«Γύρισα μια ταινία εξ ολοκλήρου μέσα σε ένα κελί φυλακής»

Ο Σκωτσέζος ηθοποιός Μπράιαν Λάρκιν περιγράφει τα γυρίσματα της νέας του ταινίας ως μια εμπειρία τόσο έντονη και κλειστοφοβική, που –όπως λέει– δεν θα ήθελε ποτέ να τη ζήσει στην πραγματικότητα. Η ταινία «Jailbroken», που διαδραματίζεται εξ ολοκλήρου μέσα σε ένα κελί φυλακής, τον έφερε αντιμέτωπο με μια απαιτητική ψυχολογική δοκιμασία, την οποία ο ίδιος θεωρεί ότι μετατρέπει το φιλμ σε «μια ταινία που σε κάνει όσο καμία άλλη να στέκεσαι απέναντι στις φυλακές».

Ο 52χρονος ηθοποιός, που μεγάλωσε στο Ιστ Κίλμπραϊντ της Σκωτίας, υποδύεται τον Τζο, έναν βίαιο κρατούμενο που βρίσκεται λίγες ημέρες πριν από την αποφυλάκισή του. Τα σχέδιά του όμως ανατρέπονται όταν δέχεται ένα ανατριχιαστικό τηλεφώνημα: η πρώην σύζυγός του και ο γιος του έχουν απαχθεί.

Κλειδωμένος στο κελί του και έχοντας στη διάθεσή του μόνο ένα κινητό τηλέφωνο που έχει περάσει λαθραία στη φυλακή, ο Τζο πρέπει να κινηθεί γρήγορα για να τους σώσει, παρότι δεν μπορεί να εγκαταλείψει τον χώρο όπου κρατείται.

Πρεμιέρα στη Γλασκώβη

Η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της την Πέμπτη στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Γλασκώβης.

Ο Λάρκιν, που στο παρελθόν έχει εμφανιστεί σε μεγάλες κινηματογραφικές παραγωγές του Χόλιγουντ –ανάμεσά τους και το «London Has Fallen» στο πλευρό του Τζέραρντ Μπάτλερ– επιστρέφει με αυτή την ανεξάρτητη ταινία σε ένα καθαρά σκωτσέζικο κινηματογραφικό περιβάλλον.

Στην ταινία συμμετέχει επίσης ο βετεράνος Σκωτσέζος ηθοποιός Ντέιβιντ Χέιμαν, ο οποίος ενσαρκώνει έναν κυνικό και σαδιστή δεσμοφύλακα.

Ο Λάρκιν επισημαίνει ότι τόσο ο δικός του χαρακτήρας όσο και εκείνος του Χέιμαν αποτυπώνουν μια ωμή πλευρά της καθημερινότητας που το κοινό μπορεί εύκολα να αναγνωρίσει.

«Είναι άνθρωποι που ίσως έχεις δει να καβγαδίζουν έξω από μια παμπ ή σε μια πιάτσα ταξί», λέει. Πρόσωπα γνώριμα, αλλά όχι απαραίτητα ευχάριστα – από εκείνα που πολλοί θα προτιμούσαν να μη ζουν δίπλα τους.

Πέρα από τη βία του χαρακτήρα

Παρά τη σκληρότητα του Τζο, ο Λάρκιν θέλησε να δείξει ότι ακόμη και ένας άνθρωπος με τόσο βίαιο παρελθόν έχει μια πιο ανθρώπινη πλευρά.

«Ο θεατής θα δει έναν άνθρωπο τοξικό και επιθετικό», σημειώνει. «Αλλά ακόμη και οι πιο διεφθαρμένοι άνθρωποι έχουν κάτι που αγαπούν».

Στην περίπτωση του Τζο, αυτό το κίνητρο είναι ο γιος του – ένα παιδί που ουσιαστικά δεν έχει καμία ανάμνηση από τον πατέρα του.

Για να προετοιμαστεί για τον ρόλο, ο Λάρκιν συνεργάστηκε στενά με τον σκηνοθέτη Βασίλι Τσουπρίνα και τον σεναριογράφο Ρέιμοντ Φριλ για τρεις μήνες πριν από την έναρξη των γυρισμάτων, προσπαθώντας να αναδείξουν τις κρυμμένες ευαισθησίες του χαρακτήρα.

