Σε λιγότερο από τρεις εβδομάδες μετά τη δολοφονία της Ρενέ Γκουντ από έναν αξιωματούχο της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής των ΗΠΑ (ICE) ένας ακόμα πολίτης έπεσε νεκρός από πυρά της ίδιας υπηρεσίας. Η αμφιλεγόμενη αυτή υπηρεσία αντλεί την ισχύ τους από τον ιδιωτικό τομέα.

Με την έλευση του νέου έτους, το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ (DHS) ανακοίνωσε – με ενθουσιασμό- ότι πέτυχε την αύξηση του προσωπικού στη ICE κατά 120%».

Εντυπωσιάζει το γεγονός ότι το DHS ανέφερε ότι έλαβε περισσότερες από 220.000 αιτήσεις και προσέλαβε 12.000 νέους αξιωματικούς, πράκτορες και νομικό προσωπικό μέσα σε περίπου τέσσερις μήνες.

Όπως υπογραμμίζει το περιοδικό The Atlantic, καμία ομοσπονδιακή υπηρεσία επιβολής του νόμου δεν έχει επεκταθεί ποτέ με τόσο γρήγορο ρυθμό.

Μπορεί η ICE να είναι μια ομοσπονδιακή υπηρεσία, ωστόσο, όπως σημειώνει το προοδευτικό αμερικανικό περιοδικό The Nation, βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στον ιδιωτικό τομέα για να υλοποιεί τη σχεδόν εκστρατεία της κατά των μεταναστών και των συμμάχων τους.

«Χωρίς τη λογιστική, οικονομική και πολιτική στήριξη των επιχειρήσεων, η ικανότητά της να τρομοκρατεί τις κοινότητές μας θα κατέρρεε» αναφέρει.

Για παράδειγμα η Avelo Airlines αναλαμβάνει τις πτήσεις-τσάρτερ απελάσεων, το ξενοδοχείο Hilton νοίκιαζε δωμάτια σε πράκτορες της ICE. Ωστόσο, μετά από κινητοποίηση πολιτών, οι δύο επιχειρήσεις διέκοψαν τη συνεργασία τους με την αυταρχική υπηρεσία.

«Η αποδέσμευση των εταιρειών από την ICE είναι ένας αγώνας που μπορεί να κερδηθεί και να ασκήσει σοβαρή πίεση στην κυβέρνηση, αυξάνοντας το πολιτικό κόστος των μαζικών απελάσεων και υπονομεύοντας τη λειτουργική ικανότητα της ICE. Καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να επιβιώσει για πολύ χωρίς τη συναίνεση της εταιρικής Αμερικής» αναφέρει το αμερικανικό περιοδικό.

Πρόκειται για δοκιμασμένο τρόπο αποτελεσματικής αντίδρασης, καθώς παλαιότερες εκστρατείες πίεσης όπως το #Tesla Takedown, η μάχη για την επαναπρόσληψη του παρουσιαστή Τζίμι Κίμελ από τη Disney και το μποϊκοτάζ της Target λόγω των φιλοτραμπικών, αντι-DEI κινήσεών της, δείχνουν τη τεράστια επιρροή που έχουν οι καταναλωτές και οι εργαζόμενοι όταν τους δίνεται η ευκαιρία.

«Ακόμη και τα πιο δεσποτικά καθεστώτα δεν μπορούν να κυβερνήσουν χωρίς την υποστήριξη ή τη συναίνεση ισχυρών εξωτερικών θεσμών. Οι επιχειρήσεις είναι οι σημαντικότεροι μη κρατικοί θεσμοί της κοινωνίας, και οι περισσότερες από τις μεγαλύτερες στις ΗΠΑ συνεργάζονται με τον Τραμπ, αποτελώντας έναν εξαιρετικά σταθερό πυλώνα στήριξης της εξουσίας του».

Οι στόχοι

Το αμερικανικό περιοδικό αξιολογεί τρεις τρόπους αντίδρασης του κόσμου, τρεις στρατηγικές: εθνικοί στόχοι «χαμηλής δυσκολίας», εθνικοί στόχοι «υψηλής δυσκολίας» και τοπικοί στόχοι.

Οι εθνικοί στόχοι χαμηλής δυσκολίας είναι κυρίως εταιρείες με έντονη δημόσια παρουσία και σχετικά μικρά συμβόλαια με την ICE που λήγουν σύντομα, γεγονός που τις καθιστά ιδιαίτερα ευάλωτες σε πίεση από καταναλωτές και εργαζομένους. «Εκστρατείες εναντίον τέτοιων εταιρειών μπορούν να παίξουν κρίσιμο ρόλο στη δημιουργία περαιτέρω δυναμικής κατά της ICE, του Τραμπ και των χειρότερων εταιρικών συνεργατών τους» λέει το The Nation.

Οι εθνικοί στόχοι υψηλής δυσκολίας έχουν βαθύτερες σχέσεις με την ICE και θα είναι δυσκολότερο, σύμφωνα με το περιοδικό.

Οι τοπικοί στόχοι, όμως, είναι προσιτοί για τον κόσμο που αντιδρά, σημειώνει το The Nation. Αυτοί βρίσκονται σε κοινότητες σε όλη τη χώρα, όπου εκατοντάδες μικρότερες επιχειρήσεις έχουν συμβόλαια με την ICE.

Τοπικοί ακτιβιστές μπορούν να ερευνήσουν και να στοχεύσουν αυτές τις επιχειρήσεις -από εργολάβους που παρέχουν υπηρεσίες σε γραφεία της ICE έως προμηθευτές εξοπλισμού- δημιουργώντας αποκεντρωμένες εκστρατείες πίεσης σε κάθε περιοχή όπου δραστηριοποιείται η ICE.

Τα ξενοδοχεία που νοικιάζουν δωμάτια σε πράκτορες της ICE είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στόχοι, όπως έδειξε το παράδειγμα της Μινεάπολης, και τα συνδικάτα του κλάδου φιλοξενίας μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο.

Έτσι, στην ουσία το The Nation, προκρίνει τον δεύτερο και τρίτο στόχο.

Ειδήσεις Σήμερα: