άλλων κοινωνικών πλεονεκτημάτων εκ μέρους του κράτους προς αμφότερους τους γονείς ή στον ένα επιζώντα, αλλά ταυτοχρόνως αποσκοπεί στην προστασία των ίδιων των τέκνων που είναι αυτοί τελικοί αποδέκτες της συνταγματικά επιβαλλόμενης κρατικής φροντίδας».

Η αντισυνταγματικότητα της διάταξης του νόμου του 1990 συνίσταται -σύμφωνα με τον κ. Εμμανουηλίδη- «στον έμμεσο αποκλεισμό του θεωρούμενου εκ του νόμου πολύτεκνου πατέρα από τη χορήγηση και σε αυτόν του δικαιώματος ισόβιας σύνταξης, όπως ακριβώς στην θεωρούμενη πολύτεκνη μητέρα». Έτσι πρέπει, προς αποκατάσταση της αρχής της ισότητας των δύο φύλων, η διάταξη αυτή να ισχύσει και «για τον κατ’ αδικαιολόγητη διάκριση μη συμπεριληφθέντα στη σχετική ρύθμιση πατέρα».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