To συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ «The Voice of Hind Rajab», σε σκηνοθεσία της Kaouther Ben Hania για το μικρό κορίτσι από την Παλαιστίνη που σκοτώθηκε από τις ισραηλινές δυνάμεις το 2024 ενώ προσπαθούσε να διαφύγει από την συνοικία Tel al-Hawa στο νοτιοδυτικό τμήμα της πόλης της Γάζας με τους θείους και τα μικρά της ξαδέρφια, θα διαγωνιστεί στα αυτό το Σαββατοκύριακο στα Όσκαρ, διεκδικώντας το βραβείο Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας.

Όπως αναφέρει ο Alex Ritman σε άρθρό του στο Variety, στην τελετή βράβευσης θα υπάρχει και μια ομάδα ανθρώπων από την Ελλάδα που θα υποστηρίζει την ταινία, καθώς στη χώρα ζει τώρα η μητέρα της Rajab, Wissam Hamada, και η οικογένειά της.

Η αρχή

Ωστόσο, όταν η ταινία «The Voice of Hind Rajab» έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και το κοινό χειροκροτούσε εμφανώς συγκινημένο, η οικογένεια της Hind Rajab, ήταν εγκλωβισμένη στη Γάζα εν μέσω γενοκτονίας.

Αυτό όμως κατάφερε να αλλάξει, όταν ενεπλάκησαν στην υπόθεση εκτελεστικοί παραγωγοί της ταινίας.

Ο Amed Khan, ενας πολιτικός ακτιβιστής και χρηματιστής, ήταν ένας από τους πρώτους που συμμετείχαν για να βοηθήσουν οικονομικά στη δημιουργία του ντοκιμαντέρ.

«Μόλις μου τηλεφώνησαν και μου είπαν ότι σκόπευαν να γυρίσουν μια ταινία για αυτό, δεν χρειάστηκε να το σκεφτώ καθόλου», είπε, όπως αναφέρει ο Ritman στο Variety.

Οι Amer Hlehel, Clara Khoury, Motaz Malhees και Saja Kilani ποζάρουν στο κόκκινο χαλί με μια φωτογραφία της Hind Rajab κατά την άφιξή τους στην προβολή της ταινίας «The Voice of Hind Rajab», που συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα, στο 82ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, Ιταλία, 3 Σεπτεμβρίου 2025. REUTERS/Remo Casilli

Και, ενώ η ταινία «The Voice of Hind Rajab» βρισκόταν σε στάδιο παραγωγής στις αρχές του 2025, έφταναν αναφορές για λιμό από τη Γάζα, και η Hamada έστειλε μήνυμα στην σκηνοθέτιδα για να ρωτήσει αν μπορούσε να βοηθήσει στην προμήθεια τροφίμων.

Γνωρίζοντας ότι ο Khan είχε επαφές στη Γάζα, μέσω του ιδρύματος του, η παραγωγός της ταινίας Odessa Rae επικοινώνησε μαζί του. «Μέσα σε τέσσερις ώρες, η ομάδα του της είχε βρει ένα σακί αλεύρι», λέει στο Variety.

«Έτσι, άρχισαν να βασίζονται όλο και περισσότερο στην ομάδα του Amed».

«Tότε μπορείς να αρχίσεις να κινείσαι»

Ωστόσο, οι φρικαλεότητες που διέπραττε (και συνεχίζονται μέχρι και σήμερα) ο στρατός του Ισραήλ ανάγκασαν την οικογένειά να θέλει απεγνωσμένα να φύγει.

Ο Κhan κατάφερε τότε να παραπέμψει την υπόθεση στο Υπουργείο Εξωτερικών, ώστε να δοθεί έγκριση για την αίτηση ασύλου.

«Και μόλις το καταφέρεις αυτό, τότε μπορείς να αρχίσεις να κινείσαι», λέει στο Variety, προσθέτοντας ότι, με την αίτηση να έχει εγκριθεί, η προσοχή στράφηκε στο ελληνικό προξενείο στην Ιερουσαλήμ.

