Ποιοι είναι οι λόγοι που η γάτα κάνει επίθεση στον άνθρωπό της

Σίγουρα, η γάτα είναι ένα αξιαγάπητο πλάσμα, αλλά για να την κατανοήσουμε, οφείλουμε να μάθουμε τη «γλώσσα του σώματός» της.

«Υπάρχει μια αρκετά διαδεδομένη άποψη ότι η γάτα είναι «απρόβλεπτη» και, μπορεί ξαφνικά να επιτεθεί ακόμα και στον άνθρωπό της χωρίς λόγο. Στην πραγματικότητα, οι περισσότερες επιθετικές συμπεριφορές της γάτας δεν εμφανίζονται από το πουθενά. Συνήθως, αποτελούν έναν τρόπο επικοινωνίας, άμυνας ή αντίδρασης, σε κάτι που η γάτα βιώνει ως απειλή, ενόχληση, φόβο ή υπερδιέγερση. Ναι, μια γάτα, μπορεί να γρατζουνίσει, να δαγκώσει ή να «ορμήσει» στον άνθρωπό της. Όμως, πίσω από αυτή τη συμπεριφορά υπάρχει, σχεδόν, πάντα μια εξήγηση», τονίζει ο σύμβουλος – εκπαιδευτής σκύλου και γάτας, Κώστας Κονταξής.

Μια γάτα που ξαφνικά αρχίζει να επιτίθεται, καλό είναι να εξεταστεί πρώτα από κτηνίατρο

Ένας πολύ συχνός λόγος, που μια γάτα επιτίθεται στον άνθρωπό της, είναι η υπερδιέγερση κατά το χάδι

Η γάτα, επισημαίνει ο ειδικός, είναι ζώο με πολύ ιδιαίτερη και συχνά παρεξηγημένη «γλώσσα του σώματος». Πριν φτάσει στο σημείο να επιτεθεί, συνήθως έχει ήδη προσπαθήσει να επικοινωνήσει ότι νιώθει άβολα. Μπορεί να γυρίζει τα αυτιά προς τα πίσω, να τινάζει την ουρά, να «παγώσει» το σώμα της, να γρυλίσει ή να απομακρυνθεί.
Πολλοί άνθρωποι όμως, δεν αναγνωρίζουν αυτά τα σημάδια και συνεχίζουν την επαφή. Κι αυτό έχει ως αποτέλεσμα, η γάτα να νιώσει ότι δεν έχει άλλη επιλογή πέρα από το να χρησιμοποιήσει τα νύχια ή τα δόντια της.

Οι αιτίες που η γάτα μπορεί να επιτεθεί

Ένας πολύ συχνός λόγος, ενημερώνει ο κύριος Κονταξής, που μια γάτα επιτίθεται στον άνθρωπό της, είναι η υπερδιέγερση κατά το χάδι.
Υπάρχουν γάτες που απολαμβάνουν την επαφή μόνο για λίγα δευτερόλεπτα ή σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος. Κάποια στιγμή, ενώ φαίνεται ότι χαλαρώνουν, ξαφνικά δαγκώνουν το χέρι που τις χαϊδεύει.
Αυτό δεν σημαίνει ότι «έγιναν κακές». Σημαίνει ότι το νευρικό τους σύστημα έφτασε σε σημείο υπερφόρτωσης και η γάτα προσπάθησε να σταματήσει αυτό που την ενοχλούσε.

Άλλες φορές, πληροφορεί ο κύριος Κονταξής, η επιθετικότητα σχετίζεται με φόβο. Μια γάτα που τρομάζει εύκολα, που δεν κοινωνικοποιήθηκε σωστά, όταν ήταν μικρή ή που έχει περάσει δύσκολες εμπειρίες, μπορεί να αντιδράσει αμυντικά.

Για παράδειγμα, αν προσπαθήσουμε να την πιάσουμε, ενώ κρύβεται, να τη μετακινήσουμε με το ζόρι ή να την πιέσουμε να έρθει σε επαφή, όταν δεν θέλει, μπορεί να γρατζουνίσει. Ή να δαγκώσει για να απομακρύνει αυτό που θεωρεί απειλή.

Η «ανακατευθυνόμενη επιθετικότητα», ο πόνος και το παιχνίδι

Μία ακόμη μορφή επιθετικής συμπεριφοράς, λέει ο κύριος Κονταξής, είναι η λεγόμενη «ανακατευθυνόμενη επιθετικότητα». Δηλαδή, μπορεί η γάτα να δει από το παράθυρο μια άλλη, να τρομάξει από έναν δυνατό θόρυβο ή να εκνευριστεί από κάτι που συμβαίνει στο περιβάλλον. Και επειδή δεν μπορεί να αντιδράσει στην πραγματική πηγή της έντασης, να στραφεί στον άνθρωπο που βρίσκεται κοντά της.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, πολλοί ιδιοκτήτες σοκάρονται γιατί «δεν έκαναν τίποτα». Όμως, η γάτα βρίσκεται σε κατάσταση πολύ έντονου στρες.

