Διόλου τυχαίος ο τίτλος του άλμπουμ. Η στασιμότητα που χαρακτηρίζει την Καίτη Γαρμπή -μια δεκαετία περίπου λέει τα ίδια και τα ίδια- είναι εμφανής και στον καινούργιο της δίσκο. Ένας κράχτης (το συμπαθές τραγουδάκι “Να περνάς”), ένα ποπ ντουέτο με τον Γιάννη Βαρδή και δεκατρείς ακόμα συνθέσεις στη γνωστή συνταγή: Λίγο χασάπικο, λίγο ζεϊμπέκικο, ολίγη […]
Διόλου τυχαίος ο τίτλος του άλμπουμ. Η στασιμότητα που χαρακτηρίζει την Καίτη Γαρμπή -μια δεκαετία περίπου λέει τα ίδια και τα ίδια- είναι εμφανής και στον καινούργιο της δίσκο. Ένας κράχτης (το συμπαθές τραγουδάκι “Να περνάς”), ένα ποπ ντουέτο με τον Γιάννη Βαρδή και δεκατρείς ακόμα συνθέσεις στη γνωστή συνταγή: Λίγο χασάπικο, λίγο ζεϊμπέκικο, ολίγη από Ανατολή και Αρμενία, και μπόλικη “ερωτική” διάθεση. Ακόμα και με τους όρους του εμπορικού τραγουδιού να προσεγγίσει κανείς το συγκεκριμένο CD, αυτή η εμμονή στο “τίποτα” καταντά κουραστική.