«Γεννήθηκα στον Μακρύγιαλο Πιερίας, εξακοσίων κατοίκων. Ηταν, κατά κάποιον τρόπο, ένας τόπος εμφυλίου πολέμου, με ισχυρή μετεμφυλιακή μνήμη. Ενα αγροτικό και παραθαλάσσιο χωριό. Ο πατέρας μου ήταν ψαράς αλλά και καπνοπαραγωγός. Τα καλοκαίρια δούλευα κι εγώ στα καπνά, μαζί με τα αδέλφια μου, τέσσερα αγόρια συνολικά. Εγώ είμαι ο μικρότερος. Με πέρνανε μαζί τους τη νύχτα κι εγώ, επειδή ήμουν μικρός, κοιμόμουν πάνω στο κάρο με τα βόδια. Πριν βγει ο ήλιος ξεκινούσαμε. Μάζευα σε στοίβες τον καπνό που ήταν κοντά στις ρίζες για να τον βάλω στα κοφίνια.
Καθώς βρισκόμαστε μια ανάσα από το Πάσχα, δεν προκαλεί καμία εντύπωση ότι μόνο δύο νέες ταινίες έκαναν την εμφάνισή τους στις σκοτεινές αίθουσες αυτή την εβδομάδα