Στέλαν Σκάρσγκαρντ: «Μην προσπαθείς να είσαι τέλειος. Πες στα παιδιά σου: συγγνώμη, είμαι άχρηστος, αλλά σας αγαπώ»

Με αφορμή το Sentimental Value (2025), τη νέα ταινία του Γιοακίμ Τρίερ που έχει ήδη ξεχωρίσει στη φετινή φεστιβαλική σεζόν, ο Στέλαν Σκάρσγκαρντ μιλά στην El Pais English για την οικογένεια, την τέχνη, τη φθορά του χρόνου και τα όρια της φιλοδοξίας. Το φιλμ, ένα βαθιά προσωπικό οικογενειακό δράμα με έντονες αναφορές στον Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, εστιάζει στη δύσκολη επανασύνδεση ενός πατέρα με τις δύο κόρες του και στη σιωπηλή σύγκρουση ανάμεσα στη δημιουργία και την ευθύνη.

Ο Σκάρσγκαρντ υποδύεται έναν σκηνοθέτη του κινηματογράφου που επιστρέφει στο παλιό οικογενειακό σπίτι μετά τον θάνατο της πρώην συζύγου του, με στόχο τόσο τη συμφιλίωση όσο και την ολοκλήρωση ενός τελευταίου κινηματογραφικού έργου. Η άρνηση της κόρης του να συμμετάσχει στο φιλμ ανοίγει έναν κύκλο συζητήσεων για την απουσία, την ενοχή και τις πληγές που αφήνει ο χρόνος μέσα στην οικογένεια.

«Σε έναν κόσμο που γίνεται ολοένα και πιο κυνικός, η τρυφερότητα είναι επαναστατική»

Πατρότητα, ατέλεια και οικογενειακή κληρονομιά

Ο ίδιος ξεκαθαρίζει ότι, παρά τις ομοιότητες ηλικίας με τον χαρακτήρα του, προέρχονται από διαφορετικές γενιές.

«Η γενιά αυτή δυσκολεύεται να διαχειριστεί τα συναισθήματά της», σημειώνει, τονίζοντας ότι η τέχνη συχνά λειτουργεί ως μοναδικό πεδίο έκφρασης.

Ωστόσο, αποστασιοποιείται από τον ήρωά του σε ό,τι αφορά την πατρότητα, εξηγώντας πως από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 επέλεξε να εργάζεται μόνο λίγους μήνες τον χρόνο, αφήνοντας τον υπόλοιπο χώρο στην οικογένεια.

«Ακόμη κι έτσι», παραδέχεται, «η σύγκρουση ανάμεσα στη δουλειά και την ιδιότητα του γονέα είναι αναπόφευκτη».

Στη συνέντευξη, ο Σουηδός ηθοποιός μιλά ανοιχτά για την αποδοχή της ατέλειας.

«Το μυστικό είναι να μην προσπαθείς να είσαι τέλειος», λέει. «Πες στα παιδιά σου: συγγνώμη, είμαι άχρηστος, αλλά σας αγαπάω».

Πατέρας οκτώ παιδιών και παππούς οκτώ εγγονιών, αντιμετωπίζει με χιούμορ τον χαρακτηρισμό «nepo daddy», επιμένοντας ότι η οικογένεια —και όχι η καριέρα— είναι το μόνο πραγματικό αποτύπωμα που μένει.

Τρυφερότητα ως αντίσταση σε έναν κυνικό κόσμο

Παρά τη διαδρομή του από τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο του Μπέργκμαν και του Λαρς φον Τρίερ μέχρι το Χόλιγουντ (Good Will Hunting, Mamma Mia!, Dune, Andor), ο Σκάρσγκαρντ απορρίπτει τη νοσταλγία. Εκφράζει, ωστόσο, ανησυχία για τη σύγχρονη πραγματικότητα: τη συρρίκνωση της προσοχής, τη συγκέντρωση πλούτου και εξουσίας και μια κοινωνία που, όπως λέει, χάνει σταδιακά την ανθρωπιά της.

Σε αυτό το πλαίσιο, το Sentimental Value λειτουργεί ως μια σιωπηλή μορφή αντίστασης. Ο ίδιος το περιγράφει ως υπεράσπιση των «μικρών πραγμάτων» και της ανθρώπινης πολυπλοκότητας.

«Δεν υπάρχουν ήρωες και κακοί», υπογραμμίζει. «Υπάρχουν άνθρωποι, γεμάτοι αντιφάσεις και αποχρώσεις».

Ιδιαίτερη σημασία δίνει στον ρόλο του σπιτιού στην ταινία, το οποίο αντιμετωπίζεται σχεδόν ως ζωντανός οργανισμός: ένας χώρος που συγκρατεί μνήμες, απώλειες και προσδοκίες, αδιάφορος απέναντι στη ζωή ή τον θάνατο των ενοίκων του. Η έννοια του «σπιτιού», ωστόσο, απογυμνώνεται από κάθε αίσθηση ιδιοκτησίας. «Δεν πιστεύω στο σπίτι ως απόλυτη κατοχή», λέει. «Ανήκω στην οικογένειά μου, όχι στους τοίχους».

Όταν η συζήτηση στρέφεται στη φράση του Γιοακίμ Τρίερ ότι «η τρυφερότητα είναι το νέο πανκ», ο Σκάρσγκαρντ συμφωνεί χωρίς επιφυλάξεις. Για τον ίδιο, η τρυφερότητα δεν είναι αδυναμία, αλλά μια βαθιά πολιτική στάση.

«Σε έναν κόσμο που γίνεται ολοένα και πιο κυνικός, η τρυφερότητα είναι επαναστατική», σημειώνει.

Τέλος, μιλώντας για την υστεροφημία και τη συζήτηση γύρω από τα Όσκαρ, παραμένει αποστασιοποιημένος. Δεν τον ενδιαφέρει, λέει, να αφήσει πίσω του ένα «έργο ζωής» με την κλασική έννοια.

«Η οικογένεια είναι η μόνη κληρονομιά», τονίζει. Και αν το Sentimental Value μείνει ως ένας από τους σημαντικότερους ρόλους του, αυτό είναι απλώς ένα ακόμη κεφάλαιο σε μια διαδρομή που δεν χρειάζεται απολογισμό.

*Κεντρική Φωτογραφία: Στέλαν Σκάρσγκαρντ, Sentimental Value