Όμως, όπως σημειώνει ο Khan, πρόκειται για μια πολύ αργή διαδικασία, με γραφειοκρατικά εμπόδια και ατελείωτες διαδικασίες. Και αυτό συνέβη ακόμη και όταν ενεπλάκησε και ένας αξιωματούχος του Λευκού Οίκου.

«Ξέρεις, εγκρίνεται, μετά αναβάλλεται για μερικές μέρες, μετά αναβάλλεται λόγω αργίας, και μετά λόγω Σαββάτου», λέει. «Αλλά εσύ συνεχίζεις να πιέζεις και να πιέζεις, ρωτώντας αν μπορούμε να προχωρήσουμε με αυτό το θέμα».

Η προσγείωση

O κλοιός άρχισε να στενεύει ακόμη περισσότερο όταν, το Ισραήλ ενέτεινε τις επιθέσεις τον Σεπτέμβριο του 2025.

«Τους λέγαμε: ‘Πρέπει να φύγετε από την πόλη της Γάζας’», θυμάται η Ray, η οποία λέει ότι έλαβε ένα βίντεο από τον αδελφό της Hamada με έναν πύραυλο να χτυπά το σπίτι «κυριολεκτικά μπροστά τους».

Με τον Khan και τους παραγωγούς να προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν κάθε δυνατή επαφή, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στην αμερικανική κυβέρνηση, τελικά έλαβαν την πολυπόθητη κλήση.

Ο Khan είπε στο Variety ότι παρά τις επανειλημμένες  εκκλήσεις προς τις ισραηλινές αρχές, το αίτημα αργούσε δραματικά να εγκριθεί. Πέρασαν περίπου 10 ημέρες πριν έρθει ένα άλλο τηλεφώνημα στις 24 Σεπτεμβρίου 2024, και την επόμενη μέρα ένα αυτοκίνητο που τους μετέφερε στο συνοριακό πέρασμα Κερέμ Σαλόμ προς το Ισραήλ.

Για τέτοιου είδους επιχειρήσεις, λέει ο Khan στο Variety, απαιτούνται ιδιωτικά τζετ. «Χρειάζεσαι το σημείο προσγείωσης, χρειάζεσαι ένα ιδιωτικό αεροπλάνο, πρέπει να πάρεις άδεια και όλες τις διάφορες εγκρίσεις και μετά χρειάζεσαι τη συνεργασία των Ισραηλινών», λέει. «Υπάρχουν πολλά μεταβλητά στοιχεία και δεν ξέρεις αν θα γίνει μέχρι να προσγειωθεί το αεροπλάνο», υποστήριξε.

Τα δύο πρώτα αεροπλάνα που ναύλωσε ο Khan αναγκάστηκαν να επιστρέψουν λόγω κωλυμάτων από τις αρχές. Σε εκείνο το σημείο, η Ray λέει στο Variety ότι σκέφτηκε ότι «δεν θα καταφέρουμε να τους βγάλουμε από εκεί».

Aδύνατο

Όμως, στην τρίτη του προσπάθεια, μέσω ενός φίλου, ο Khan βρήκε ένα αεροπλάνο από το Τελ Αβίβ.

Όμως, τότε του είπαν ότι ένα πλήρωμα δεν μπορούσε να μεταφέρει άτομα από τη Γάζα. Για να το παρακάμψουν αυτό, απέσυραν τους αεροσυνοδούς και το catering, ακόμα και τα ποτήρια, τα πιάτα, τα μαχαίρια και τα πιρούνια.

«Ήταν κυριολεκτικά το μόνο πράγμα που μπορούσαμε να κάνουμε για να πάρουμε την έγκριση», λέει. Τελικά, πέτυχε και τα εννέα μέλη της οικογένειας Hamada έφτασαν με ασφάλεια στη Θεσσαλονίκη στις 25 Σεπτεμβρίου 2025.

«Όλες αυτές οι εκκενώσεις είναι αδύνατες — και για καθεμία θα μπορούσε κανείς να γυρίσει μια ταινία», λέει ο Khan στο Variety.

