Οι διαμορφωμένες πια προεκλογικές συνθήκες επιτρέπουν, αν μη τι άλλο, κάποιες αξιολογήσεις για τον χαρακτήρα και τις δυναμικές που μπορούν να αναπτυχθούν στις επερχόμενες πολλές αναμετρήσεις.

Οι συνθήκες επίσης που επικρατούν στο εσωτερικό των αντιμαχόμενων κομμάτων, αλλά και η υποδοχή που αντιμετωπίζουν οι εκπρόσωποί τους από τις τοπικές κοινωνίες προσφέρουν βάσεις αναζήτησης και πρόγνωσης της στάσης των εκλογέων.

Το κυβερνών κόμμα πρώτα απ’ όλα αποκαλύπτει συνεχώς εντάσεις και κρυμμένες μέχρι πρότινος συγκρούσεις. Το τελευταίο διάστημα διάσπαρτα είναι τα σημάδια εσωτερικών συγκρούσεων και αντιπαραθέσεων. Βουλευτές επιτίθενται σε βουλευτές, ομάδες τοποθετούνται και προετοιμάζονται ενόψει μιας ενδεχόμενης ήττας, το ανταγωνιστικό δίπολο Τσίπρα – Τσακαλώτου είναι πλέον στο προσκήνιο και όλα μαζί βεβαιώνουν για πρώτη φορά ότι η ενότητα δεν είναι αρραγής πια στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Και βεβαίως η απήχησή του στην κοινωνία είναι περιορισμένη, όπως μαρτυρά η προσέλευση λιγοστών οπαδών στις συγκεντρώσεις των υποψηφίων του.

Αντιθέτως στο δύσκολο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης οι όποιες φιλοδοξίες έχουν υποχωρήσει ενόψει της πανθομολογούμενης νεοδημοκρατικής επικράτησης και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αυτή την ώρα αδιαμφισβήτητος και κυρίαρχος, παρά τις όποιες υπολανθάνουσες μουρμούρες και αμφισβητήσεις για θέματα στρατηγικής και ζητήματα επιλογής στελεχών και προσώπων. Η προοπτική επανάκτησης της εξουσίας δεν επιτρέπει εμφανή παίγνια και διαβρωτικές κινήσεις. Και επιπλέον είναι ιστορικά παρατηρημένο ότι η προοπτική εξουσίας κινητοποιεί και ενώνει τη συντηρητική παράταξη.

Επίσης σχετικός άνεμος αισιοδοξίας τείνει να επικρατήσει στη ζώνη του Κινήματος Αλλαγής, όπου πολλοί εκτιμούν ότι οι πολλαπλές διαδοχικές κάλπες μπορεί να διαμορφώσουν μια αλυσίδα θετικών εξελίξεων, ικανών να ανατάξουν τις δυνάμεις και να επαναφέρουν τον κύκλο της κυρίας Γεννηματά δυναμικά στο προσκήνιο.

Αλλά πέραν των παραπάνω διαπιστώσεων, οι δημοσκόποι αρχίζουν να λαμβάνουν πλέον  σήματα συγκεκριμένης συμπεριφοράς ιδιαίτερα από το ευαίσθητο, ευμετάβλητο και μεγάλο κομμάτι των αναποφάσιστων, στην κίνηση του οποίου στήριζε η κυβέρνηση τις ελπίδες εκλογικής ανάταξης.

Τώρα οι ερευνητές των διαθέσεων της κοινής γνώμης διαπιστώνουν ότι οι αναποφάσιστοι κινούνται σχεδόν αναλογικά προς τα αντιμαχόμενα κόμματα και σίγουρα δεν τοποθετούνται μαζικά στο πλευρό της κυβέρνησης, όπως υπολόγιζε ο Πρωθυπουργός.

Ορισμένοι εκ των πολιτικών αναλυτών διατυπώνουν την εκτίμηση ότι στην πορεία προς τις κάλπες διαμορφώνεται δυναμική τριών πόλων. Ενα ισχυρό κομμάτι αναποφάσιστων κινείται προς τη Νέα Δημοκρατία του κ. Μητσοτάκη, επιβεβαιώνοντας την τάση της πρωτιάς και της σχετικά άνετης επικράτησης, ένα δεύτερο μικρότερο κατευθύνεται προς τις κυβερνητικές δυνάμεις του κ. Τσίπρα που δίνει κάποιες ανάσες αλλά δεν δημιουργεί ευκαιρία δυναμικής αντεπίθεσης και ένα τρίτο τμήμα δείχνει να επιστρέφει στους κόλπους του πληγωμένου και κατασυκοφαντημένου Κινήματος Αλλαγής.

Χρήζει δε ιδιαίτερης προσοχής η διαπίστωση ότι οι υποψήφιοι του Κινήματος Αλλαγής στις τοπικές δημοτικές και περιφερειακές εκλογές κερδίζουν ποσοστά υψηλότερα των δυνατοτήτων του κόμματός τους. Και είναι ακριβές ότι όπου μετρώνται ανά την Ελλάδα  οι υποψήφιοι του κόμματος της κυρίας Γεννηματά εμφανίζουν διψήφια ποσοστά. Πράγμα που επιτρέπει στους δημοσκόπους να σημειώνουν ότι υπό προϋποθέσεις το Κίνημα Αλλαγής μπορεί να αναγεννηθεί απ’ αυτό τον κύκλο των πολλαπλών εκλογικών αναμετρήσεων και μάλιστα να αναδείξει νέο κύκλο στελεχών, ικανών να προσπεράσουν τους ερχόμενους από το παρελθόν πολιτικούς δεινοσαύρους που το συνοδεύουν.

Υπό αυτή την έννοια ορισμένοι χαρακτηρίζουν τριπολικές τις επερχόμενες πολλαπλές εκλογικές αναμετρήσεις. Πράγμα που αν επιβεβαιωθεί θα δημιουργήσει όντως συνθήκες ενός νέου πολιτικού κύκλου.