Η διαφάνεια στο επίκεντρο της διαμάχης Ρουσόπουλου – Ρέππα
Αιχμηρή ήταν η απάντηση του εκπροσώπου Τύπου της ΝΔ Θοδωρή Ρουσόπουλου στις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου Δημήτρη Ρέππα, ο οποίος υποστήριξε ότι η κυβέρνηση έχει δημιουργήσει ένα θεσμικό πλαίσιο μοναδικό σε ολόκληρη την Ευρώπη για τη διασφάλιση της διαφάνειας και την προάσπιση του δημόσιου συμφέροντος.
Αιχμηρή ήταν η απάντηση του εκπροσώπου Τύπου της ΝΔ Θοδωρή Ρουσόπουλου στις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου Δημήτρη Ρέππα, ο οποίος υποστήριξε ότι η κυβέρνηση έχει δημιουργήσει ένα θεσμικό πλαίσιο μοναδικό σε ολόκληρη την Ευρώπη για τη διασφάλιση της διαφάνειας και την προάσπιση του δημόσιου συμφέροντος.
Και ο τελευταίος πολίτης αυτής της χώρας είναι σε θέση να γνωρίζει ότι επί των ημερών της κυβέρνησης Σημίτη κρίσιμες αποφάσεις, τόσο για τη διαχείριση του δημοσίου χρήματος γενικότερα όσο και για την εποπτεία του ιδιαίτερα ευαίσθητου για την ίδια τη Δημοκρατία, πλην όμως αναρχούμενου, χώρου των ηλεκτρονικών ΜΜΕ, επηρεάζονται πλέον ουσιωδώς και μάλιστα απροκαλύπτως από εξωθεσμικούς παράγοντες, εκφραστές ιδιωτικών συμφερόντων δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ.
Ο Θ.Ρουσόπουλος δεν δίστασε επίσης να κατηγορήσει την κυβέρνηση για υποκρισία. Αναφερόμενος στα δημόσια έργα και τη διαφάνεια που πρέπει να τα ακολουθεί, υποστήριξε ότι η ΝΔ εδώ και τέσσερα χρόνια έχει προτείνει με υπευθυνότητα τα θεσμικά και τα άλλα μέτρα που είναι αναγκαία, για να θωρακιστεί ο δημόσιος βίος.
Μάλιστα, τόνισε: Ακόμα και την Πέμπτη η κυβερνητική πλειοψηφία απέρριψε προκλητικά πρόταση νόμου της ΝΔ για την αντιμετώπιση της διαπλοκής και της αδιαφάνειας στο πεδίο των συμβάσεων δημόσιων έργων, κρατικών προμηθειών και υπηρεσιών.
Απάντηση του Δ.Ρέππα
Σε έντονο ύφος ήταν και η απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου Δημήτρη Ρέππα: Η Νέα Δημοκρατία και ο εκπρόσωπός της δεν είναι αφελείς, είναι υποκριτές. Γνωρίζουν πολύ καλά, ιδιαιτέρως μάλιστα, το χώρο των ΜΜΕ, για αυτό και επιστρατεύουν υποκρισία και θράσος με προφανή σκοπιμότητα.
Η αξιωματική αντιπολίτευση έχει ιστορική ευθύνη που τη βαραίνει. Δεν μπορεί να την αποσείσει. Ο βίος και η πολιτεία της εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσης παράταξης δεν της επιτρέπει να παριστάνει τον τιμητή, όταν θα έπρεπε να απολογείται. Το τέχνασμα αυτό δεν είναι η πρώτη φορά που το μετέρχεται, ασφαλώς δεν θα είναι και η τελευταία. Σε κάθε περίπτωση, οι πολίτες γνωρίζουν, κρίνουν και αποφασίζουν. Ουδέποτε παραπονεθήκαμε για την κρίση τους.