Δεν πρέπει επίσης, υπογραμμίζει ο εκπαιδευτής, να ξεχνάμε τον πόνο. Μια γάτα που πονάει, μπορεί να γίνει πιο ευέξαπτη ή επιθετική.

Αρθρίτιδα, οδοντικά προβλήματα, τραυματισμοί ή άλλες παθήσεις, μπορεί να κάνουν ακόμα και μια πολύ κοινωνική γάτα να μην αντέχει την επαφή.

Σημαντικό ρόλο παίζει και το παιχνίδι. Πολλές γάτες που επιτίθενται σε πόδια, χέρια ή κινούμενα αντικείμενα δεν είναι πραγματικά επιθετικές.

Αρκετές φορές, πρόκειται για κυνηγετική συμπεριφορά που εκτονώνεται λάθος. Αυτό συμβαίνει συχνότερα σε νεαρές γάτες ή σε γάτες που βαριούνται μέσα στο σπίτι, καθώς δεν έχουν αρκετή σωματική και πνευματική διέγερση.

Αν μια γάτα μάθει από μικρή να παίζει με ανθρώπινα χέρια, τότε μεγαλώνοντας, μπορεί να συνεχίσει να τα αντιμετωπίζει σαν θήραμα.

Προσοχή!

Σύμφωνα με τον κύριο Κονταξή, εάν μια γάτα αρχίσει ξαφνικά να επιτίθεται, ενώ παλαιότερα δεν το έκανε, καλό είναι να εξεταστεί πρώτα από κτηνίατρο. Και ο λόγος είναι για να μην θεωρήσουμε ότι πρόκειται για «πρόβλημα χαρακτήρα».

Τι δεν πρέπει να κάνουμε και γιατί

«Η τιμωρία συνήθως χειροτερεύει την κατάσταση. Οι φωνές, το ψέκασμα με νερό ή το χτύπημα δεν βοηθούν τη γάτα να καταλάβει τι θέλουμε», επισημαίνει ο κύριος Κονταξής.
Αντίθετα, τονίζει, αυξάνουν το άγχος και μπορούν να διαταράξουν τη σχέση εμπιστοσύνης με τον άνθρωπό της. Μια φοβισμένη ή αγχωμένη γάτα έχει περισσότερες πιθανότητες να αντιδράσει αμυντικά στο μέλλον.

Ποιο είναι το «φάρμακο» για τη γάτα

Αυτό που βοηθά περισσότερο, συμβουλεύει ο κύριος Κονταξής, είναι να μάθουμε να «διαβάζουμε» τη γάτα μας και να σεβόμαστε τα όριά της. Να παρατηρούμε πότε απολαμβάνει την επαφή και πότε κουράζεται. Να της δίνουμε επιλογές και ασφαλείς χώρους για να απομονώνεται. Να παίζουμε μαζί της με παιχνίδια που έχουν καλάμια και όχι με τα χέρια μας. Να εμπλουτίσουμε το περιβάλλον της με ονυχοδρόμια, ράφια, σημεία παρατήρησης και να έχουμε καθημερινή αλληλεπίδραση.

Σε αρκετές περιπτώσεις, η βοήθεια από έναν σύμβουλο συμπεριφοράς γάτας, μπορεί να αλλάξει εντυπωσιακά την καθημερινότητα.

Πίσω από μια «επιθετική» γάτα, λέει ο εκπαιδευτής, συχνά «κρύβεται» μια γάτα αγχωμένη, μπερδεμένη ή δεν γίνεται κατανοητή.

Όταν ο άνθρωπος αρχίσει να αναγνωρίζει τα σημάδια και να ανταποκρίνεται διαφορετικά, η σχέση συνήθως βελτιώνεται σημαντικά.

Τέλος, ο κύριος Κονταξής υπογραμμίζει: «Οι γάτες δεν επιτίθενται επειδή είναι «κακές» ή θέλουν να εκδικηθούν. Οι συμπεριφορές τους έχουν αιτία και νόημα. Όσο περισσότερο κατανοούμε τον τρόπο που επικοινωνούν και αντιλαμβάνονται τον κόσμο, τόσο πιο ασφαλής και αρμονική γίνεται η συμβίωση μαζί τους».

Ο σύμβουλος – εκπαιδευτής σκύλου και γάτας, Κώστας Κονταξής

⃰ Ο κύριος Κώστας Κονταξής είναι απόφοιτος της Pets Pro Academy, σύμβουλος και εκπαιδευτής σκύλου και γάτας.

Και, όπως λέει: «Η αγάπη μου για τα ζώα ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία, αλλά η εκπαίδευση μου κέντρισε το ενδιαφέρον όταν γνώρισα ένα σκυλάκι που είχε αρκετά προβλήματα συμπεριφοράς».

Είναι κάτοχος της ιστοσελίδας wooftrainer.gr