Η κλειστοφοβία των γυρισμάτων

Όταν ξεκίνησε η παραγωγή, το γεγονός ότι σχεδόν ολόκληρη η ταινία γυρίστηκε μέσα σε ένα μικρό κελί άρχισε να επηρεάζει έντονα τον ίδιο τον ηθοποιό.

Όπως περιγράφει, η ατμόσφαιρα του χώρου τον έκανε να νιώθει υπερβολικά «κτητικός» απέναντι στο σκηνικό.

«Υπήρχαν στιγμές που ένιωθα ότι το κελί ήταν το σπίτι μου», λέει.

Η συνεχής παραμονή στο ίδιο περιορισμένο περιβάλλον έκανε δύσκολο να αποστασιοποιηθεί από τον ρόλο.

«Άρχισα να αισθάνομαι ότι αυτός ο χώρος μου ανήκει. Όταν κάποιος έμπαινε μέσα, αυθόρμητα αντιδρούσα σαν να έπρεπε να αποδείξει ότι έχει δικαίωμα να βρίσκεται εκεί», εξηγεί.

Όταν ο συμπρωταγωνιστής είναι ένα τηλέφωνο

Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο της ταινίας είναι ότι σε μεγάλο μέρος της δράσης ο βασικός «συμπρωταγωνιστής» του Τζο είναι ένα τηλέφωνο.

Αντί να χρησιμοποιηθούν προηχογραφημένες φωνές, η παραγωγή επέλεξε δύο ηθοποιούς που έλεγαν τις ατάκες ζωντανά από εκτός πλατό.

Σύμφωνα με τον Λάρκιν, αυτό άλλαξε σημαντικά τον τρόπο που προσέγγιζε τις σκηνές.

«Χρειάζεται να ακούς με πολύ μεγαλύτερη προσοχή απ’ ό,τι συνήθως», εξηγεί.

Η συγκέντρωση, όπως λέει, στρέφεται περισσότερο προς τα μέσα, ώστε κάθε λέξη που ακούγεται να επηρεάζει άμεσα την ερμηνεία.

Η κάμερα ακολουθεί την ψυχολογική κατάρρευση

Το «Jailbroken» αποτελεί την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του σκηνοθέτη Βασίλι Τσουπρίνα.

Για να αποτυπώσει την ψυχολογική φθορά του πρωταγωνιστή μέσα σε έναν χώρο που παραμένει σταθερός, ο σκηνοθέτης χρησιμοποίησε μια ιδιαίτερη κινηματογραφική προσέγγιση μαζί με τον διευθυντή φωτογραφίας Μαρκ Νάτκινς.

Στην αρχή της ταινίας χρησιμοποιούνται ευρυγώνιοι φακοί, που δείχνουν τον Τζο πιο αποστασιοποιημένο και λιγότερο συμπαθή.

Καθώς όμως η ψυχική του κατάσταση επιδεινώνεται και ο χαρακτήρας γίνεται πιο ευάλωτος, η κάμερα πλησιάζει σταδιακά τον ηθοποιό με μεγαλύτερους φακούς.

«Η αίσθηση της κλειστοφοβίας δεν αφορά μόνο τον χαρακτήρα αλλά και το κοινό», εξηγεί ο Τσουπρίνα.

Ο Λάρκιν συμφωνεί, λέγοντας ότι στόχος ήταν οι θεατές να νιώσουν σαν να βρίσκονται μέσα στο ίδιο κελί – και τελικά σαν να παρακολουθούν τα γεγονότα από απόσταση αναπνοής, «σαν να κάθονται πάνω στον ώμο του Τζο».

Ένα φιλμ για τις συνέπειες των επιλογών

Τοποθετώντας το κοινό μέσα σε έναν κλειστό χώρο μαζί με έναν απελπισμένο άνθρωπο, η ταινία αφήνει στην άκρη την κλασική κινηματογραφική δράση και επικεντρώνεται στην ανθρώπινη ψυχολογία και στις συνέπειες μιας εγκληματικής ζωής.

Ο Λάρκιν ελπίζει ότι η ένταση της ιστορίας θα κάνει τους θεατές να σκεφτούν διαφορετικά τη φυλακή και τις αποφάσεις που οδηγούν σε αυτήν.

«Αν ποτέ σκεφτείτε να κάνετε κάτι που μπορεί να σας οδηγήσει πίσω από τα κάγκελα», λέει, «δείτε πρώτα το Jailbroken.»

*Mε πληροφορίες από: ΒΒC