Τους μήνες που ακολούθησαν, η Hamada έχει ταξιδέψει σε πολλά μέρη για να μιλήσει για τη δολοφονία της κόρης της, την κατάσταση στη Γάζα και την ανάγκη να κρατήσουμε ζωντανή τη φωνή του μικρού κοριτσιού.

Ωστόσο, δεν θα μπορέσει να παρευρεθεί στα Όσκαρ την Κυριακή, 15 Μαρτίου, καθώς με υπογραφή Τραμπ, οι κάτοχοι παλαιστινιακών διαβατηρίων απαγορεύεται να εισέλθουν στη χώρα.

«Προσπαθήσαμε να μιλήσουμε με έναν δικηγόρο, και μας είπε ότι ο μόνος τρόπος για να μπει στη χώρα είναι αν ο Μάρκο Ρούμπιο υπογράψει ο ίδιος την άδεια εισόδου», είπε η Ray στο περιοδικό.

Η υπόθεση

Το πρωί της 29ης Ιανουαρίου του 2024, η Hind Rajab μπήκε σε ένα αυτοκίνητο μαζί με τη θεία, τον θείο και τα ξαδέρφια της, στην προσπάθεια τους να διαφύγουν από τη γειτονιά Tel al-Hawa της πόλης της Γάζας.

Ο ισραηλινός στρατός πυροβόλησε το αυτοκίνητο, σκοτώνοντας όλους τους επιβαίνοντες εκτός από την Hind και την 15χρονη ξαδέρφη της, Layan. Η τρομοκρατημένη Layan απάντησε σε μια κλήση από την Παλαιστινιακή Ερυθρά Ημισέληνο (PRCS), ενημερώνοντάς τους ότι ένα άρμα μάχης πυροβολούσε το αυτοκίνητο: στην ηχογράφηση, ακούγονται οι βασανιστικές κραυγές της καθώς την πυροβολούν.

Όταν η PRCS ξαναπήρε τηλέφωνο, απάντησε η Hind, η μόνη επιζήσασα, περιτριγυρισμένη από τα πτώματα των έξι συγγενών της και ικέτευσε να τη σώσουν.

Μετά από ώρες αναμονής για την άδεια, το υπουργείο Υγείας διαπραγματεύτηκε με τις ισραηλινές αρχές την ασφαλή πρόσβαση για ένα ασθενοφόρο. Το προσωπικό έφτασε περίπου στις 6 το απόγευμα και τα μέλη του δέχθηκαν πυροβολισμούς κατά την άφιξή τους. Δύο εβδομάδες αργότερα, τα λείψανά τους ανακτήθηκαν – μαζί με τα νεκρά σώματα της Hind και της οικογένειάς της.

Η ηχογράφηση του διαλόγου του μικρού κοριτσιού με το ιατρικό προσωπικό, τα λεπτά πριν αφήσει την τελευταία της πνοή, χρησιμοποιείται στην ταινία.

«Μετά από κάθε φρικαλεότητα που διαπράττει, το ισραηλινό κράτος ακολουθεί μια τυπική τακτική: αρνείται, αποσπά την προσοχή, εξαπατά και περιμένει να στραφεί η προσοχή αλλού. Τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης έχουν συμπράξει σε αυτή τη στρατηγική, η οποία έχει επιτρέψει στο Ισραήλ να συνεχίσει τη γενοκτονική του επίθεση, επειδή εμποδίζει τους θεατές να συνειδητοποιήσουν τι πραγματικά συμβαίνει. Για το λόγο αυτό, κάθε έγκλημα πρέπει να επανεξετάζεται μέχρι να γίνει κατανοητό. Σε αυτή την περίπτωση, το Ισραήλ ισχυρίστηκε ότι δεν είχε στρατεύματα στην περιοχή», έγραψε σε ένα άρθρο γνώμης στον Guardian ο δημοσιογράφος Owen Jones.

*Με πληροφορίες από: Variety & Guardian

Ειδήσεις Σήμερα: